In een zeldzaam geval waarin “Saturday Night Live” op precies het juiste moment een gastpresentator binnenhaalt, is Connor Storrie van de populaire Canadese hockeyroman “Verhitte rivaliteit‘ bracht sexy charisma naar de show, ook al kwam veel van het schetsmateriaal niet voor de gelegenheid.
“SNL” parodieerde de vorige maand laten zien door het te mixen met ‘Harry Potter’, maar met Storrie, en alle aandacht die hockey kreeg met de gouden medaillewinst van Team USA op de Olympische Winterspelen, voelde dit gastoptreden bijzonder goed gepland. En dat was nog voordat leden van de heren- en damesteams langskwamen, net als Storrie’s tegenspeler in ‘Heated Rivalry’ Hudson Williams, die opdaagde voor een rauwe reactie van het publiek voor een sketch, waaruit bleek dat veel mensen de serie hebben ingehaald sinds deze in november op HBO Max debuteerde.
Wat het optreden van Storrie betreft, dat was misschien wel het beste van de show, dat veel zwakke schetsen bevatte, van een vrij duidelijke verkoudheid tot een vroeg stuk dat een excuus leek voor Marcello Hernández om speel een gekke leraar met een overdreven accent.
Het werd iets beter met een vooraf opgenomen historisch stuk over heren die handschoenklappen geven en de verschijning van Williams in een sketch over het huwelijksaanzoek van een man dat zijwaarts gaat omdat hij steeds wordt afgeleid door een groep gelukkige mannen schaatsen in het Rockefeller Center. Storrie speelde ook een coole tiener die vriendelijkheid probeert te betuigen aan zijn buitengewoon sukkelige leermeester (Ben Marshall) en zijn al even sukkelige ouders (Ashley Padilla en James Austin Johnson), een man die zijn vriend hielp met zijn absurde beenverlengende operatieen een kantoormedewerker die een voorstel doet romantische kantoordans. Het beste van de avond voor Storrie was misschien wel een waarin hij een zeer gewonde stripper speelde op een vrijgezellenfeest in Las Vegas.
Wat duidelijk was, was dat Storrie, over een vrij breed scala aan karaktertypes heen, zijn mannetje stond en een aantal smeulende blikken en speelsheid bracht waar de show voor het grootste deel geen raad mee wist.
Muzikale gasten Mumford & Sons traden samen met Aaron Dessner van de National op “Elastiekje man” met Hozier en “Hier”met Sierra Ferrell.
De koude open van deze week aangepakt de zeer recente aanval op Iran waarbij president Trump (Johnson) uitlegde waarom hij op zaterdag om 2 uur ’s nachts handelde: “Het is nadat de aandelenmarkt dit weekend gesloten is en het zal onmetelijke angst, woede en chaos veroorzaken in de ‘SNL’-schrijverskamer”, legde hij uit. Trump zong: “Oorlog! Waar is het goed voor? Afleiden van de Epstein-bestanden!” voordat hij minister van Defensie Pete Hegseth (Colin Jost) voorstelde, die een alcoholvrije Four Loco dronk en zijn knokkel-tatoeages liet zien voor ‘EPIC FURY’. Na een korte pauze voor Trump en Hegseth als aanvulling op de ondergewaardeerde Nintendo GameCube-console (waarop Hegseth zei dat hij het spel “Prince of Persia: Sands of Time” speelde), zei Hegseth: “We hebben een verschrikkelijke, afschuwelijke leider uitgeschakeld die zich tegen zijn eigen volk verzette.” Trump kwam tussenbeide: “Maar krijg geen ideeën!”
In zijn monoloog maakte Storrie grapjes over de culturele aantrekkingskracht van ‘Heated Rivalry’, die volgens hem ‘veel mensen over hockey leerde… en veel heterovrouwen leerde dat hun seksualiteit eigenlijk homoseksueel is.’ Storrie besprak hoe hij opgroeide in Texas, werkte als ober voordat hij in de serie werd gecast, en hoe weinig tijd hij had om zich voor te bereiden om een Russische hockeyspeler te spelen voor de show. Vervolgens kreeg hij gezelschap van Jack en Quinn Hughes van het Olympische hockeyteam voor heren. Maar de reactie op de gebroeders Hughes werd qua publieksreactie aanzienlijk overtroffen door de damesteamspelers Hilary Knight en Megan Keller, die op het podium kwamen. ‘Het zouden alleen wij zijn, maar we dachten dat we de jongens ook zouden uitnodigen,’ zei Knight. “We dachten dat we ze een momentje konden geven om te schitteren”, voegde Keller eraan toe.
Beste sketch van de avond: Hoe durven ze de beste grappen te bewaren voor een videoschets!
Op een chique bijeenkomst in Londen in 1892 lopen de zaken (letterlijk) uit de hand wanneer twee mannen (Mikey Day en Storrie) verwikkeld raken in een woordenoorlog die escaleert in kreten als ‘Hoe durf je!’ gevolgd door klappen met een handschoen. Anderen bemoeien zich ermee, maar het loopt echt uit de hand als één man met zijn vuist de zogenaamde “gentleman’s code” overtreedt. Al snel zijn een hond en een baby betrokken bij het steeds dwazer wordende slaan. De komische timing van Storrie is bijzonder goed in deze en de sketch weerstaat de ‘SNL’-trope van rechtstreeks overgaan op hardcore geweld en bloedvergieten, wat de laatste tijd in veel videoschetsen wordt gedaan.
Ook goed: een fooi geven wordt gewaardeerd als je danst terwijl je gewond bent
Op dit moment heeft “SNL” waarschijnlijk 100 schetsen voor vrijgezellenfeesten gemaakt, maar bij geen daarvan liet Storrie zijn buikspieren zien of werd zijn afscheurbare broek uitgetrokken. Afgezien van de eye-candy voor degenen die ernaar op zoek zijn, bood de sketch een solide fysieke komedie waarin Storrie een stripper speelde die ernstig gewond opdook in een hotelsuite nadat hij door een auto was aangereden. Hij zet zich voort om zijn taken te vervullen, maar kan nauwelijks staan. Storrie doet knap werk, zwaaiend en floppend, waarbij hij zijn bebloede lichaam over het podium en rond de vrijgezellen (Padilla, Sarah Sherman, Veronika Slowikowska en Jane Wickline) gooit, die niet weten of ze zich moeten afstoten of opgewonden moeten zijn.
Winnaar van ‘Weekend Update’: Advies aan toekomstige bruidsmeisjes – vermijd krantenkoppen
Helaas voelden beide karaktersegmenten van “Weekend Update” deze week ondermaats aan. Sherman speelde nog een overgeseksualiseerde popcultuurmeme in een uitgebreid kostuum: de nalatige moeder van Punch, het babyaapje – Jost aanvallen in de hoop zwanger te worden. Iets beter, maar nog steeds ruig, was Slowikowska als Katie, het bruidsmeisje op een bruiloft die grappen maakt over de gebeurtenissen die inspelen op de grote nieuwskoppen, zoals kartelgeweld in Mexico, de Epstein-dossiers of de aanhoudende oorlog in Oekraïne. Deze voelt alsof het waarschijnlijk heel grappig en slim klonk tijdens het lezen aan tafel, maar het landde met een plof voor het publiek omdat het uitgangspunt zo warrig was.
