Verhaal: Wanneer een politieagent die ooit een belangrijke rol heeft gespeeld bij het ontwerpen van een geavanceerd AI-gestuurd rechtssysteem, wordt beschuldigd van de moord op zijn vrouw, moet hij tegen de klok racen om zijn onschuld te bewijzen voordat het systeem dat hij heeft helpen creëren zijn definitieve oordeel uitspreekt.Beoordeling: Mercy speelt zich af in een niet zo verre toekomst en stelt zich een Amerikaanse staat Californië voor, overweldigd door toenemende misdaad en wetteloosheid. Nu het rechtssysteem onder druk staat, introduceren stadsbestuurders en wetshandhavingsautoriteiten een uniek, door kunstmatige intelligentie aangedreven gerechtelijk proces dat is ontworpen om snelle en compromisloze gerechtigheid te bewerkstelligen.De kern van dit systeem is een rechtszaal met één bank die volledig onder toezicht staat van een AI-rechter: rechter Maddox (Rebecca Ferguson). In een streng gecontroleerd proces van 90 minuten worden bewijsmateriaal, bewakingsbeelden, gedragspatronen en data-analyses tegen de verdachte gepresenteerd. Als de schuld wordt vastgesteld, is het vonnis onmiddellijk en onomkeerbaar: dood door executie. In deze huiveringwekkende opzet wordt AI rechter, jury en beul.Ironisch genoeg wordt het lot wreed wanneer een gedecoreerde politieagent Chris Raven (Chris Pratt) – zodra de sterkste voorstander van dit systeem zelf in de beklaagdenbank wordt geplaatst. Hij wordt ervan beschuldigd zijn vrouw te hebben vermoord in wat lijkt op een misdaad uit hartstocht, maar zijn zaak lijkt in eerste instantie op een openlijke veroordeling. Vastgebonden aan een stoel en racend tegen de klok, moet hij de logica ontmantelen van de machine die hij ooit vertrouwde. Maar is de waarheid echt genoeg als algoritmen al een besluit hebben genomen?Directeur Timur BekmambetovSamen met schrijver Marco van Belle creëert hij een dystopisch verhaal dat verontrustend relevant aanvoelt. Hoewel het uitgangspunt misschien futuristisch klinkt, weerspiegelt de film een realiteit die al in ons dagelijks leven sluipt – een realiteit waarin kunstmatige intelligentie steeds meer invloed heeft op de besluitvorming, het toezicht en het morele oordeel.Het scenario verspilt geen tijd om het publiek op zijn gemak te stellen. Vanaf de openingsmomenten stort de film zich regelrecht in spanning, waarbij hij de hele tijd een meedogenloos tempo aanhoudt. De visuele grammatica is sterk afhankelijk van gelaagde graphics, flitsende gegevens, opgenomen beelden en snelle overgangen. Het creëert een opzettelijk overweldigende ervaring, waardoor kijkers in dezelfde psychologische drukkamer worden geplaatst als de hoofdpersoon. Een voortdurend tikkend aftellen versterkt het gevoel dat de tijd zelf een antagonist is.Chris Pratt levert een gecontroleerde en overtuigende uitvoering, waarin hij de wanhoop, woede en hulpeloosheid vastlegt van een man die zijn leven in realtime ziet ontrafelen. Zijn vertolking van een ooit gerespecteerde officier die worstelt met schuldgevoelens, verdriet en angst verankert de film emotioneel. Rebecca Ferguson verleent ondertussen verrassend veel gewicht aan rechter Maddox – een rol die gemakkelijk in een karikatuur had kunnen vervallen. Het spelen van een entiteit die emotieloos en toch gezaghebbend moet lijken, is een lastige balans, en Ferguson slaagt erin de AI aanwezigheid te geven zonder toevlucht te nemen tot mechanische overdrijving.De film rekt de plausibiliteit in delen op, vooral in hoe gemakkelijk bepaalde onthullingen zich ontvouwen. Gezien de snelheid waarmee AI zichzelf in de moderne samenleving heeft geïntegreerd, voelt dit scenario echter nooit geheel onwaarschijnlijk aan. Er is een gestage onderstroom van spanning die het verhaal boeiend houdt, zelfs als het verhaal neigt naar voorspelbaarheid of complexe morele vragen vereenvoudigt.De achtergrondscore (van Ramin Djawadi) en gelikte montage (door Austin Keeling en Lam T. Nguyen) complementeren de urgentie van de procedure, terwijl het agressieve visuele ontwerp ervoor zorgt dat het momentum zelden afneemt. Hoewel de film af en toe de voorkeur geeft aan toegankelijkheid boven diepgang, blijft hij effectief in het behouden van spanning en betrokkenheid van het publiek.Over het geheel genomen is Mercy misschien een ietwat campy sci-fi-thriller, gebouwd op een eenvoudig idee van ongecontroleerde AI-dominantie, maar het voert dat idee met voldoende urgentie en verbeeldingskracht uit. Belangrijker nog is dat het boek erin slaagt tot nadenken aan te zetten en overtuigend commentaar te leveren op de gevaren van het volledig overgeven van het menselijk oordeel aan machines.
