Zoals Amerikanen steeds vaker melden zich overweldigd voelen door het dagelijks levenvelen gebruiken zelfzorg het hoofd bieden. Gesprekken en feeds op sociale media zijn doordrenkt van de taal van ‘ik-tijd’, burn-out, grenzen en regulering van het zenuwstelsel.
Om aan deze vraag te voldoen is de wellnessindustrie uitgegroeid tot een mondiale markt van vele biljoenen dollars. Talloze aanbieders bieden producten, diensten en levensstijlvoorschriften aan die rust, evenwicht en herstel beloven.
Paradoxaal genoeg echter, zelfs nu de belangstelling voor zelfzorg blijft groeien, gaat de geestelijke gezondheid van Amerikanen achteruit wordt steeds erger.
Ik ben hoogleraar volksgezondheid die gezondheidsgedrag en de kloof tussen intenties en resultaten bestudeert. Ik raakte onlangs geïnteresseerd in deze zelfzorgparadox, nadat ik een hersenschudding had opgelopen. Ik kreeg twee maanden strikt schermvrije cognitieve rust voorgeschreven: geen televisie, e-mail, zoomen, sociale media, streaming of sms’en.
De voordelen waren vrijwel onmiddellijk merkbaar en ze verrasten mij. Ik sliep beter, had een langere aandachtsspanne en had een hernieuwd gevoel van mentale rust. Deze effecten weerspiegelden een algemeen bekend principe in de neurowetenschappen: wanneer cognitieve en emotionele stimuli afnemen, nemen de cognitieve en emotionele stimuli af De regulerende systemen van de hersenen kunnen zich herstellen tegen overbelasting en chronische stress.
Het is duidelijk dat de meeste mensen dagenlang, laat staan maandenlang, niet 100% schermvrij kunnen zijn, maar het onderliggende principe biedt een krachtige les voor het beoefenen van effectieve zelfzorg.
Een natie onder druk
De door Amerikanen zelf beoordeelde geestelijke gezondheid staat nu op het hoogste niveau laagste punt sinds Gallup dit probleem in 2001 begon te volgen. Nationale onderzoeken komen consequent aan het licht hoge niveaus van stress en emotionele spanning.
Ongeveer een derde van de Amerikaanse volwassenen doet aangifte zich de meeste dagen overweldigd voelen. Slaapverstoring, angst, slechte concentratie en emotionele uitputting zijn wijdverbreid, vooral onder mensen jongvolwassenen en vrouwen.
Chronische ziektepatronen weerspiegelen deze soort. Wanneer de dagelijkse stress chronisch wordt, kan dit biologische veranderingen teweegbrengen verhogen het risico op langdurige aandoeningen zoals hartziekten en diabetes. De Centers for Disease Control and Prevention melden dat 6 op de 10 Amerikaanse volwassenen met minstens één chronische aandoening leven, en 4 op de 10 met meerdere chronische aandoeningen.
Stress veroorzaakt fysiologische reacties die tot een reeks symptomen kunnen leiden.
Hoe mensen proberen ermee om te gaan
Veel Amerikanen zeggen dat ze in het dagelijks leven actief aan zelfzorg doen. Ze beschrijven bijvoorbeeld het nemen van dagen voor geestelijke gezondheidszorg, het beschermen van persoonlijke tijd, het stellen van grenzen rond het werk, en prioriteit geven aan rust en vrije tijd.
Het probleem ligt in de manier waarop ze die vrije tijd besteden.
De afgelopen 22 jaar heeft de American Time Use Survey van het Amerikaanse Bureau of Labor Statistics dit consequent aangetoond Televisie kijken is de populairste vrijetijdsbesteding voor Amerikaanse volwassenen. Amerikanen besteden veel meer tijd aan tv kijken dan aan sporten, tijd doorbrengen met vrienden of reflectie beoefenen door middel van activiteiten als yoga. Andere veel voorkomende zelfzorgactiviteiten zijn onder meer films kijken en gamen.
De moderne vrije tijd omvat steeds meer het gebruik van smartphones. Uit enquêtes blijkt dat mobiele telefoons voor veel Amerikanen het dominante scherm zijn geworden, waarbij volwassenen steeds meer geld uitgeven meerdere uren per dag op hun telefoon.
Voor veel volwassenen is het checken van sociale media of het bekijken van korte video’s een standaard ontspanningsgedrag geworden bovenop traditioneel schermgebruik. Deze praktijk wordt vaak aangeduid als tweede vertoning.
Hoewel veel mensen zich tot schermgebaseerde activiteiten wenden om tot rust te komen, kunnen deze activiteiten biologisch het tegenovergestelde effect hebben.
Waarom modern schermgebruik anders aanvoelt
Pre-internetvormen van vrijetijdsbesteding omvatten vaak activiteiten zoals het kijken naar geplande televisieprogramma’s, het luisteren naar radio-uitzendingen of het lezen van boeken en tijdschriften. Voor al deze bezigheden volgde de inhoud een voorspelbare volgorde met natuurlijke stoppunten.
De huidige digitale mediaomgeving ziet er heel anders uit. Mensen zijn routinematig met meerdere schermen tegelijk bezig, reageren op frequente meldingen en schakelen snel tussen verschillende inhoudsstromen. Deze omgevingen vereisen voortdurend dat gebruikers hun aandacht verdelen, hun emoties betrekken en beslissingen nemen.
Dit soort mentale multitasking maakt gebruik van dezelfde neurale systemen die mensen vaak proberen te ontspannen met vrije tijd. Het resultaat is een een veel meer gefragmenteerde en cognitief veeleisende omgeving dan in het verleden.
Amerikanen geven nu ongeveer uit zes tot zeven uur per dag op schermen op meerdere apparaten. Het is gebruikelijk om de aandacht te verdelen over meer dan één scherm tegelijk, zoals het gebruik van de telefoon terwijl u televisie kijkt. Door dit jongleren worden de hersenen van mensen blootgesteld meerdere stromen van sensorische en emotionele input tegelijkertijd.
Enquêtegegevens suggereren ook dat Amerikanen controleren hun telefoon ongeveer 200 keer per dag. Daarbij trekken ze tijdens routinemomenten herhaaldelijk hun aandacht terug naar de schermen.
Moderne digitale platforms zijn ontworpen om de betrokkenheid te maximaliseren. Algoritmen hebben de neiging om vooral emotioneel opwindende inhoud prioriteit te geven woede, angst en verontwaardiging. Deze gevoelens zorgen voor klikken, delen en tijd die op platforms wordt doorgebracht. Uit onderzoek is gebleken dat dit ontwerp verband houdt met hogere stress, afleiding en cognitieve belasting.
Wanneer de “rust” niet herstelt
Tegen de achtergrond van de dagelijkse beslommeringen en concurrerende eisen kan het een opluchting zijn om de tv aan te zetten. Praktijken zoals streaming of zogenaamde bedrot– langere perioden in bed doorbrengen terwijl je aan het scrollen bent – worden vaak ingelijst als een vorm van radicale rust of zelfzorg.
Andere veel voorkomende coping-gedragingen zijn onder meer de televisie aan laten staan als achtergrondgeluid, de hele dag tussen taken scrollen of de telefoon gebruiken tijdens maaltijden en gesprekken. Deze strategieën kunnen rustgevend aanvoelen omdat ze tijdelijk de eisen van buitenaf en de besluitvorming verminderen.
Het combineren van rust met schermgebruik kan echter juist het herstel ondermijnen waar mensen naar op zoek zijn. Digitale media stimuleren aandacht, emotie en sensorische verwerking. Zelfs als mensen stil zitten of liggen, kan het verschijnen op het scherm hun zenuwstelsel in een verhoogde staat van opwinding houden. Het lijkt misschien op downtime, maar het creëert niet de biologische omstandigheden voor herstel.
Hoe je moet ontspannen
Er zijn aanwijzingen dat mentale verlichting niet voortkomt uit het toevoegen van nieuwe coping-strategieën, maar uit het toevoegen van nieuwe coping-strategieën het verminderen van het aantal eisen dat aan de hersenen wordt gesteld.
Hier zijn enkele op bewijs gebaseerde strategieën die echt herstel ondersteunen:
- Verminder digitale multitasking, zoals het gebruik van uw telefoon terwijl u televisie kijkt. Dit vermindert stress en cognitieve belasting.
- Beperk taakwisselingen en onderbrekingen. Dit verbetert de focus en vermindert cognitieve vermoeidheid.
- Breng tijd door in omgevingen met weinig stimulatie, inclusief stille ruimtes en buitenomgevingen. Dit ondersteunt de stemming en het emotionele welzijn.
- Ontspan met analoge of weinig nieuwe activiteiten, zoals het lezen van gedrukt materiaal, het bijhouden van een dagboek, zachte bewegingen of wandelen zonder apparaat. Deze bezigheden laat mentale betrokkenheid toe zonder overbelasting.
Het doel is om de mentale belasting opzettelijk te verminderen, en niet om alle digitale apparaten achterwege te laten.
Om het welzijn in onze overprikkelde samenleving te verbeteren, is het belangrijk om het verschil te begrijpen tussen het gevoel alsof je tot rust komt en het daadwerkelijk toestaan dat je hersenen en lichaam herstellen. Naar mijn mening zijn minder schermen, minder input, minder emotionele eisen en meer beschermde tijd voor echte cognitieve rust belangrijke componenten van een effectieve welzijnsstrategie.
Robin Pickering is hoogleraar en voorzitter van de volksgezondheid bij Gonzaga Universiteit.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Het gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lees de origineel artikel.
