De Amerikaanse bondgenoten in het Midden-Oosten smeken Donald Trump naar verluidt om een snel einde aan het conflict.
Een belangrijke reden is dat ze snel geen manieren meer hebben om zichzelf te verdedigen als de tegenaanval van Iran voortduurt.
De buurlanden van Iran, zoals de VAE, zijn opmerkelijk effectief geweest bij het neerschieten van Iraanse raketten en drones.
Maar de uitgaven zijn financieel en logistiek niet duurzaam.
Een analyse door Kirsty Grieco, een beveiligingsexpert bij het Stimson Center in Washington DCUit onderzoek bleek dat de VAE maar liefst 92% van de Iraanse raketten en drones had neergeschoten, waaronder 165 ballistische raketten, 541 Shahed-drones en twee kruisraketten.
👉Luister naar The World met Richard Engel en Yalda Hakim in je podcast-app👈
Ervan uitgaande dat het zijn Patriot- of THAAD-raketbatterijen van Amerikaanse makelij gebruikte – een van de weinige interceptorsystemen op de grond die in staat zijn de ballistische raketten van Iran neer te halen – is dit een hoge prijs vergeleken met die van Iran.
Een enkele patriotraket kost tussen de 4 en 5 miljoen dollar (de exportprijzen kunnen aanzienlijk hoger zijn), terwijl een Iraanse ballistische raket slechts 1 tot 2 miljoen dollar kost.
En als het gaat om het aanvallen van Iraanse drones, worden de economische omstandigheden nog somberder.
‘De wiskunde is duidelijk in het voordeel van Iran’
Grieco schat dat Iran tussen de 11 en 27 miljoen dollar heeft uitgegeven aan de 541 drones die het op de VAE lanceerde, waarbij interceptors gemiddeld 500.000 tot 1,5 miljoen dollar per drone nodig hadden om er 506 neer te halen.
De drone-verdedigingskosten van de VAE lagen tussen de 253 miljoen en 759 miljoen dollar, wat erop wijst dat de VAE 20 tot 30 keer meer heeft uitgegeven aan de verdediging tegen de drones van Iran dan de aanvaller heeft gekost om ze te lanceren.
“De wiskunde bevoordeelt Iran duidelijk in deze uitputtingsstrategie, omdat we niet precies weten hoeveel Shahed-drones ze in hun voorraden hebben”, aldus Grieco.
“Maar het is veel groter dan het gecombineerde totaal van de voorraad onderscheppingsraketten die beschikbaar zijn.”
De race is begonnen
De druk die op de VS en zijn bondgenoten wordt uitgeoefend, kan nu ook hun tactische reactie beïnvloeden.
“We zien nu een soort race tussen Israël en de VS die proberen deze drone-infrastructuur te lokaliseren, te vernietigen, de druk op deze interceptors te verminderen, versus Iran dat probeert het een actieve, mobiele en actieve dreiging te houden, en dit langer te kunnen volhouden”, aldus Grieco.
Er wordt gemeld dat bondgenoten in het Midden-Oosten die de VS vragen om hun voorraden aan te vullen, door het Pentagon worden tegengehouden.
Hoewel het Amerikaanse leger de financiële kosten van zijn campagne kan dragen, is dat mogelijk niet het geval met zijn munitievoorraden.
Trump zei gisteren dat de Amerikaanse aanval op Iran vier tot vijf weken zou kunnen duren. Maar heeft hij de middelen om dat te doen?
‘Strategisch risico op lange termijn’
Uit lekken vanuit het Pentagon voorafgaand aan de aanval bleek dat het over middelen beschikte voor een aanval die hoogstens een week of twee zou duren.
Analisten schatten dat het Amerikaanse leger tot wel 400 Tomahawk-kruisraketten kan inzetten op schepen en onderzeeërs die naar Iran worden gestuurd.
Dat is ongeveer 10% van de naar schatting 4.000 Tomahawks in het arsenaal van het Amerikaanse leger.
Er wordt ook gedacht dat de voorraden THAAD-onderscheppingsraketten uitgeput zijn. De VS lanceerden afgelopen juni 150 THAAD-raketten tijdens hun aanval op Iran – ongeveer een kwart van de totale inventaris van 632.
Lees meer van Sky News:
AI zou de VS een dodelijk voordeel kunnen geven
Iran heeft ‘een fout gemaakt’ door zich op burgers te richten
Hoewel het Pentagon stappen heeft ondernomen om de productie van deze en andere raketten te verhogen, kan de vervanging twee tot drie jaar duren.
“We gebruiken deze interceptors in een tempo dat veel sneller is dan je ze ooit kunt vervangen”, aldus Grieco.
‘De VS kunnen ervoor kiezen om het kortetermijnrisico in het Midden-Oosten af te kopen (door) meer interceptors aan het conflict te wijden.
“Het probleem is dat dit je strategische risico op de lange termijn vergroot. Vooral in andere theaters, want niet alleen kun je deze interceptors niet van de ene op de andere dag vervangen, je kunt ze zelfs dit jaar niet noodzakelijkerwijs vervangen.”
Amerika’s waakzame tegenstanders
Als het conflict voortduurt, is de financiële en logistieke asymmetrie van de strijd tegen de drones van Iran dodelijk voor de buurlanden van Iran.
Voor de VS is het minder existentieel: het kan wegvaren uit het Midden-Oosten zodra de munitie op is.
De andere vijanden van Amerika zullen echter ook de kogels tellen die in dit conflict zijn afgevuurd.
Wat kan een ‘collega-tegenstander’ als China tegenhouden om bijvoorbeeld een aanval op Taiwan te lanceren, als het land weet dat de VS niet over de munitie zullen beschikken om dit te voorkomen?
