Wekenlang wervelden wellustige praatjes in campagnekringen, ketsten door e-mailketens en werden als een bruisend bijgerecht geserveerd tijdens roddellunches van Sacramento tot San Diego.
Het gesprek draaide om Erik Swalwellhet 45-jarige congreslid uit de East Bay en een van de beste Democratische kanshebbers voor de gouverneur van Californië. De geruchten gingen over beschuldigingen van ongepast gedrag jegens jonge stafmedewerkers.
Onder druk van rivaliserende kampen en achtervolgd door de politieke pers bleven de claims grotendeels beperkt tot ondoorgelichte hoeken van het internet, totdat Swalwells campagne – wetende dat het gefluister steeds luider werd – deze week uitkwam. een openbare verklaring waarin elk wangedrag wordt ontkend.
De zet was een voorbode. Strategen dachten dat het beter was om buiten de geruchten te treden en de online insinuaties aan de orde te stellen, ook al betekende dit dat de beschuldigingen aan een veel breder publiek moesten worden onthuld. De verklaring van de campagne werd uren later gevolgd door een categorische ontkenning van het congreslid.
“Het is niet waar”, zei Swalwell dinsdagavond tegen verslaggevers in Sacramento. Hij zei dat hij zich nooit ongepast heeft gedragen tegenover vrouwelijke personeelsleden, of een seksuele relatie heeft gehad met een stafmedewerker of stagiair. Er waren geen stille juridische schikkingen, zei hij. Je hoeft je niet te verschuilen achter geheimhoudingsovereenkomsten.
Vervolgens, op vrijdag, de San Francisco Chronicle publiceerde een uitgebreid rapport – gevuld met zeer specifieke en grafische details – citeert een vrouw die bijna twee jaar voor Swalwell heeft gewerkt en beweert dat ze seksuele ontmoetingen met hem heeft gehad terwijl hij haar baas was. Twee keer, zo beweerde ze, heeft hij haar seksueel misbruikt toen ze te dronken was om toestemming te geven.
De vrouw, die 17 jaar jonger is dan Swalwell, zei dat het congreslid haar begon te achtervolgen binnen enkele weken nadat ze op 21-jarige leeftijd was aangenomen om te werken in zijn districtskantoor in de East Bay Area. Dat was in 2019.
De vrouw zei dat ze grotendeels haar mond hield over het gedrag van Swalwell, uit angst dat ze persoonlijke en professionele gevolgen zou ondervinden. Ze vertelde de Chronicle dat ze haar verhaal niet met de autoriteiten had gedeeld, omdat ze bang was dat ze haar niet zouden geloven. Volgens de krant blijkt uit medische dossiers dat de vrouw een week na een van de vermeende mishandelingen een zwangerschaps- en SOA-test heeft ondergaan.
Swalwell deed opnieuw een categorische ontkenning.
“Deze beschuldigingen zijn vals en komen aan de vooravond van de verkiezingen tegen de koploper voor het gouverneurschap”, zei hij in een verklaring, waarmee hij zijn status in de nek-aan-nek race om de gouverneur enigszins overdreef. “Al bijna twintig jaar heb ik het publiek gediend – als aanklager en als congreslid, en heb ik altijd vrouwen beschermd.
“Ik zal mezelf verdedigen met de feiten en waar nodig juridische stappen ondernemen”, zei Swalwell. “Mijn focus de komende dagen is om bij mijn vrouw en kinderen te zijn en onze decennia van dienstbaarheid tegen deze leugens te verdedigen.”
Zelfs voordat de Chronicle zijn artikel publiceerde, kon je, toen de privé-geruchten plotseling aan het licht kwamen, bijna het geluid van een barstende dam horen. De concurrenten van Swalwell waren er snel bij om de beweringen te versterken en worstelden om voordeel in een race die koppig in de knoop blijft.
“Heel, heel verontrustend”, zei de man Democrat Katie Porter. “Zeer verontrustend”, klonk het Betty Yeenog een van de Democratische hoopvolle mensen.
Een derde Democraat loopt, Antonio Villaraigosawas inventiever en beschuldigde Swalwell ervan ‘de stad over te slaan’ – hij was woensdag niet aanwezig op een kandidatenforum in Sacramento – ‘terwijl steeds meer vrouwen naar voren komen met beschuldigingen van seksuele intimidatie.’
Op dat moment was niemand met kennis uit de eerste hand naar voren gekomen om Swalwells ontkenning van wangedrag tegen te spreken.
Maar met het artikel van vrijdag in de Chronicle escaleerden tegenstanders hun aanvallen. Burgemeester Matt Mahan van San Jose en hoofdinspecteur van staatsscholen Tony Thurmond riepen Swalwell allebei op om uit de race te stappen.
Een van Swalwells meest prominente ondersteuners, Ruben Gallego, de democratische senator uit Arizona, trok zijn steun in en uitte zijn spijt dat hij Swalwell op sociale media had verdedigd voorafgaand aan het verslag van de Chronicle. Democratische vertegenwoordiger Jimmy Gomez uit Los Angeles trok ook zijn steun in en drong er bij Swalwell op aan zijn kandidatuur op te geven.
Achter gesloten deuren herbeoordeelden andere grote Swalwell-financiers hun steun.
Het is begrijpelijk – en waarschijnlijk noodzakelijk – dat het congreslid zich terugtrekt, zoals hij suggereerde, om tijd door te brengen met zijn vrouw en familie.
Maar in het licht van het rapport van de Chronicle en de vernietigende beschuldigingen ervan zal hij meer moeten doen dan krachtig geformuleerde verklaringen afleggen over bedreigde juridische stappen als hij enige hoop heeft zijn kandidatuur als gouverneur en zijn politieke carrière te redden. (Swalwell gaf zijn congreszetel op om zich kandidaat te stellen voor gouverneur.)
Als de beschuldigingen vals zijn, moet hij elk detail op een grondige, onweerlegbare manier weerleggen. Als ze waar zijn, wat had Swalwell dan mogelijk kunnen denken? Niet alleen zichzelf opdringen aan zijn vermeende slachtoffer, maar zich kandidaat stellen voor de gouverneur, wetende wat hij had gedaan? Was hij ervan overtuigd dat zijn gedrag nooit aan het licht zou komen? Geloofde hij dat onvermurwbare ontkenningen hem in staat zouden stellen er brutaal doorheen te komen?
Swalwell heeft veel uit te leggen – over zijn gedrag, zijn disclaimers, zijn oordeel.
En hoewel de voorverkiezingen in juni nog vele weken verwijderd zijn, heeft hij daar heel weinig tijd voor.
