5 vergeten westerns uit de jaren 80 die vandaag de dag nog steeds standhouden

Westerns waren in de jaren tachtig uit de mode, zoals blijkt uit “Heaven’s Gate” flopte aan de kassa – maar sommige filmmakers waren er niet klaar voor om het genre de zonsondergang in te laten gaan. ‘Silverado’, ‘The Long Riders’ en ‘Young Guns’ zijn bonafide klassiekers behoren tot de beste westerns ooit gemaaktmaar hoe zit het met de edelstenen die onder de radar vlogen?

De jaren ’80 brachten een aantal heerlijke westerns voort die tegenwoordig grotendeels vergeten zijn, en ze zijn divers genoeg om tegemoet te komen aan een verscheidenheid aan smaken. Houdt u ervan dat uw paardenopera’s traditioneel aanvoelen en legendarische stoere acteurs bevatten? Maak je geen zorgen, de westerns uit de jaren 80 staan ​​voor je klaar. Of misschien geef je de voorkeur aan experimentele westerns die naar de vreemdere kant van het leven leunen? Als dat het geval is, zul je een aantal echte eigenaardigheden uit dit decennium tegenkomen.

Van outlaws tot vampieren, deze lijst bevat westerse films van alle pluimage. Laten we, met dat in gedachten, eens kijken naar enkele van de geweldige films die door de mist van de tijd verloren zijn gegaan.

Elke western met Charles Bronson en Lee Marvin in de hoofdrol is de moeite van het bekijken waard. ‘Death Hunt’ kan niet tippen aan de andere geweldige genre-inspanningen van beide acteurs – ‘The Man Who Shot Liberty Valance’, ‘The Magnificent Seven’, ‘Breakheart Pass’, enz. – maar het is een leuke film die de juiste snaar raakt.

Geregisseerd door “James Bond”-franchise aluin Peter Hunt, “Death Hunt” volgt Albert Johnson (Bronson), een pelsjager die wordt achtervolgd door een bende nadat hij een hond van een wisse dood heeft gered. De slechteriken organiseren hondengevechten voor hun vermaak, en Bronsons karakter wil niet dat een hond gewond raakt. Marvin speelt ondertussen een sigarenkauwende politieagent die Albert wil pakken omdat hij de slechteriken heeft vermoord, ook al begrijpt hij waarom Albert de trekker overhaalde.

“Death Hunt” is geweldig, maar de scènes met hondengevechten zijn moeilijk om naar te kijken – dus wees gewaarschuwd. Maar als je films als ‘John Wick’ kunt verdragen, kun je hiervan genieten – en stevig achter Bronsons eenmansactieheld staan ​​terwijl hij zijn vijanden verwoest.

Een veel voorkomend thema in westerns is wetteloosheid versus moderniteit, vaak gecentreerd rond ouder wordende bandieten die zich niet kunnen aanpassen aan een veranderende wereld. Dat is het centrale uitgangspunt van Phillip Borsos’ ‘The Grey Fox’, dat het verhaal vertelt van de echte overvaller Bill Miner (Richard Farnsworth), een bandiet die bekend stond om zijn vriendelijke kwaliteiten.

Het verhaal volgt Bill nadat hij wordt vrijgelaten uit een gevangenisstraf van 33 jaar en zich in het begin van de 20e eeuw bevindt. De wereld is veranderd, maar Bill niet, dus hij gaat weer doen waar hij goed in is: beroven, maar dan op een eervolle manier. Farnsworth is fantastisch als Bill en levert een optreden doordrenkt met een vriendelijkheid die contrasteert met zijn wetsovertredende gewoonten. Stel je de liefste opa ter wereld voor, zij het als crimineel. Je snapt het idee.

“The Grey Fox” is een bijzondere film die behoorlijk gezond en serieus aanvoelt, ook al gaat het over treinovervallen. Bovendien heeft het alles wat je van een western verwacht: oude stoommachines, schilderachtige landschappen, stoffige oude steden en lieve schurken die ondeugende boefjes zijn.

Verhalen over op de vlucht gegane bandieten vormen de basis van het westerse genre, maar in hoeveel daarvan komen Gary Busey en Willie Nelson voor? Niet veel. Hoe het ook zij, Fred Schepisi’s “Barbarosa” herschrijft op geen enkele manier de spelregels. Het is echter een vermakelijke avonturenfilm die alle westernliefhebbers minstens één keer moeten zien.

Het verhaal draait om Karl Westover (Busey), een eenvoudige boer die op de vlucht is nadat hij per ongeluk iemand heeft vermoord. Onderweg ontmoet hij Barbarosa (Nelson), een bandiet die ook een aantal schietgrage mensen probeert te ontwijken. Het tweetal komt snel tot een partnerschap, maar om elke hoek wachten er problemen op hen.

Zoals eerder vermeld verkent ‘Barbarosa’ bekend terrein voor een western – althans vanuit een verhalend perspectief. De film zit echter boordevol afwijkende humor, kleurrijke karakters en persoonlijkheid om de meer afgeleide gevoeligheden te overwinnen. Ook Nelson en Busey leveren geweldige prestaties, waarbij laatstgenoemde ingetogener is dan je zou verwachten.

William Walker is een historisch figuur uit het echte leven die Nicaragua binnenviel en in 1856 president werd. Zijn echte leven was echter waarschijnlijk niet zo bizar als deze biopic uit 1987, die vaak op absurdistisch terrein afdwaalt. ‘Walker’ is veruit de raarste en meest polariserende film op deze lijst, maar daarom is het een western die je gezien moet hebben.

Met Ed Harris in de gelijknamige rol is ‘Walker’ een vreemde samensmelting van westerse, historische drama-, satire- en surrealistische genres. In mindere handen zou het een tonaal onevenwichtige puinhoop zijn – en de critici zouden hetzelfde kunnen beweren. De verdedigers van de film genieten er ondertussen van vanwege de durf en wildheid. Natuurlijk, “Walker” wordt er ook van beschuldigd de carrière van zijn regisseur te ruïnerendus laten we het erover eens zijn dat het een verworven smaak is.

Bovendien is ‘Walker’ anno 2026 nog steeds een actuele film. Hoewel de film het verhaal vertelt van een 19e-eeuws conflict, is de film van Alex Cox een altijd groene kritiek op egoïstische politici, oorlog en imperialisme. Als je van boos en politiek geladen films houdt, maar ook bizar en behoorlijk grappig, dan kun je met deze eigenaardigheid niet fout gaan.

Bruce Campbell staat vooral bekend om de ‘Evil Dead’-filmsmaar hij is geen onbekende in westerns. Sommige fans zullen zich hem herinneren sci-fi Western, de maker van ‘Lost’, geannuleerd “The Adventures of Brisco County, Jr.”, waarin hij een premiejager speelt die de dood van zijn vader wil wreken. Maar daarvoor leende Campbell zijn talenten aan ‘Sundown: The Vampire in Retreat’, een neowesterse horrorkomedie waarin hij een afstammeling van Van Helsing speelt.

“Sundown: The Vampire in Retreat” speelt zich af in een afgelegen woestijnstadje dat bekend staat als Purgatory, waar de plaatselijke bloeddrinkers zonnebrandcrème dragen om het daglicht te overleven. Ze werken ook aan de ontwikkeling van synthetisch bloed, zodat ze niet langer op mensen hoeven te jagen – maar sommige vampieren zijn niet bereid de oude manieren op te geven.

Met David Carradine in de hoofdrol is “Sundown: The Vampire in Retreat” een heerlijke horrorkomedie die een frisse draai geeft aan verhalen over bloedzuigers. Het is echter ook een liefdesbrief aan het westerse genre, waarbij vooral de films van John Ford een grote invloed hebben gehad op regisseur Anthony Hickox. Als je ooit ‘My Darling Clementine’ hebt gezien en wenste dat er meer grappige vampieren in zaten, dan is dit de film voor jou.