De actrice bespreekt haar nieuwe familiefilm Magic Faraway Tree, uitdagingen op het gebied van de balans tussen werk en privéleven en het leven na de scheiding van acteur Stephen Campbell Moore in 2018
Haar betoverende nieuwe film, The Magic Faraway Tree, was een kaskraker tijdens Pasen, waar zowel kinderen als volwassenen blij mee waren – en na een reeks nogal gruizige rollen, kwam het als een verademing voor actrice Claire Foy.
Gebaseerd op de geliefde boekenreeks van Enid Blyton, volgt het drama Polly en Tim Thompson, gespeeld door Claire en Andrew Garfield, en hun drie kinderen nadat ze het hightech stadsleven hebben verruild voor het afgelegen Engelse platteland. Terwijl ze zich aanpassen aan hun nieuwe leven, ontdekken de kinderen een magische boom en zijn buitengewone en excentrieke bewoners
Moeder van één Claire, die wereldwijde bekendheid verwierf dankzij haar briljante vertolking van de jonge Elizabeth II in Netflix show The Crown, zegt dat ze maar al te goed te maken had met haar gestresste karakter Polly en de uitdagingen van het combineren van werk en kinderopvang.
LEES MEER: ‘Elite’ stofzuiger met ‘extreem goede zuigkracht’ nu £ 49,99 op Amazon
“Ik denk dat werken en tegelijkertijd iets anders proberen te doen behoorlijk zwaar is, vooral in de moderne tijd wereld“, vertelt ze ons. “Er wordt zoveel van ons gevraagd om op allerlei verschillende gebieden te slagen. Anders begrijp je het helemaal verkeerd.
“En dan moet je op een gegeven moment – waar niemand ooit aan herinnerd is – ook jezelf gezond houden en voor jezelf zorgen, en op een gegeven moment eten en je wassen. En er zijn niet echt genoeg uren in een dag om dat te doen.”
Claire, die deze week 42 wordt, beviel in 2015 van haar dochter Ivy Rose, vlak voordat ze begon met het filmen van The Crown. Als nieuwe moeder bracht het werken op de set zo zijn uitdagingen met zich mee, maar Claire zegt dat ze “ongelooflijk trots” op zichzelf is omdat ze erin is geslaagd een carrière op te bouwen en tegelijkertijd haar jonge kind groot te brengen.
Toch geeft de zelfspot-ster – die zich in 2018 afscheidde van Ivy Rose’s vader, acteur Stephen Campbell Moore – toe dat het combineren van werk en moederschap niet bepaald een recept is voor huiselijk geluk.
“Ik denk dat de verwachtingen die van werkende ouders worden gesteld erg hoog zijn, en ik heb daar zeker nooit het antwoord op gevonden”, zegt ze. “Ik weet het antwoord nog steeds niet. Ik denk nog steeds dat het een absolute s**t-show is in mijn huis. Het is onmogelijk dat het ooit perfect is, denk ik niet.” Je moet gewoon proberen te hopen dat iedereen op de een of andere manier gelukkig is, en dat is alles wat je kunt doen. Vanuit mijn eigen persoonlijke ervaring vond ik het heel erg moeilijk.”
Claire werd in 1984 geboren in Stockport en groeide op in Buckinghamshire, “de jongste van drie kinderen en van een heel groot gezin”. Omdat ze thuis laag in de pikorde stond, moest ze vechten om aandacht – een situatie die volgens haar een acteercarrière des te onvermijdelijker maakte.
“Ik raakte eraan gewend genegeerd te worden en vervolgens niet genegeerd te willen worden”, zegt ze. “Dus ik was erg luidruchtig en ik probeerde veel aandacht te krijgen. En je zult merken dat dat een rode draad is tussen veel acteurs… ze zoeken gewoon hun hele leven naar die aandacht en dan krijgen ze die op de een of andere manier (lacht), of dat nu op het podium is of op tv.”
Terwijl ze film en drama studeerde aan de Liverpool John Moores University, met de bedoeling ‘iets achter de schermen’ te doen, werd Claire aangemoedigd om naar de toneelschool te gaan door een docent die haar potentieel zag. Eenmaal aan de Oxford School of Drama besefte ze al snel dat het podium haar roeping was.
“Dat was waar ik plotseling dacht: ‘Oh mijn God, ik wil dit echt doen'”, herinnert ze zich. “Ik wil al het doen alsof. En toen probeerde ik het gewoon.”
Haar eerste rollen waren onder meer het tv-periodedrama Little Dorrit en, in 2011, de Nicolaas Cage film, Season Of The Witch, waar ze haar voormalige echtgenoot, Stephen, ontmoette. “Het was de meest ongelooflijke ervaring”, zegt ze. “Ik was ongeveer 23. Ik had een toneelstuk gedaan en een Britse tv-show gedaan en toen was ik in Boedapest met Nicolas Cage. Ik dacht: ‘Wat in vredesnaam?'”
Op het podium speelde ze Lady Macbeth tegenover James McAvoy en in 2015 genoot ze ervan een kleine rol te spelen in de film The Lady In The Van, wat resulteerde in een zeer gedenkwaardige ontmoeting met de ster, Dame Maggie Smith.
“Ik moest een maatschappelijk werker zijn die haar (Maggie) een paar jassen probeerde te geven”, herinnert ze zich. “En ze was zo aardig voor me. Blijkbaar zei ze tegen Nick (Hytner, de regisseur): ‘Ik vind haar leuk’ nadat ik wegging. En ik dacht: ‘Kun je dat opschrijven, zodat ik het voor altijd zal bewaren?’ Misschien kreeg ze medelijden met me omdat ik zwanger was en er een beetje lastig uitzag.
Datzelfde jaar kreeg Claire de “baan van haar leven” door een andere legendarische koninklijke vrouw te spelen – Anne Boleyn, de tweede vrouw van Henry VIII – in Wolf Hall. Toen kwam The Crown, de show die haar wereldwijde aandacht trok.
Claire is net bevallen van haar dochter kort voordat het filmen begon en zegt dat het een “zeer, zeer intense tijd” was, maar haar vertolking van de jonge Elizabeth II was een triomf, die haar twee Emmy Awards en een Golden Globe opleverde.
Hoewel ze erkent dat het spelen van de overleden monarch “een absoluut groot deel van mijn carrière en leven” was, beweert Claire dat ze zich geen zorgen maakte over het feit dat ze in “chique rollen” zou worden getypeerd.
“Op dat moment werkte ik al ruim tien jaar, dus het lukte me om door dat hele ding heen te komen”, zegt ze en voegt er lachend aan toe: “En ik denk niet dat er nog zoveel koninginnen zijn, om eerlijk te zijn.”
Eerder dit jaar kreeg ze meer lof voor het spelen van een door verdriet getroffen vrouw die een havik traint om haar verlies te helpen verwerken in H Is For Hawk, en momenteel filmt ze het rauwe drama Ink, gebaseerd op James Grahams toneelstuk over mediamagnaat Rupert Murdoch. We kunnen het niet helpen dat we op een gegeven moment het gevoel hebben dat een komedie een goed idee zou kunnen zijn?
“Ik heb een komedie gedaan en het was een vreemde ervaring”, lacht ze. “Het was een tv-programma genaamd Hacks (niet te verwarren met het Amerikaanse komediedrama met Jean Smart in de hoofdrol) en ik worstelde met het gebrek aan gelach op de set. (Komedie) is erg moeilijk. Ik kijk hoe mensen het doen en ik denk: ‘Hoe doe je dat?’ Misschien was ik niet erg grappig!”
Zoals deze sTory? F of meer van het laatste showbizznieuws en roddels, volg Mirror Celebs op TikTok , Snapchat , Instagram , Twitteren , Facebook , YouTube En Draden .
