Een groot deel van hun tijd in de ruimte zijn astronauten met de aarde verbonden via een onzichtbaar communicatienetwerk: stemmen, informatie en voortdurende garanties van Mission Control. Voor NASA’s Artemis II-missie is er echter een beslissend punt waarop al dergelijke verbindingen verdwijnen. De astronauten in de Orion-capsule waren ongeveer 40 minuten stil terwijl ze zich achter de maan bewogen zonder communicatie vanaf de aarde. Dit is noch een probleem, noch een ongeluk, maar is eerder een berekende periode van stilte, aangedreven door de natuurkunde en de ruimte zelf. Tijdens deze periode van stilte krijgen astronauten een uiterst zeldzame ervaring: isolatie in de ruimte.
Waarom Artemis II wordt geconfronteerd met een communicatie black-out wanneer Orion achter de maan passeert
De communicatie-uitval van veertig minuten vindt plaats wanneer Orion op zijn reis achter de maan passeert, waardoor de maan fysiek tussen Orion en de aarde komt te staan. Omdat zowel radio- als lasergolven zich in een rechte lijn voortbewegen, kunnen ze de dichte en rotsachtige samenstelling van de maan niet doordringen.Volgens NASA is dit een puur geometrische en fysieke kwestie. Nu Orion uit het zicht van de aarde is, kunnen communicatiemiddelen zoals het Deep Space Network er niet langer mee communiceren.Deze fase, ook wel een ‘periode van verlies’ genoemd, is volkomen normaal. NASA heeft benadrukt dat dit “geen noodsituatie” is en een bekende beperking van aardgebonden communicatietechnologieën.Tijdens de Apollo-missies werden soortgelijke black-outs ervaren, wat benadrukt dat deze fase van de missie weliswaar spannend is, maar niet onverwacht.
Wat gebeurt er tijdens de 40 minuten stilte?
Maar zelfs terwijl de mensheid wacht, gaat de missie door. Aan boord van de Orion werken de systemen automatisch, volgens de bevelen van de computers van het ruimtevaartuig.In dit stadium bereikt de bemanning enkele van de belangrijkste hoogtepunten van de missie, waaronder het punt waarop ze het dichtst bij de maan komen en verder van de aarde verwijderd zijn dan enig ander mens vóór hen.Daarnaast voltooien de astronauten hun observatiewerk en maken ze foto’s van de andere kant van de maan, terwijl ze de lopende experimenten aan boord volgen.Toch heeft de ervaring naast al het werk ook een menselijke dimensie. Dit werd benadrukt door astronaut Victor Glover, die met de BBC sprak en zei dat de rust een gelegenheid bood om na te denken, door te zeggen: “Laten we dat als een kans aangrijpen.”
Betekenis van de black-out
Het tijdelijke verlies van communicatie is illustratief voor de uitdagingen en ambities die inherent zijn aan verkenning van de ruimte. Nu NASA ernaar streeft een duurzamere aanwezigheid op de maan te ontwikkelen en uiteindelijk missies naar Mars te sturen, zal communicatie ongetwijfeld een steeds dringender probleem worden.“Efficiënte communicatie in de ruimte is niet langer optioneel; ze zijn een absolute noodzaak”, aldus NASA Ambtenaren van Space Operations benadrukken het belang van connectiviteit bij toekomstige ruimte-expedities.Toekomstige missies kunnen het gebruik van relaissatellieten of andere vormen van communicatie-infrastructuur omvatten om stroomuitval te voorkomen. Maar voorlopig is dit communicatieverlies slechts een van de obstakels waarmee de bemanning wordt geconfronteerd.In veel opzichten dient de periode van 40 minuten zonder communicatie als een symbool van geboekte vooruitgang en mysteries die nog moeten worden ontdekt. Tijdens de black-out worden de astronauten aan boord van Artemis de meest afgelegen en autonome mensen in de geschiedenis: ze wagen zich in de ruimte en dragen toch de hoop op de aarde met zich mee.
