Batman werd een agent voor Abraham Lincoln in deze westerse one-shot die je moet lezen

Het duurde tot begin jaren negentig voordat Batman zijn eerste avontuur in het Oude Westen kreeg. Toen het uiteindelijk uitkwam in de vorm van ‘Batman: The Blue, the Grey, and the Bat’ uit 1993, zag het Abraham Lincoln zelf Batman toevertrouwen om een ​​bedreiging voor de Unie te neutraliseren. Tijdens zijn missie ontmoette de Dark Knight legendes uit het Oude Westen, zoals Samuel Clemens en Wild Bill Hickok, en op een controversiële manier verscheen hij als een volwaardige scherpschutter. Het was een dwaas en vreemd uitje dat, achteraf gezien, een fascinerend moment is in de geschiedenis van de Caped Crusader.

Batman bestaat al bijna 80 jaar en in die tijd heeft hij vrijwel elk denkbaar avontuur meegemaakt. Daar was de tijd schrijver Jack C. Harris en illustrator Bo Hampton hebben het “Frankenstein” -verhaal opnieuw bedacht als een Batman-stripof de vele keren Batman nam het op tegen de bizarre, sciencefiction-geïnspireerde schurken uit de Silver Age-strips. Toen Bats in 1939 voor het eerst op het toneel verscheen, was sciencefiction natuurlijk nog niet de culturele kracht die het later zou worden. In plaats daarvan was dit het jaar waarin John Wayne het sterrendom verraste nadat hij in John Ford’s ‘Stagecoach’ was gecast.

In die zin zijn Batman en het westerse genre samen opgestegen naar de dominantie van de popcultuur. Nadat een decennium aan ‘Poverty Row’-films de western tot een B-filmstatus had beperkt, werd het plotseling het grootste genre van Hollywood. Ondertussen spraken Batman en zijn mede-striphelden in de jaren veertig tot de nationale verbeelding. Met die geschiedenis in gedachten was het alleen maar goed om de Dark Knight op een gegeven moment een westers avontuur te geven. Maar het duurde meer dan vijftig jaar voordat het daadwerkelijk gebeurde.

Batman en Robin reisden terug naar 1854 in “Batman” #89 uit de jaren 40, maar de eerste keer dat we een echte cowboyversie van de Dark Knight in de strips kregen was in 1993. “Batman: The Blue, the Grey, and the Bat” was een Elseworlds-verhaal dat zich afspeelt in het Oude Westen en geschreven door Elliot S. Maggin, met illustraties van Alan Weiss en José Luis García-López. Het verhaal begint in 1863, na de ontdekking van goud op het grondgebied van Nevada. Abraham Lincoln wil graag het goud voor de Unie veiligstellen en voorkomen dat het in handen valt van de Zuidelijken, inheemse Amerikaanse stammen of benadeelde Mexicanen. Nu zijn legers in de strijd verwikkeld zijn, is zijn beste hoop luitenant-kolonel Bruce Wayne van de 13e Massachusetts Cavalry.

In dit verhaal lijkt Bruce de Batman-persona te hebben aangenomen, louter en alleen vanwege het undercover karakter van Lincoln’s missie en het feit dat er een vleermuis door zijn raam vloog op dezelfde avond dat de president hem liet komen. Dit is echter verre van de meest flagrante afwijking van de gevestigde Bat-overlevering, aangezien we later ontdekken dat deze versie van Bruce een volwaardige scherpschutter is.

Als de ongemakkelijke poging van de titel om de geest van ‘The Good, The Bad, and The Ugly’ op te roepen je op dit moment nog niet op het idee had gebracht, zou je het gevoel kunnen krijgen dat ‘Batman: The Blue, the Grey, and the Bat’ niet een van de de beste Batman-strips. Deze one-shot is inderdaad lang niet zo krachtig en diepgaand als bijvoorbeeld Batmans beste en donkerste verhaal: ‘Night Cries’. Maar het is een buitengewoon interessant boek, deels omdat zoveel delen ervan zo misleidend lijken, en deels omdat het de eerste keer was dat Batman een echt westers avontuur kreeg.

In plaats van te proberen de westerse setting te gebruiken om een ​​nieuw aspect van de Batman-persona te verkennen, was ‘Batman: The Blue, the Grey, and the Bat’ gewoon een dwaas westers avontuur. Het bevatte een held die op een zwart met een Bat-symbool versierd paard reed genaamd Apocalypse en er blijkbaar niets aan dacht om zijn volledige kostuum aan te trekken in de hitte van de woestijn. Het deed ook niet veel om zich te binden aan de Batman-mythos. We krijgen een korte verschijning van Alfred wanneer hij Bruce helpt aan boord van zijn rijtuig naar Nevada te gaan, maar daarna verdwijnt hij volledig.

Een personage dat aantoonbaar helemaal had moeten verdwijnen, was de Robin-analoog uit het nummer, Redbird. Deze Indiaanse jongen volgt het rijtuig van Bruce voordat wordt onthuld dat het paar samenwerkt. De stereotiepe Indiaanse dialoog is een van de meest betreurenswaardige delen van het verhaal, net als de voorliefde van Bruce Wayne voor wapens. Wanneer Batman voor het eerst een bende outlaws lijkt uit te schakelen, doet hij dat terwijl hij met zes shooters dubbel hanteert in een beweging waarvan Elliot S. Maggin zeker wist dat die de lezers zou ophitsen.

In zekere zin leek ‘Batman: The Blue, the Grey, and the Bat’ een gemiste kans om eindelijk de relatie tussen de Dark Knight en westerse helden uit het verleden te erkennen. Maar je kunt het beste van dit Elseworlds-verhaal genieten als een beetje plezier en niets meer. Het is de moeite waard om te lezen omdat het een vreemd moment in de geschiedenis van Batman is, en een heel vreemde manier om Batman eindelijk naar het Oude Westen te brengen. Als je een serieuzer alternatief wilt, “Batman: The Animated Series” transformeerde de show in een western voor een van de meest memorabele afleveringen twee jaar nadat deze strip uitkwam.