Het O-1-visum wordt vaak omschreven als het ‘geniale visum’ van Amerika, gereserveerd voor mensen met buitengewone vaardigheden op gebieden als wetenschap, onderwijs, zaken, atletiek en kunst. De afgelopen jaren meldt de Financial Times echter dat immigratieadvocaten en visumaanvragen die door journalisten zijn beoordeeld, aantonen dat een groeiend aantal volwassen filmartiesten en -makers zich er met succes voor kwalificeert, wat de populaire veronderstellingen over voor wie het visum bedoeld is in twijfel trekt.De trend heeft online en binnen de immigratiewereld tot discussie geleid. Voorstanders beweren dat de goedkeuringen juridisch verantwoord zijn en weerspiegelen hoe modern entertainment werkt. Critici zeggen dat ze mazen en inconsistenties blootleggen in de manier waarop ‘buitengewoon vermogen’ wordt geïnterpreteerd.
Wat het O-1 visum eigenlijk vereist
De O-1 valt onder de normen van de Amerikaanse staatsburgerschaps- en immigratiediensten. Aanvragers moeten blijk geven van “buitengewone bekwaamheid” door aanhoudende nationale of internationale bekendheid. Voor kunstenaars en entertainers betekent dit geen academisch genie, maar onderscheiding aan de top van hun vakgebied.Met USCIS kunnen aanvragers in aanmerking komen door aan ten minste drie criteria te voldoen of door vergelijkbaar bewijsmateriaal in te dienen. Deze omvatten belangrijke prijzen, hoge verdiensten, kritische erkenning, hoofdrollen in vooraanstaande producties, berichtgeving in de pers en krachtige brieven van deskundigen.Belangrijk is dat de wet niet definieert welke artistieke vakgebieden aanvaardbaar zijn. Entertainment voor volwassenen is niet uitgesloten.
Hoe volwassen artiesten voldoen aan de criteria
Immigratieadvocaten zeggen dat succesvolle aanvragers hun werk doorgaans presenteren als digitale mediaprofessionals of artiesten, in plaats van zich te concentreren op de expliciete aard van de inhoud. De case is opgebouwd rond meetbaar succes.Bewijsmateriaal omvat vaak miljoenen geverifieerde volgers op sociale media, abonnementsinkomsten op platforms, optredens in topproducties, brancheprijzen, media-interviews en contracten waaruit blijkt dat de inkomsten ver boven het sectorgemiddelde liggen. Brieven van deskundigen van producenten, regisseurs en managers van digitale media worden gebruikt om te beargumenteren dat de artiest een leidende positie inneemt op een concurrerende wereldmarkt.Advocaten wijzen er ook op dat entertainment voor volwassenen tegenwoordig overlapt met de reguliere influencercultuur, branding en ondernemerschap, waardoor het gemakkelijker wordt om het bereik en de commerciële impact te documenteren.
Waarom zijn de goedkeuringen toegenomen?
Verschillende factoren hebben bijgedragen aan de stijging van het aantal O-1-goedkeuringen voor volwassen artiesten. De makerseconomie heeft het inkomen en de omvang van het publiek transparanter gemaakt, waardoor concrete statistieken zijn ontstaan die USCIS-functionarissen kunnen evalueren. Tegelijkertijd zijn traditionele werkvisa zoals de H-1B niet beschikbaar voor artiesten, waardoor de O-1 een van de weinige haalbare juridische opties blijft.Een andere factor is geografie. Veel volwassen artiesten zijn gevestigd buiten de VS, maar werken samen met Amerikaanse studio’s, platforms en marketingbureaus. Dankzij de O-1 kunnen ze in de VS wonen en werken zonder afhankelijk te zijn van toeristenvisa voor de korte termijn, die juridische risico’s met zich meebrengen.De goedkeuringen zijn legaal volgens de huidige immigratieregels, maar blijven controversieel. Critici beweren dat de norm voor ‘buitengewone vaardigheden’ bedoeld was voor zeldzame elite-prestaties, en niet voor commerciële populariteit.
