Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen via links.
Een van de populairste films van Clint Eastwood – Sergio Leone’s Western ‘A Fistful of Dollars’ uit 1964 – was een onofficiële remake van Akira Kurosawa’s samoeraifilm ‘Yojimbo’ uit 1961. Ik schrijf ‘onofficieel’, omdat Leone Kurosawa op geen enkele manier de eer gaf, ondanks dat ‘Fistful’ in veel opzichten vrijwel identiek is aan ‘Yojimbo’. Of Leone al dan niet opzettelijk heeft geprobeerd Kurosawa af te zetten, blijft een kwestie van speculatie. maar de Italiaanse filmmaker gaf later toe dat het slechts een productiefout was. Hij zei dat zijn producer alleen maar vergat Kurosawa te betalen voor de rechten op zijn verhaal.
Wat Leone’s bedoelingen ook waren, Toho klaagde een rechtszaak aan. Kurosawa zei dat “A Fistful of Dollars” “een hele mooie film was, maar het was mijn film.” Toho kreeg uiteindelijk 15% van het brutobedragen nog eens $ 100.000,-.
‘A Fistful of Dollars’-ster Clint Eastwood was uiteraard bekend met de overeenkomsten tussen ‘Fistful’ en ‘Yojimbo’ en leek in het algemeen een Kurosawa-fan te zijn. Eastwood was in ieder geval een fan van Kurosawa’s werk uit de jaren vijftig en zestig; het werk uit de jaren zeventig, niet zozeer. Eastwood verklaarde dit in het interviewboek “Gesprekken met Clint: Paul Nelson’s verloren interviews met Clint Eastwood, 1979-1983.” Het lijkt erop dat Eastwood begin jaren tachtig werd gevraagd naar enkele van de grote regisseurs met wie hij tijdgenoten was, met name Ingmar Bergman, de grote Zweedse meester. Eastwood merkte op dat Bergman vroeger geweldig was, maar dat hij in de jaren ’80 op kritische goede wil leunde.
Vervolgens merkte hij op dat hij hetzelfde voelde over Akira Kurosawa. Eastwood prees de films van de regisseur, ‘Seven Samurai’ en ‘Red Beard’, maar zei ronduit dat hij een hekel had aan Kurosawa’s film ‘Dersu Uzala’ uit 1975. Dit is een verbijsterende kijk, aangezien de film geweldig is en een Academy Award voor beste buitenlandse film heeft gewonnen.
Clint Eastwood had een hekel aan Dersu Uzala van Akira Kurosawa
De betekenis van “Dersu Uzala” kan niet worden onderschat. Het bracht in wezen Kurosawa’s carrière nieuw leven in en sommigen zouden kunnen zeggen dat hij zijn leven heeft gered. In 1971 schoot Akira Kurosawa de zijne neer eerste film in kleur, “Dodes’ka-Den”, als bewijs voor een nieuwe generatie filmmakers dat er inderdaad geweldig werk kan worden gemaakt met een beperkt budget en opgenomen volgens een kort opnameschema. Helaas bewees Kurosawa zijn punten niet erg goed, aangezien “Dodes’ka-Den” aan de kassa kelderde. Het bracht Kurosawa diep in wanhoop; hij worstelde al met een depressie en probeerde zelfmoord te plegen.
Gelukkig nam een Russisch filmbedrijf contact op met Kurosawa over de aanpassing van Vladimir Klavdiyevich Arsenyevs memoires “Dersu Uzala” aan het grote scherm. Het was het juiste project op precies het juiste moment. De film volgde Arsenjev en een speciale topografische missie die hij en een aantal mannen in de jaren tien van de vorige eeuw naar de Siberische regio van Rusland ondernamen. Het titelpersonage, gespeeld door Maxim Munzuk, was een expert in het overleven in de wildernis en hielp Arsenyev en zijn mannen te overleven in het barre Siberische weer, door hen te leren in harmonie met het bos te leven.
Eastwood haatte het en zei:
“Ik hield van Kurosawa’s werk. Ik hield niet van ‘Dersu Uzala.’ Ik vond dat vreselijk, behalve dat er een mooie windsequentie in zat. Maar ik dacht aan de vroege dingen; ‘Red Beard’ (wat niet te vroeg was), teruggaand door de jaren heen naar ‘Seven Samurai’ en ‘Yojimbo’ – die we opnieuw hebben gemaakt als ‘A Fistful of Dollars’ of waar we een versie van hebben gemaakt – waren echt geweldige visuele dingen. Hij had de geweldige combinatie dat hij een visueel beeld kon maken en zijn personages tot leven kon laten komen. Je wilde ze leren kennen.”
Maar wat ontbrak er aan ‘Dersu Uzala’ waardoor Eastwood het niet zo goed vond als Kurosawa’s andere films?
Clint Eastwood kon Dersu Uzala gewoon niet bereiken
Clint Eastwood suggereerde dat “Dersu Uzala” noch op karakterniveau, noch op visueel niveau succesvol was. Hij gaat niet te veel in op de bijzonderheden van de film, maar theoretiseert dat zelfs de grootste meesters van het vak nooit een oeuvre zullen produceren dat 100% knallers is:
“(A) vaak krijg je het een of het ander: je krijgt iemand die heel goed is met het karakter en niet met het visuele, of heel goed met het visuele en spektakelgedeelte, maar je kunt nooit in de mensen komen. Maar het is iedereen voor een bepaalde film of welke groep films dan ook. Het kenmerk van een goede regisseur is natuurlijk wat het geheel van zijn werk in het algemeen waard is. Niet alleen een film. aard van de geest en alle componenten die samenkomen. Het is half talent/half geluk of lot of hoe je het ook wilt noemen.”
Elders in hetzelfde interview gaf Eastwood ook toe dat hij een hekel had aan het toen recente “Kagemusha” (uitgebracht in 1980) en de voorkeur gaf aan Kurosawa’s films van 30 jaar eerder. Hij vervolgde:
“Ik hield niet van (‘Kagemusha’). Maar sommige van zijn eerdere dingen waren gewoon echt fantastisch. ‘Rashomon’ was echt goed. Ik vond geen van zijn laatste werken leuk. Maar ik hield van zijn periode Samurai.”
Clint Eastwood wordt op 31 maart 96, dus hij heeft nog tijd om Kurosawa weer in te halen. Misschien kan hij ‘Dersu Uzala’ nog een kans geven, en misschien ‘Kagemusha’ opnieuw bekijken terwijl hij toch bezig is. Dit zijn eigenlijk geweldige films.
