Een aardbeving met een kracht van 6,0 heeft woensdag de Indische Oceaan doen schudden, volgens een verklaring van het National Center for Seismology (NCS).
De aardbeving vond plaats op een diepte van 515 km.
In een bericht op X zei de NCS: “EQ van M: 6,0, op: 11/02/2026 02:14:53 IST, Lat: 21,15 S, lang: 178,28 W, diepte: 515 km, locatie: Zuidelijke Stille Oceaan.”
EQ van M: 6,0, op: 11/02/2026 02:14:53 IST, Lat: 21,15 S, lang: 178,28 W, diepte: 515 km, locatie: Zuidelijke Stille Oceaan.
Voor meer informatie Download de BhooKamp-app https://t.co/5gCOtjdtw0 @DrJitendraSingh @OfficeOfDrJS @Ravi_MoES @Dr_Mishra1966 @ndmaindia
EQ van M: 6,0, op: 11/02/2026 02:14:53 IST, Lat: 21,15 S, lang: 178,28 W, diepte: 515 km, locatie: Zuidelijke Stille Oceaan.
Voor meer informatie Download de BhooKamp-app https://t.co/5gCOtjdtw0 @DrJitendraSingh @OfficeOfDrJS @Ravi_MoES @Dr_Mishra1966 @ndmaindia pic.twitter.com/TtyQin9j3V— Nationaal Centrum voor Seismologie (@NCS_Earthquake) 10 februari 2026
De grootste aardbevingsgordel ter wereld, de seismische gordel rondom de Stille Oceaan, bevindt zich langs de rand van de Stille Oceaan, waar ongeveer 81 procent van de grootste aardbevingen op onze planeet plaatsvindt. Het heeft de bijnaam ‘Ring of Fire’ gekregen, stelt de USGS.
De gordel bestaat langs de grenzen van tektonische platen, waar platen van voornamelijk oceanische korst onder een andere plaat zinken (of zinken). Aardbevingen in deze subductiezones worden veroorzaakt door slippen tussen platen en scheuren binnen platen. Aardbevingen in de seismische gordel rondom de Stille Oceaan omvatten de M9.5 Chileense aardbeving (Valdivia-aardbeving) (1960) en de M9.2-aardbeving in Alaska (1964).
Ongeveer 90% van de aardbevingen in de wereld vinden plaats langs de Ring van Vuur. Ongeveer 81% van de grootste aardbevingen ter wereld vinden plaats in deze gordel. Er wordt geschat dat er elk jaar 500.000 detecteerbare aardbevingen in de wereld zijn. Daarvan zijn er 100.000 voelbaar, en 100 daarvan veroorzaken schade.
De Pacifische Ring van Vuur is ongeveer 40.000 km lang en tot ongeveer 500 km breed, en omringt het grootste deel van de Stille Oceaan.
De huidige configuratie van de Pacifische Ring van Vuur is ontstaan door de ontwikkeling van de huidige subductiezones, aanvankelijk (ongeveer 115 miljoen jaar geleden) in Zuid-Amerika, Noord-Amerika en Azië. Toen de plaatconfiguraties geleidelijk veranderden, ontstonden de huidige subductiezones van Indonesië en Nieuw-Guinea (ongeveer 70 miljoen jaar geleden), uiteindelijk gevolgd door de subductiezone van Nieuw-Zeeland (ongeveer 35 miljoen jaar geleden).
(Behalve de kop is dit verhaal niet geredigeerd door NDTV-medewerkers en wordt het gepubliceerd via een gesyndiceerde feed.)
