De weg van het water heeft geen begin en geen einde – net als spoilers. Dit artikel bespreekt de belangrijkste plotdetails van “Avatar: Fire & Ash.”
“Avatar: Fire and Ash” is spectaculair. Het lijkt op een miljard dollar, terwijl James Cameron zijn epische saga voortzet. Deze film is voortdurend in gesprek met ‘The Way of Water’, de thema’s en plots worden verder uitgebreid, waarbij Cameron en zijn schrijfteam “Fire and Ash” tot de meest plot en themazware van de drie films maken – waarin thema’s als religie, cultuur, het falen van het pacifisme en nog veel meer worden onderzocht.
Immers, we ontmoeten eindelijk Eywa, de Grote Moeder en anime-achtige godheid van de Na’vi. En dan is er de baanbrekende onthulling dat Spider nu de eerste mens is die niet alleen de lucht van Pandora kan inademen, maar zelfs tsaheylu kan uitvoeren en met Eywa kan communiceren met zijn glimmende nieuwe kuru.
Het gaat natuurlijk niet alleen om dichte plots en thema’s, want dit is nog steeds een James Cameron-spektakel. Met dat label verwacht je een aantal coole dingen, die Cameron ruimschoots waarmaakt. Er is de openingsact met de windtraders en hun ongelooflijke vliegende piratenschepen, een concept dat veel te interessant en visueel inventief is om na slechts ongeveer 30 minuten te worden weggegooid.
Maar dat doet er allemaal niet toe, want de echte ster van de film, het raarste en meest verbluffende concept geïntroduceerd in ‘Avatar: Fire and Ash’, komt heel vroeg opdagen, maar werpt pas vruchten af in het derde bedrijf. Het is een concept dat een zeer bekende sciencefiction-blockbuster uit de jaren 2010 nieuw leven inblaast: de luchtstraal. Dat klopt! James Cameron doet een hemelstraal, en het zet alle andere hemelstralen te schande.
Een hemelstraal van Pandora
Hemelstralen waren overal in de jaren 2010, van ‘Avengers’ tot ‘Man of Steel’, van ‘The Amazing Spider-Man’ en ‘Transformers: Dark of the Moon’. Het werd al snel een vermoeide trope, een vervanging voor inventieve locaties en een luie manier om inzetten toe te voegen. James Cameron herinnert zich de hemelstraal en geeft er zijn eigen draai aan.
Volgens de officiële “Avatar” encyclopediewordt de straal technisch gezien een ‘Flux Devil’ genoemd, een zeldzaam, natuurlijk voorkomend elektromagnetisch fenomeen in Pandora – met name bij de Inham van de Voorouders van de Metkayina-clan. De vortex wordt veroorzaakt door de overlap tussen het magnetische veld van Pandora en dat van Polyphemus (de planeet waar Pandora om draait), wat resulteert in extreem elektromagnetisme dat relatief veilig is voor wezens van Pandora, maar verwoestend voor metalen constructies. Dit soort verschijnselen veroorzaken het opstijgen van de drijvende Hallelujah-bergen, zoals te zien in de eerste film.
Wat dit meer maakt dan alleen een hemelstraal, is hoe Cameron de gigantische kleurrijke straal als vanzelfsprekend beschouwt en deze voor het grootste deel van de film negeert. Zelfs tijdens de climax is het enige dat we leren dat het een draaikolk is die de elektronica beschadigt – ook wel bekend als “dit is een laatste eindbaasgevechtfase.” De vaagheid rond de Flux Devil raakt de kern van wat ‘Avatar’ speciaal maakt als franchise: het feit dat de echte ster van de film Pandora zelf is. Dit is de fictieve plek die mensen depressief maakte omdat het niet echt wastenslotte. Pandora is een maan vol coole kleine kenmerken die niet echt in de films worden uitgelegd, zoals het drijvende Hallelujah-gebergte, dat we gewoon accepteren en verder gaan. Willekeurige luchtstralen zijn de reden dat we van ‘Avatar’ houden. Moge er in de volgende nog meer vreemde dingen gebeuren.
