Conventionele wijsheid zegt dat de race voor de beste acteur een tweerichtingswedstrijd is tussen Timothée Chalamet Marty Supreme en Leonardo DiCaprio voor De ene strijd na de andere. Maar de nominatie van Ethan Hawke op donderdagochtend voor die van Richard Linklater Blauwe Maan heeft – naast een licht verrassende knipoog naar het originele scenario van Robert Kaplow voor de film – een welkome nieuwe wending aan het verhaal toegevoegd.
Voor degenen die de theatervoorstelling hebben gemist: Blauwe Maan is een uiterst spraakzaam en diep triest melodrama over tekstschrijver Lorenz “Larry” Hart (Hawke) die ziet hoe zijn voormalige partner Richard Rodgers (Andrew Scott) succes boekt met Oscar Hammerstein II (Simon Delaney). Het speelt zich af in Sardi’s op de avond van Oké Oklahoma!Bij de première van Hart, en slechts enkele maanden vóór Harts alcoholgerelateerde dood, volgt de film een totaal getransformeerde Hawke tijdens een avond vol pijnlijke vernederingen en ongemakkelijke gesprekken over zijn seksualiteit. Larry is een man die zo verteerd wordt door verslaving, maar zo zeker is van zijn eigen juistheid dat hij voor bijna iedereen op de afterparty onuitstaanbaar is, maar onder al zijn opzichtige pretenties schuilt een schrijver die er alles aan doet om bij het gesprek te blijven. Het is aangrijpend, briljant en behoort tot het beste werk dat Hawke en Linklater in de afgelopen dertig jaar hebben verricht.
Maar een rustig filmpje als deze voelde alsof hij onder de radar zou vliegen van een prijzenseizoen dat gedomineerd wordt door grotere, flitsendere aanbiedingen zoals Zondaars, Marty, BugoniaEn Eén gevecht. Nee, Blauwe Maan voelt als een duidelijke Oscar-mededinger uit de jaren 90 die uit de tijd is geplukt en tussen een stapel vampieren, pingpongballen en buitenaardse wezens is gedropt, wat het paar nominaties alleen maar aangenamer maakt om te zien. Dit is kleinschalige queercinema die er nog steeds in slaagt erkenning te verwerven in het land van goden en monsters.
Heeft Hawke een reële kans om te winnen? Het is zeker een gok, maar het is een leuke mogelijkheid om te overwegen. Ten eerste, hoewel Chalamet er onmiskenbaar in is Marty en DiCaprio doet waarschijnlijk zijn beste werk in zijn carrière Eén gevechthet valt niet te ontkennen hoe volledig Hawke zichzelf verliest in deze rol. Met behulp van wat camera- en ensceneringstrucjes verkleint de 1,80 meter lange acteur zijn bewegingen en zijn lichaamstaal om geloofwaardig te worden als de Hart van minder dan 1,80 meter. Belangrijker nog is dat hij de innerlijke onrust vastlegt onder elke pijnlijk lange anekdote die de songwriter vertelt, de pijn onder elke opschepperij. Het is een masterclass van een gelaagde uitvoering – een die elke prijs die zij verdient volledig verdient. De Academie beloont ook graag veteraan meervoudig. genomineerden die nog nooit een trofee mee naar huis hebben genomen en Hawke past in dat plaatje, met vier knikken op zijn naam die teruggaan tot 2002.
Toch zouden Chalamet en DiCaprio genoeg stemmen moeten verdelen om een verrassende kanshebber als Hawke, Michael B. Jordan, te kunnen winnen. Zondaarsof Wagner Moura voor De geheimagent zou kunnen doorbreken – en zelfs Dat is een druk veld. Ongeacht de uitkomst, iedereen die van cinema houdt, moet er tijd voor vrijmaken Blauwe Maan voorafgaand aan de Oscars in maart. Dit is de definitie van “zo maken ze ze niet meer” – het soort film dat, net als Hart zelf, schrijven als een sport behandelt.
Haal het beste uit wat vreemd is. Meld u aan voor Hen’s wekelijkse nieuwsbrief hier.
