Door Robert Scucci
| Bijgewerkt
Je eigen dood veinzen om een nieuw leven te beginnen wordt bemoeilijkt door het feit dat er geen echte middelen bestaan om jezelf over het proces te informeren. Denk er eens over na. Als iemand met succes spoorloos is verdwenen, gaan ze geen AMA op Reddit organiseren waarin wordt uitgelegd hoe ze het hebben gedaan, omdat dat een digitale voetafdruk zou achterlaten en het hele doel teniet zou doen. George Wendt’s (of Norm uit Proost) Warren Kooey in 1994 Gijzelaar voor een dag bevindt zich in zo’n hachelijke situatie, maar bedenkt in plaats daarvan een krankzinnig plan om zichzelf te ontvoeren, zodat hij aan zijn onbevredigende huwelijk kan ontsnappen, naar Alaska kan verhuizen en eindelijk een leven op zijn eigen voorwaarden kan leiden.
Er doen zich gaandeweg complicaties voor in deze Canadese tv-film, die toevallig ook de eerste en enige regie van John Candy is, die een maand na zijn dood postuum werd uitgebracht. Als een low-budget tv-functie, Gijzelaar voor een dag laat veel te wensen over, maar het uitgangspunt en het acteertalent brengen het verder dan de 15 procent goedkeuring van het publiek Rotte Tomaten zou je doen geloven. Het zal je leven op geen enkele manier veranderen, maar als je een van de domste ontsnappingsplannen die je maar kunt bedenken in steeds absurder terrein geduwd wilt zien, dan is het een solide horloge met lage inzet en een gezonde hoeveelheid echte lachwekkende momenten.
Laat u niet misleiden door het promotiemateriaal
Johannes Snoep krijgt de hoogste facturering in het promotiemateriaal voor Gijzelaar voor een dagmaar hij is maar in een paar scènes te zien, omdat het meeste van zijn werk hier achter de camera werd gedaan in plaats van ervoor. De echte ster van de show is Warren Kooey, onze ongelukkige, hopeloze hoofdrolspeler van middelbare leeftijd die zich volledig gevangen voelt in een onbevredigend leven. Warren werkt als klerk in de kopieerwinkel van zijn schoonvader VD (John Vernon), en moet zich daardoor in een mum van tijd aan zijn wil onderwerpen.
Warren ervaart een soortgelijke behandeling door zijn totaal ontevreden huisvrouw Elizabeth (Robin Duke), die de invloed van haar vader gebruikt om aan het thuisfront te krijgen wat ze maar wil, inclusief exorbitante huisrenovaties door de wereldberoemde klusjesman Hondo (Currie Graham). Het is duidelijk dat Elizabeth een affaire heeft met Hondo, aangezien hij altijd Warren’s eigendommen leeghaalt onder het mom van een professionele werkrelatie. Warren, de opdringer die hij is, laat het gewoon gebeuren.
Nadat hij zijn existentiële angst heeft geconfronteerd door met zijn eigen spiegelbeeld op verschillende platte, glimmende oppervlakken te praten, bereikt Warren eindelijk zijn breekpunt als hij hoort dat Elizabeth $ 40.000 van zijn kredietverenigingsrekening heeft gestolen om haar illegale affaire met Hondo te financieren. Rond dezelfde tijd heeft Warren een welkome ontmoeting met zijn oude vlam, Diane St. Clair (Christopher Anne Templeton), met wie hij ooit uitgebreide plannen maakte om naar Alaska te verhuizen en van het vet van het land te leven.
Zonder geld op zijn naam en wanhopig om opnieuw te beginnen, besluit Warren op de meest extreem mogelijke manier op zijn midlifecrisis te reageren. Hij bindt wegfakkels en een wekker op zijn borst, vertelt Elizabeth dat hij is ontvoerd door Russen, belt het SWAT-team en eist losgeld voor het exacte bedrag dat van hem is gestolen.
Wat kan er mogelijk misgaan?
Gijzelaar voor een dag verdient zijn naam wanneer het crimineel ondergefinancierde SWAT-team opduikt, jammerlijk onvoorbereid om de situatie aan te pakken. Tot overmaat van ramp zei de Russische terrorist Yuri Petrovich (Johannes Snoep) breekt handig in in de Kooey-residentie en houdt Warren daadwerkelijk gegijzeld. Zoals je zou verwachten, wordt Warren, die alleen maar een ingewikkelde list probeerde te orkestreren om een nieuw leven te beginnen, plotseling met echt gevaar geconfronteerd als zijn huis vol met lood wordt gepompt en hij zich dieper in zijn zelfontvoeringsplan graaft dan hij ooit van plan was.
Hoewel je genoegen moet nemen met productiewaarden uit het midden van de jaren negentig, gemaakt voor tv, Gijzelaar voor een dag heeft nog steeds zijn momenten, ook al speelt het uiteindelijk als een komedie vol fouten. Het belangrijkste probleem dat ik had met de film, en het ding wat me er het meest uithaalde, was hoe gemakkelijk onwaarschijnlijk elke persoon in de film is. Je kunt het Warren Kooey niet kwalijk nemen dat hij weg wil, terwijl zijn vrouw een koelhartige schorpioenvrouw is die hem van zijn eenzaamheid berooft terwijl hij geen gezelschap biedt. Ze is ook duidelijk de nieuwe slaapkamer aan het testen met Hondo, sneller dan u kunt zeggen: ‘Mag ik een biertje voor u inschenken, meneer Peterson?’
Met andere woorden, Warren is te sympathiek, alle anderen zijn waardeloos, en het is een beetje te handig als opzet. Persoonlijk zou ik het grappiger hebben gevonden als Warrens leven gewoonweg gemiddeld was en hij deze extreme maatregelen nam omdat hij al het andere buiten proporties opblaast. Wat we in plaats daarvan krijgen is nog steeds grappig, maar je kunt een belachelijke opzet slechts zo ver escaleren voordat deze zijn glans begint te verliezen.
Gijzelaar voor een dag wordt gratis gestreamd op Tubi.
