Artemis II terugkeer en landing: alles wat de astronauten zullen ervaren

Orion zal in de atmosfeer van de aarde botsen met meer dan 30 maal de snelheid van het geluid NASA verwacht het meest veeleisende deel van de Artemis II maan missie.

Op de landingsdag zullen Artemis II entry flight director Rick Henfling en zijn team in de missiecontrole de laatste etappe naar huis afleggen. 10-daagse ruimtevlucht. Na het ontwaken zullen de verkeersleiders de vier astronauten informeren: Commandant Reid Wisemanpiloot Victor Glover, Christina Koch en Jeremy Hansen – over het weer in de splashdownzone, maak ze vervolgens vrij om losse spullen veilig te stellen en in hun drukpakken te klimmen.

Een kleine laatste stuurinrichting brandt in ruimte zal richten het Orion-ruimtevaartuig op een doelgericht stuk van de Stille Oceaan, ten westen van San Diego, Californië, waar een marineschip zal wachten Vrijdag avond. Op de grond zullen ingenieurs ook back-upvluchtsoftware inschakelen, zodat de capsule zichzelf nog steeds door de atmosfeer kan leiden als de hoofdcomputers uitvallen.

Dit thuistraject brengt extra spanning met zich mee Artemis Iwanneer stukken van Het hitteschild van Orion brak onverwachts af tijdens de afdaling van de onbemande testvlucht. Ingenieurs schreven het probleem later toe aan het feit dat heet gas zich tijdens de zogenaamde missie sneller ophoopte dan het kon ontsnappen invoer “overslaan”.. Maar in plaats van het schild opnieuw te ontwerpen, koos NASA ervoor om het pad van de capsule door de atmosfeer te veranderen om de heetste temperaturen te vermijden.

Lang voor de lancering bestond het hitteschild al Wiseman’s grootste zorg voor Jim Free, die in 2023 leiding gaf aan NASA’s Artemis-raket- en ruimtevaartuigprogramma’s.

“Elke keer dat je mij ziet binnenkomen, doe je een stapje terug”, zei Wiseman op een persconferentie tegen Free, “omdat ik over het hitteschild kom.”

In plaats van dezelfde diepe sprong van de inaugurele vlucht te herhalen, zal Artemis II een zachtere ‘verheven’ benadering gebruiken, zei Henfling. Orion zal vóór de laatste duik nog steeds in en uit de atmosfeer duiken, maar met een minder dramatische klim en val. Die verandering verkort de afstand tot de landing en houdt de gasdrukpieken die tijdens de eerste vlucht werden waargenomen binnen een aanvaardbaar bereik. NASA schakelde een onafhankelijk beoordelingsteam in voordat het herziene plan werd goedgekeurd.

Glover zei dat hij al sinds 3 april 2023 aan herintreding denkt: de dag waarop hij werd toegewezen aan de Artemis II-crew.

“Op een van de eerste persconferenties werd ons gevraagd waar we naar uitkijken, en ik zei: ‘Splashdown'”, zei hij tijdens een erg interlokaal gesprek met verslaggevers van de capsule woensdagavond. “Een vuurbal door de atmosfeer rijden is diepgaand.”

Artemis II-piloot Victor Glover, derde van links, lijkt tevreden met zichzelf nadat hij de microfoon voor Rise, de zwaartekrachtindicator van de maanmissie, heeft geplaatst tijdens een gesprek met verslaggevers op woensdag 8 april 2026.
Krediet: NASA / YouTube-screenshot

Hoewel alarmerend, zeiden NASA-functionarissen dat in 2024 de schade aan het hitteschild van Artemis I zou een bemanning geen schade hebben berokkend.

“Ze zouden geen enkele verstoring in het voertuig hebben opgemerkt, er zou geen sprake zijn geweest van overmatige verhitting van de constructie, en de begeleiding zou hen precies daar hebben gebracht waar de marine ze moest bergen”, zegt Amit Kshatriya, een hoge NASA-functionaris.

Naarmate Orion de aarde nadert, zal de communicatie overschakelen van de gigantische maanvolgantennes van de aarde Diep ruimtenetwerk naar relay-satellieten in de buurt van de aarde. Ongeveer 20 minuten voor binnenkomst zal de servicemodule – het gedeelte met zonnepanelen en de hoofdmotor – uiteenvallen en boven de oceaan opbranden, waardoor alleen de bemanningscapsule overblijft om de straffende hitte te trotseren.

In navolging van Artemis I hebben ingenieurs tijdens Artemis II het terugkeer- en afdalingspad voor het Orion-ruimtevaartuig opnieuw ontworpen.
Krediet: NASA-infographic

De toegang begint ongeveer 120 kilometer verderop, terwijl Orion met een snelheid van 40.000 km/uur beweegt. De lucht die zich voor de capsule ophoopt, wordt verwarmd tot ongeveer 5000 graden Fahrenheit, waardoor deze wordt overspoeld met plasma dat het radiocontact kortstondig kan verbreken. Binnen zal de bemanning ongeveer 3,9G voelen – een verpletterende druk van vier keer zijn of haar eigen gewicht.

Hoewel de astronauten potentiële records vaak als louter afleiding hebben beschreven, gaf Wiseman toe dat hij er één mentaal heeft geklokt tijdens hun training – waarbij hij eerdere terugkeersnelheden met misschien wel 320 kilometer per uur zou kunnen verslaan. De snelheid van Apollo 10 kwam volgens hem neer op ongeveer Mach 37 Persmap uit 1969.

“We giechelen nog steeds een beetje als we bij binnenkomst een klik op Mach 39 zien”, zei hij maanden eerder de lancering op 1 april.

Zodra Orion langzaam genoeg is, zal een strakke parachutereeks het overnemen. Een afdekking over de neus zal eraf waaien, twee kleine drogues zullen eruit springen om de capsule stabiel te houden, waarna drie grote oranje parachutes zich stapsgewijs zullen openen om de snelheid te verlagen tot een overleefbare plons. Kleine stuwraketten laten de capsule kantelen, zodat deze in de veiligste hoek nabij de kust van Californië de golven raakt.

Na het neerstorten zal NASA de Orion ongeveer twee uur lang van stroom voorzien om te monitoren hoe de temperatuur in de capsule verandert terwijl deze afkoelt in de Stille Oceaan, zelfs nadat de astronauten zich op het herstelschip bevinden.

Dan Flores, die deel uitmaakt van het herstelteam, is misschien bevooroordeeld, maar noemt dit zijn favoriete onderdeel van de missie.

“Onze vrienden vliegen rond de maan”, zei hij. “Dit is het moment waarop we onze vrienden terug naar huis kunnen brengen, naar hun families.”