Bob Harris werd begin jaren zeventig voor het eerst beroemd als DJ van BBC Radio 1, maar 56 jaar later viert hij zijn 80ste verjaardag en beleeft hij opnieuw de ontmoeting met enkele van de beroemdste namen uit de muziekwereld.
Daar kunnen niet veel kinderen op bogen hun opa interviewde John Lennon en ging om met David Bowie, Elton John en Marc Bolan, en was ook beste vrienden met Led Zeppelin-frontman Robert Plant. Maar nu hij zaterdag zijn 80e verjaardag nadert, klinkt ‘Whispering’ Bob Harris’s zes kleinkinderen kunnen dat wel.
Nu, tijdens een twee uur durende verjaardagsviering, deelt Bob Harris op 80-jarige leeftijd: A Life in Music een schatkist aan verbazingwekkende herinneringen aan een leven vol avonturen – evenals een afspeellijst met speciale platen – met zijn Radio Two-collega Zoe Ball. Zoe stelt hem voor en zegt: “We zijn hier om het glas te heffen op een omroeplegende, een man wiens stem zachter is dan een perfect gegoten pint.” Hij antwoordt: “Ik voel me geen 80. Ik denk dat ik nog steeds die tiener ben die singles koopt bij de plaatselijke platenwinkel.”
Bob, die acht kinderen heeft bij vier verschillende partners, woont in Steventon, Oxfordshire, met zijn vrouw en manager Trudie Myersough-Harris, 61. De presentator van Radio Two’s Bob Harris Country en Sound uit de jaren 70, zegt hij: “Tachtig is het nieuwe 60.”
LEES MEER: Coronation Street-acteur Paul Seed sterft als eerbetoon aan TV Bafta-winnaarLEES MEER: De gast van de Repair Shop had het gevoel dat ze ‘een trap in haar maag’ kreeg na de hulp van een deskundige
Bob groeide op in Northampton, als zoon van een politieagent, en verliet de school in plaats van de stok onder ogen te zien, nadat hij bij de directeur was aangegeven omdat hij een shandy had gehad in de pub en met zijn vader had afgesproken dat hij zich bij de politiecadetten zou voegen en alles zou geven tot hij 19 werd.
Hij hield zich aan zijn woord, maar op 19-jarige leeftijd verhuisde hij naar een gedeeld huis in Hampstead in het noorden van Londen met zijn kunststudente vriend John Bird en een groepje bohemienjongeren. Daar werkte hij mee aan een universiteitsblad en werd hij mede-oprichter van het tijdschrift Time Out.
Hij promoot een aantal exemplaren van het tijdschrift in een winkel genaamd Music Land in Merrick Street in Londen en liet een exemplaar zien aan de man achter de toonbank, die niemand minder was dan Elton John.
Hij herinnert zich: “Dat was Elton in de zomer. Hij verdiende wat extra geld omdat hij nog steeds sessies deed. En hij reikte onder de toonbank en gaf me een exemplaar van Empty Sky.” Het was het begin van een levenslange vriendschap.
Maar Bobs hart lag niet bij het drukken, maar bij het uitzenden van muziek en, met behulp van BBC producer Jeff Griffin, die hem uitnodigde om een pilot te doen voor Radio One, maakte hij al snel zijn droom waar.
In eerste instantie werd Bob de vakantiecover voor een andere DJ, maar zijn vaardigheden leverden hem al snel zijn eigen show op: Sounds of the Seventies … de eerste keer! Hij lacht: “De cirkel is rond!”
En de show versterkte zijn vriendschap met onder meer muziekiconen David Bowie. Hij zegt: “Marc Bolan en David kwamen altijd bij ons langs om gewoon wat rond te hangen.” Zijn stem was zelfs te horen op Memory of a Free Festival op Bowie’s Space Oddity-album. En hij ging op pad met Marc Bolan en T Rex.
Hij zegt: “Marc vond het heerlijk dat ik bij hem in de buurt was. Zelfs toen hij echt heel beroemd begon te worden. Hij vond het leuk om mij aan zijn zijde te hebben. Marc nodigde me uit om met de band op tournee te gaan toen ze nummer één werden met Hot Love.” Hij herinnert zich hoe de politie schreeuwende fans tegen moest houden en zegt: “Het was net als Beatlemania, ik maak geen grapje.”
Bobs volgende grote avontuur was in 1972, presenteert de coolste muziekshow van tv, The Old Grey Whistle Test. Hij zegt: “Ik kreeg een telefoontje van Mike Appleton (de producer) met de vraag: wil je het doen? Eerlijk gezegd, dat was het. Mike, tot op de dag van vandaag beschouw ik hem als een van de belangrijkste mensen in mijn hele leven.”
Omdat hij zijn muzikantenvrienden graag bij de show wilde betrekken, wist hij dat dit Elton John zou zijn. Hij zegt: “Toen ik begon op Radio One en daarna op Whistle Test, steunde ik Elton uiteraard enorm. Ik sprak er nog niet zo lang geleden met hem over en hij zei: ‘we hadden toch zo veel plezier?'”
Andere grote namen die in Bobs verhaal voorkomen zijn Mike Oldfield, maker van het meesterlijke Tubular Bells-album en de Beach Boys – die hij in 1974 naar LA stuurde om te interviewen voor Radio One – maar hij kon singer-songwriter Brian Wilson niet vastpinnen.
Veel veelbelovender was de kennismaking van Elton John met John Lennon, die hem in 1975 op het podium van Madison Square Gardens in de VS zou vergezellen.
Op voorstel van Elton belde Lennon Bob uit het niets, nodigde hem uit om naar de VS te komen en zei tegen hem: “Maak je geen zorgen over een contract. Ik wil geen contract. Kom gewoon langs. We zullen wat filmen.”
John vertelde hem dat de BBC een contract nodig zou hebben en bood hem een vergoeding van £ 15 aan, maar John weigerde ook de vergoeding. Bob zegt: “John zei: ‘Ik zal je wat vertellen, waarom breng je me niet een doos Chocolate Olivers (Huntley & Palmer-koekjes)?’” Uiteindelijk nam hij hem £ 15 ter waarde en deed het interview. Hij lacht: “Daar liepen we JFK Airport binnen met deze doos Chocolate Olivers. We hadden zo’n geweldige tijd. Een van de mooiste ervaringen uit mijn leven.”
Toen hij in 1979 de Whistle Test verliet, geeft Bob toe dat hij het mentaal moeilijk had en dat zijn levensstijl ‘niet geweldig was’. Hij zegt: “Ik werd destijds beroemd geciteerd toen ik zei: ‘Ik ben de Ken Barlow van de rock geworden.'”
Dus het was terug naar zijn geliefde radio, waar hij zijn mojo herstelde – beginnend op lokale zenders, waar hij goede vrienden mee werd Steve Wright. Vervolgens nam hij eind jaren negentig de zondagavondshow van Roger Scott op Radio One over, toen de zeer gerespecteerde DJ stierf aan kanker.
Sindsdien heeft Bob verschillende rollen op zich genomen, waarbij hij de ups en downs van het leven heeft overleefd – zowel qua carrière als qua gezondheid, met een onnavolgbare stijl.
Zijn eerbetooninterview met Zoe Ball werd vóór het zijne opgenomen Instagram post vorige week, om fans te informeren hij neemt een pauze voor een ziekenhuisbehandeling voor de prostaatkanker waarover hij moedig heeft verteld. Hij belooft: “Ik zal terugkomen… en sterker terugkomen.”
Bij de diagnose prostaatkanker in 2008 vertelt Bob aan Zoe hoe hij tot tranen toe werd gereduceerd bij de aanblik van zijn studio, toen hij voor het eerst hoorde dat zijn kanker terug was. Hij wendde zich tot zijn vriend Robert Plant, 77, voor geruststelling. Hij zegt: “Ik viel helemaal uit elkaar omdat ik dacht: ‘Misschien ga ik nooit meer in de studio staan.'”
Robert, die in Rome was, zei eenvoudigweg tegen hem: “Je komt hier wel doorheen. Je weet wat je moet doen.” Bobs mantra is sindsdien: “Geef nooit de hoop op.”
De man wiens fluwelen stem hem de bijnaam ‘Whispering’ Bob opleverde, ontving in 2011 een OBE voor zijn diensten aan muziekuitzendingen. Toen ze het in Windsor Castle ontving van prinses Ann, onthulde ze dat ze naar zijn countryshow luistert. Nu is Bob vastbesloten beter te worden en terug te keren naar zijn radioshows.
Hij zegt tegen Zoe: “Ik hou van de Radio Two-familie. We zijn een familie. Dat geloof ik echt.”
Bob Harris op 80-jarige leeftijd – A Life in Music is nu beschikbaar op BBC Sounds en Radio 2 wordt uitgezonden op 12 april, van 15.00 tot 17.00 uur
