Niemand kan dat Zeg precies wanneer en of homomannen Silicon Valley begonnen te runnen. Het lijkt erop dat ze de hogere gelederen de afgelopen vijf jaar, misschien zelfs langer, hebben gedomineerd. Op platforms als X zijn de aanwijzingen aanwezig: gefluister over retraites op privé-eilanden, tech-managers die ‘homo gaan vanwege macht’, en de suggestie dat een ‘zaadronde’ strikt genomen geen financiële term is. Het is een idee dat zo vanzelfsprekend is dat wanneer ik een hedgefondsmanager met goede connecties bel om zijn mening te vragen over wat in branchekringen soms de ‘homo-tech-maffia’ wordt genoemd, hij hoorbaar gaapt. ‘Natuurlijk,’ zegt hij. “Dit is altijd zo geweest.”
Dat was het geval, zegt de hedgefunder, in 2012, toen hij geld inzamelde bij een durfkapitalist wiens kantoor bemand was met tientallen ‘aantrekkelijke, sterke jonge mannen’, die allemaal ‘onder de 30’ waren en eruitzagen alsof ze net waren vertrokken uit ‘de debatclub op de middelbare school’. “Ze sliepen allemaal met elkaar en startten bedrijven”, zegt hij. En dat is nu absoluut het geval, voegt hij eraan toe, nu homomannen invloedrijke bedrijven runnen Silicon Valley en hele sociale agenda’s bijhouden zonder dat er nauwelijks een heteroman, laat staan een vrouw, in zicht is. “Natuurlijk bestaat de gay tech-maffia”, vervolgt hij. “Dit is niet een complottheorie van de Illuminati. En je hoeft geen homo te zijn om mee te doen. Ze houden nog meer van heteromannen die met hen naar bed gaan.”
Sinds ik in 2017 begon met het schrijven van verslaggeving over Silicon Valley, heb ik variaties op dit gerucht gehoord – dat ‘homo’s’, zoals AI-oprichter Emmett Chen-Ran grapte, ‘deze tent runnen’. Op het eerste gezicht leek een homo-techmaffia te dom om een daadwerkelijk onderzoek te rechtvaardigen. Zeker, er waren homomannen op hoge posities: Peter Thiel, Tim Cook, Sam Altman, Keith Rabois, de lijst ging maar door. Maar het idee dat ze een soort schimmige kliek exploiteerden, leek volledig voort te komen uit homofobie, waarvan het toegeven aan samenzweringsgezinde conservatieven als Laura Loomerdie in 2024 tweette dat de “hightech VC-wereld slechts één grote, uitbuitende homo-maffia lijkt te zijn.”
Na verloop van tijd weigerde het gerucht echter te sterven, en uiteindelijk verworden tot iets dat dichter bij de conventionele wijsheid lag. Afgelopen voorjaar klaagde een investeerder van middelbare leeftijd op een feestje van durfkapitalisten in Zuid-Californië uitvoerig tegen mij over de moeite die hij had om zijn nieuwe fonds bijeen te brengen. Het probleem, zo legde hij uit, kwam neer op discriminatie. Ik nam hem mee terwijl hij sprak. Hij had het uniform koud: een blanke man met een ronde snit, gekleed in een smakeloze button-down, gespannen over milde welvaart, en de vloeiende overtuiging dat AI, godzijdank, het volgende grote ding was. Hij leek precies op het soort man dat Silicon Valley gebouwd heeft om te belonen. En toch stond hij hier, volhoudend dat het systeem tegen hem was opgezet. ‘Als ik homo was, zou ik geen problemen hebben’, zei hij. “Dat is tegenwoordig het hele gedoe met Silicon Valley. De enige manier om even tot rust te komen,” beweerde hij, “is als je homo bent.”
In de loop van 2025 borrelden soortgelijke gevoelens op bij X, waar techwerkers uit Silicon Valley grapjes maakten over het aanbieden van ‘fractionele vizierdiensten aan de homo-elite’. Anonieme verslagen wezen op een onderwereld van homoseksuele machtsmakelaars in Silicon Valley die aspirant-ondernemers beïnvloedden en het hof maakten – ‘verzorgd’. Op een AI-conferentie in Los Angeles noemde een ingenieur de kantoren van een vooraanstaand AI-bedrijf meer dan eens terloops ‘twinktown’.
Tegen de herfst namen de speculaties toe, en toen verscheen er een foto op X van een groep door Y Combinator gesteunde oprichters die zich bij een sauna verzamelden met Garry Tan, de president van de incubator. Het beeld leek onschuldig genoeg: een paar jonge, nerdy mannen in zwembroeken, die in de camera tuurden. Maar vrijwel onmiddellijk veroorzaakte het een ronde van virale roddels over de eigenaardige intimiteiten van de durfkapitaalcultuur. Niet lang daarna plaatste een oprichter uit Duitsland, Joschua Sutee, een foto van hemzelf en zijn mannelijke medeoprichters – schijnbaar naakt, ingebakerd in lakens – ingediend als onderdeel van wat leek op een Y Combinator-aanvraag, een zet die bedoeld leek om een willens en wetens erotisch mannelijk publiek het hof te maken. “Hier kom ik, @ycombinator”, luidde het onderschrift.
Het idee dat Y-combinator Het verzorgen van mannelijke ondernemers heeft weinig zin – om allerlei redenen, en om één reden in het bijzonder. ‘Garry wel recht recht recht recht,zegt iemand die Tan kent, maar hij gelooft in de voordelen van de sauna. Als ik Tan om commentaar vraag, is hij bot: een aantal oprichters waren aan het eten en vroegen om gebruik te maken van zijn onlangs geïnstalleerde sauna en koude dompelbad. Van daaruit, zegt Tan, ‘verwierp’ Y Combinator ‘deze meme dat het op de een of andere manier meer was dan dat.’
