Met de maan steeds groter dreigend, de Artemis II astronauten raceten om maandag een nieuw afstandsrecord vanaf de aarde te vestigen tijdens een rondvlucht op de maan, waarbij prachtige uitzichten op de andere kant worden beloofd die nog nooit eerder met het oog zijn gezien.
De zes uur durende vlucht is het hoogtepunt van NASA’s eerste terugkeer naar de maan sinds het Apollo-tijdperk met drie Amerikanen en één Canadees – een stap in de richting van het landen van schoenafdrukken nabij de zuidpool van de maan in slechts twee jaar.
Artemis II wacht een prijs – en opscheppen.
Minder dan een uur voordat ze aan de fly-around en intense maanobservaties zouden beginnen, zouden de vier astronauten de meest verre mensen in de geschiedenis worden, waarmee ze het afstandsrecord van 248.655 mijl (400.171 kilometer) van Apollo 13 in april 1970 zouden overtreffen.
Mission Control verwachtte dat Artemis II dat record met ruim 6.600 kilometer zou overtreffen.
Artemis II gebruikt dezelfde manoeuvre die Apollo 13 deed nadat de explosie van de zuurstoftank ‘Houston, we hebben een probleem gehad’ alle hoop op een maanlanding wegvaagde.
Deze route zonder tussenlanding staat bekend als een maantraject met vrije terugkeer en maakt gebruik van de zwaartekracht van de aarde en de maan, waardoor de behoefte aan brandstof wordt verminderd. Het is een hemels cijfer 8 dat de astronauten op koers zal zetten naar huis, zodra ze maandagavond achter de maan vandaan komen.
Commandant Reid Wiseman, piloot Victor Glover, Christina Koch en de Canadese Jeremy Hansen waren op weg om zo dicht als 6.550 kilometer naar de maan te vliegen, terwijl hun Orion-capsule erlangs vliegt, een U-bocht maakt en vervolgens terugkeert naar de aarde. Het zal hen vier dagen kosten om terug te komen, met een landing in de Stille Oceaan als afsluiting van hun testvlucht op vrijdag.
Wiseman en zijn bemanning hebben jarenlang de geografie van de maan bestudeerd om zich voor te bereiden op de grote gebeurtenis, waarbij ze de afgelopen weken zonsverduisteringen aan hun repertoire hebben toegevoegd. Door afgelopen woensdag te lanceren, verzekerden ze zich van een totale zonsverduistering vanuit hun uitkijkpunt achter de maan, met dank aan de kosmos.
Bovenaan hun lijst met wetenschappelijke doelen: Orientale Basin, een uitgestrekt inslagbekken met drie concentrische ringen, waarvan de buitenste zich bijna 950 kilometer breed uitstrekt.
Andere bezienswaardigheden: de landingsplaatsen van Apollo 12 en 14 uit respectievelijk 1969 en 1971, evenals de rand van het zuidpoolgebied, de favoriete locatie voor toekomstige landingen. Verder weg zullen Mercurius, Venus, Mars en Saturnus – om nog maar te zwijgen van de aarde – zichtbaar zijn.
Hun maanmentor, NASA-geoloog Kelsey Young, verwacht duizenden foto’s.
“Mensen over de hele wereld verbinden zich met de maan. Dit is iets dat elke persoon op deze planeet kan begrijpen en waarmee hij zich kan verbinden”, zei ze aan de vooravond van de vlucht, terwijl ze eclipsoorbellen droeg.
Artemis II is NASA’s eerste astronautenmaanschot sinds Apollo 17 in 1972. Het vormt de basis voor de Artemis III van volgend jaar, waarin een andere Orion-bemanning zal oefenen met het aanmeren met maanlanders in een baan rond de aarde. De culminerende maanlanding door twee astronauten nabij de zuidpool van de maan zal in 2028 plaatsvinden op Artemis IV.
Hoewel Artemis II misschien het pad van Apollo 13 volgt, doet het nog het meest denken aan Apollo 8 en de eerste maanbezoekers van de mensheid die op kerstavond 1968 om de maan draaiden en voorlezen uit het boek Genesis.
Glover zei dat het vliegen naar de maan tijdens de Heilige Week van het christendom hem ‘de schoonheid van de schepping’ naar huis bracht. De aarde is een oase te midden van ‘een hele hoop niets, dit ding dat we het universum noemen’ waar de mensheid als één bestaat, merkte hij dit weekend op.
“Dit is een kans voor ons om te herinneren waar we zijn, wie we zijn, en dat we hetzelfde zijn en dat we hier samen doorheen moeten komen”, zei Glover, terwijl hij de hand vasthield met zijn bemanningsleden.
Het Associated Press Health and Science Department krijgt steun van het Department of Science Education van het Howard Hughes Medical Institute en de Robert Wood Johnson Foundation. De AP is als enige verantwoordelijk voor alle inhoud.
—Marcia Dunn, AP Luchtvaartschrijver
