De AI-boom heeft een waarheidsaudit nodig

In een van de openingsshots van Un Chien Andalou, een Franse film uit 1929, mede geschreven door Salvador Dalí, vaak aangehaald als een van de eerste surrealistische films, staart een jonge vrouw rechtstreeks in de camera terwijl een scheermesje over haar oog snijdt.

Oké, ze had haar oog niet echt opengesneden, dankzij filmmagie en zo. Maar de film gebruikt het surrealisme als een krachtige nieuwe manier om de wereld te zien en te interpreteren. Het moet ons uit het passieve kijken en toeschouwerschap halen en ons voorbij de traditionele perceptie brengen.

Afgelopen donderdag, toen ik in een collegezaal van het Salvador Dalí Museum in St. Petersburg, Florida zat te luisteren naar een lezing over opkomende technologie en innovatie in 2026, hoopte ik op een discussie over soortgelijke revolutionaire moderne innovaties.

Maar veel te vaak, als we het over AI hebben, confronteren we deze potentieel revolutionaire technologie niet met wijd open ogen. In plaats daarvan krijgen we, of het nu in kleine lezingen, posts op sociale media of Super Bowl-commercials is, een eenzijdig marketingpraatje te horen dat de echte risico’s en zorgen rond AI maskeert.

Gebaseerd op de vragen van het publiek tijdens de Q&A was dit waarschijnlijk de eerste echte kennismaking met generatieve en fysieke AI voor velen van hen. De groep nam alles kritiekloos in zich op, knikte mee en bloeide van opwinding terwijl de lezing een beeld schetste van een toekomst die volledig ten goede was veranderd.

In een bijzonder schokkend geval kregen we een video te zien De wasvouwrobot van LG die vorige maand debuteerde op de CES 2026 beurs in Las Vegas. Nadat ik de robot zelf had gezien, wist ik hoe langzaam het was het vouwen van slechts één T-shirt in uniformformaat. Een robot die daadwerkelijk kan helpen met klusjes in huis, zal nog jaren duren.

“Wie wil deze robot?” schreeuwde de spreker, en de handen gingen door de hele kamer.

Is er enige melding gemaakt van de beperkingen van de technologie, zoals het feit dat er menselijke hulp nodig is om in de mand te komen? Werd er iets gezegd over de onbetaalbare kosten? Natuurlijk niet. De menigte verliet de zaal met een begrip van AI, gevormd door iemand die zorgvuldig had vermeden de nadelen van de technologie te noemen.

Dit is een probleem.

De mensen met platforms – of het nu tech-experts, museumdocenten of influencers met miljoenen volgers zijn – hebben de verantwoordelijkheid om de waarheid over AI te vertellen. Niet alleen de spannende delen. Niet alleen de onderdelen die zorgen voor goede marketing. Alles.

Wanneer publieke figuren de mogelijkheden van AI benadrukken, verdoezelen ze de risico’s ervan: de verwoestende impact op het milieude neiging van chatbots om hallucineren En dingen verzinnende zorgwekkende manier waarop AI-gebruik van invloed is geheugen vaardigheden en de toenemende incidenten van AI-geïnduceerde psychose En zelfmoord.

Deze gevaren worden gemakshalve buiten het gesprek gelaten; gesprekken die de publieke perceptie vormgeven op een manier die de belangen van een select aantal mensen dient, en niet die van de wereld.

We hebben dit gevaarlijke patroon eerder gezien.

Sinds een uitspraak van het Amerikaanse Hooggerechtshof uit 2018 staten toestond sportweddenschappen te legaliseren, hebben beroemdheden en influencers zich opgesteld om gok-apps te promoten, waarbij ze enorme cheques in hun zak steken terwijl hun volgers worden geconfronteerd stijgende cijfers van gokverslaving en financiële ondergang.

De crypto-boom van 2021 bracht ook een parade van beroemdheden met zich mee die digitale munten op de markt brachten, waarvan er vele later crashten, waardoor gewone mensen waardeloze bezittingen achterlieten. Kim Kardashian heeft zich gevestigd met de SEC voor $1,26 miljoen aan boetes voor het promoten van een crypto-token zonder te onthullen dat ze daarvoor betaald werd. Matt Damon vertelde ons in een Crypto.com Super Bowl-advertentie van februari 2022 dat “geluk de dapperen begunstigt” verschrikkelijk oud geworden in de nasleep van de crypto-crash van dat jaar.

We zien hetzelfde verhaal zich ontvouwen met AI. Wij zien Acteurs met bekende namen spring erin Super Bowl-commercials het opkomen voor AI-bedrijven voor 100 miljoen mensen. Influencers nemen geld af van AI-bedrijven die tools promoten die ze waarschijnlijk niet eens gebruiken en waarschijnlijk niet eens begrijpen, tot een publiek dat ze is gaan vertrouwen.

Het verschil is dat de risico’s van AI verder gaan dan financieel verlies. We hebben het over verplaatsing van banende erosie van de creatieve industrie, de verspreiding van desinformatie op grote schaal, deepfakes die reputaties kunnen vernietigen en, zoals eerder vermeld, de milieukosten van het runnen van deze enorme modellen.

Daarom waardeer ik artiesten als Guillermo del Toro die realistisch over AI spreken. Bij modellen die verwezen naar de zijne onderscheidende visuele stijl viraal ging, nam hij geen blad voor de mond over generatieve AI die was getraind op het werk van kunstenaars zonder hun toestemming, compensatie of respect voor auteursrechtwetten. Hij noemde het diefstal.

Andere artiesten en publieke figuren zijn eveneens direct geweest over de bedreiging die AI vormt voor hun levensonderhoud en vakmanschap. Ondertussen doen tech-managers en ontwikkelaars deze zorgen af ​​als de nieuwste golf van luddisme.

Hoewel ik over het algemeen van mening ben dat beroemde mensen geen rolmodellen zijn om te volgen of te vertrouwen, doen veel mensen dat wel. Ze gaan ervan uit dat als iemand met een diploma of een beroemdheid enthousiast iets promoot, het dan veilig, nuttig en onvermijdelijk moet zijn. Dat vertrouwen van het publiek brengt verantwoordelijkheid met zich mee.

Als je erop staat om in het openbaar over AI te praten, $ 600.000 ontvangen om Microsoft Copilot onder miljoenen mensen te promoten op sociale media of, als je de NFL bent, door samen te werken met een AI-bedrijf bij een commerciële uitzending tijdens het grootste sportevenement in Amerika heb je de plicht om het volledige beeld te presenteren – vooral aan het publiek dat er net over leert.

Praat over de beperkingen. Praat over de banen die verdwijnen. Noem de kunstenaars wier werk wordt geschraapt zonder toestemming om deze modellen te trainen. Erken het duizelingwekkende energieverbruik. Leg uit hoe gemakkelijk het is om overtuigende desinformatie te genereren. Geef aan wanneer u door een AI-bedrijf wordt betaald om te zeggen wat u zegt.

Dit betekent niet dat je de mogelijkheden en voordelen van AI niet kunt bespreken. Het heeft een reëel potentieel om de ontdekking van geneesmiddelen te versnellen, de uitkomsten van ziekten te verbeteren en complexe problemen op te lossen. Maar het framen als pure vooruitgang en innovatie – als een onvermengd goed – is onwetend of bedrieglijk.

Net als het surrealistische werk dat na de Eerste Wereldoorlog ontstond, is AI revolutionair, provocerend en ontwrichtend. Ze dagen allebei de manier uit waarop we de wereld zien.

Maar het surrealisme was opzettelijk en diep menselijk, geworteld in onze geest, uitdrukkingen en emoties. Generatieve AI is machinegestuurde patroonherkenning. Het surrealisme is ontstaan ​​om conventies te trotseren en de ultieme waarheid en authenticiteit te bereiken.

Wij verdienen nu nog steeds de waarheid. Het gesprek rond AI vindt plaats, of we het nu leuk vinden of niet, en het gebeurt snel. Het minste wat we kunnen vragen is dat de mensen die dat gesprek leiden ons de feiten vertellen.