Vergeet de grote wedstrijd van zondag. Twee zwaargewichten hebben deze week de strijd gevoerd over een onderwerp dat door de jaren heen maar al te bekend is geworden: reclame-griep.
Het is in sommige opzichten een verhaal zo oud als de tijd. Veel CEO’s hebben trots verklaard dat het platform of de diensten van hun bedrijf reclamevrij zullen blijven, om later te bezwijken voor de aantrekkingskracht van al die advertentie-inkomsten en deze te omarmen.
En dat creëert een nieuwe kloof tussen de mensen AI-platforms-een die tijdens de Super Bowl.
Onder de bijna tientallen AI-gerelateerde advertenties op zondag zullen elk twee spots van 60 seconden bevatten OpenAI En Antropisch.
Terwijl OpenAI zijn tijd zal gebruiken om te vertellen hoe zijn ChatGPT is helpt mensen dingen te bouwen Met een reële impact haalt Anthropic de recente beslissing van zijn veel grotere concurrent om advertenties in het platform op te nemen, en zijn deugdzame beslissing om zijn Claude AI-assistent advertentievrij te houden, aan.
Deze actie buiten het veld heeft al gezorgd voor vermakelijk kijkplezier. Antropisch gedaald vier advertenties de afgelopen week op het nummer ‘What’s the Difference’ van Dr. Dre uit 2001, dat allemaal eindigde met dezelfde waarschuwing: ‘Advertenties komen naar AI. Maar niet Claude.’
Dat leverde een lange tijd op bericht op X door Sam Altman, de CEO van OpenAI, dat sindsdien het onderwerp van veel spot is geworden.
Terwijl antropisch Zwarte spiegel-achtige advertenties zijn ‘buitengewoon slim’ en ook strategisch, omdat het bedrijf zichzelf probeert te positioneren zoals Apple dat heeft gedaan met zijn privacy-first-berichten, zegt John Battelle, een ondernemer en auteur.
Het marktaandeel van Claude mag dan een fractie zijn van dat van ChatGPT, maar Anthropic’s uithaal naar OpenAI’s omkering van reclame was goed gespeeld – en het maakt een belangrijk punt, volgens Battelle.
“Ik juich wat ze hebben gedaan toe”, vertelt hij Snel bedrijf. “Hier moet over gepraat worden.”
Draai naar omzet
Voor Altman duurde de ommekeer in de reclame ongeveer vijftien maanden. In oktober 2024 zei hij dat hij reclame beschouwde als een “laatste redmiddel”als bedrijfsmodel voor OpenAI, maar schijnbaar omgekeerde koers een paar weken geleden.
Hij is bepaald niet de eerste die dit doet – en met goede reden.
“Er bestaat geen twijfel over dat adverteren het enige bedrijfsmodel is dat je kunt gebruiken als je je bedrijf wilt opschalen”, zegt Battelle.
Reclame. . . vindt een weg
De afgelopen decennia hebben bedrijven een platgetreden pad gezien dat is overgestapt op een door advertenties ondersteund bedrijfsmodel, van een model dat oorspronkelijk gebaseerd was op abonnementen of schijnbaar gratis was voor gebruikers.
Reclame is langzaam – en soms niet zo langzaam – binnengeslopen in bijna elk groot platform dat wordt beheerd door een groot technologiebedrijf, of het nu gaat om sociale netwerken zoals Facebook of streamingdiensten zoals Netflixom er maar een paar te noemen.
Maar Google biedt wellicht “het canonieke voorbeeld” van de oprichters van een bedrijf die hun reclamereligie hebben gevonden en eerdere beloften om reclamevrij te blijven, intrekken, zegt Battelle, wiens boek “De zoektocht: hoe Google en zijn rivalen de regels van het bedrijfsleven herschreven en onze cultuur transformeerden”werd 20 jaar geleden gepubliceerd door Penguin
In een 1998 wit papier Terwijl ze hun visie voor Google uiteenzetten, namen de medeoprichters Sergey Brin en Larry Page geen blad voor de mond over de potentiële ‘gemengde prikkels’ van een commerciële zoekmachine met een bedrijfsmodel dat gebaseerd is op reclame.
“De doelstellingen van het advertentiebedrijfsmodel komen niet altijd overeen met het bieden van kwaliteitszoekopdrachten aan gebruikers”, schreef het duo, destijds promovendi bij Stanford Universiteit. “We verwachten dat door advertenties gefinancierde zoekmachines inherent gericht zullen zijn op de adverteerders en niet op de behoeften van de consument.”
In 2000 begon Google advertenties te verkopen. Zeggen dat het een big business is geworden, zou een understatement zijn. Moederbedrijf Alphabet meldde deze afgelopen week dat Google-advertenties in het vierde kwartaal goed waren voor meer dan 72% van de omzet van $113,8 miljard.
Een heuvel om op te sterven
Voor sommige oprichters was reclame een heuvel waarop ze bereid waren te sterven. Conflicten over adverteren op WhatsApp waren naar verluidt een van de redenen waarom medeoprichter Jan Koum uiteindelijk moederbedrijf Facebook (nu Meta Platforms) verliet in 2018, vier jaar nadat de berichtenapp werd overgenomen.
Koum had al lang zijn minachting uitgesproken voor reclame en de manier waarop deze een product verslechterde.
Hij beloofde dat hij geen reclame meer zou maken voor een app waarin mensen communiceren met vrienden, familie en de zijne allereerste tweet was een citaat uit de film Vechtclub dat slaat nergens op: “Reclame zorgt ervoor dat we auto’s en kleding achtervolgen, banen aannemen die we haten, zodat we spullen kunnen kopen die we niet nodig hebben.”
Vorig jaar debuteerde WhatsApp met advertenties in de app.
De toekomst van adverteren op AI
Net als velen vóór hen moeten de oprichters van AI-bedrijven nu bepalen waar hun grens ligt op het gebied van adverteren. En het is geen verrassing dat reclame uiteindelijk zijn weg heeft gevonden naar AI-platforms, zoals Battelle aangelegd in een recente blogpost.
Zoals Google, Facebook, Uber en andere bedrijven ons hebben geleerd, verandert reclamegeur geleidelijk aan de diensten die we kennen en waar we van houden, zegt Battelle. In sommige gevallen, zoals bij Instagram, lijkt het product tegenwoordig nauwelijks op zijn pre-reclame-zelf.
“Als u zich engageert voor adverteren, engageert u zich voor de prikkels van adverteren”, zegt hij.
Zelfs als adverteren op AI-platforms in de loop van de tijd onvermijdelijk zal evolueren, is volgens Battelle nu de cruciale vraag hoe die toekomst eruit zal zien – en vooral of sociale media is het referentiepunt.
“Man, het zal niet mooi zijn als het bedrijfsmodel dat sociale media aanstuurt ook generatieve AI aanstuurt.”
