Of het nu gaat om het ontwikkelen van een door zuurstof aangedreven raketlancerende motorfiets Cycloonhet bouwen van een bewustzijnsveranderende machine Van verderof het creëren van een substantie die de doden doet herleven Re-animatorJeffrey Combs veroverde in de jaren ’80 de markt van gekke wetenschappers. Vervolgens bleef hij de wetten van de natuurkunde, de natuur en de werkelijkheid zoals wij die kennen trotseren in zijn eerste film uit de jaren ’90, die vandaag 35 jaar geleden voor het eerst het publiek op de korrel nam.
Een planningsconflict had Combs aanvankelijk uitgesloten Bruid van Re-Animatoreen vervolg op Re-Animator’s beruchte bloedspattende horror-komedieversie van Lovecraft. Maar toen de opnames van een andere Stuart Gordon het ergste waren, De put en de slingerToen hij op een struikelblok stuitte, kon de acteur zijn beroemdste rol opnieuw vertolken.
Er werd aangenomen dat Herbert West door bewuste darmen naar zijn ondergang was gesleept Re-animator’s gonzo-finale, maar in een van de vele retcons begint het vervolg acht maanden later met de gekke dokter en zijn assistent Dan Cain (Bruce Abbott) die zich tijdens oorlogstijd verschansen in een Peruaanse medische tent. Het redden van gewonde soldaten is echter niet hun doel. In plaats daarvan gebruiken ze alle slachtoffers om hun lichtgevende groene substantie te perfectioneren die de doden kan terugbrengen.
Hoewel een vijandelijke hinderlaag hen dwingt terug te vluchten naar Massachusetts, blijft West voor God spelen in de kelder van hun gedeelde huis, waarbij hij ledematen en organen oogst van de naastgelegen begraafplaats en het mortuarium van het plaatselijke ziekenhuis waar ze voor het eerst amok maakten. In de laatste vindt hij het hart van Cain’s overleden verloofde, Megan, wat bewijst dat haar last-minute zombietransformatie in het origineel niet goed afliep. En nadat hij ook heeft ontdekt dat verschillende lichaamsdelen kunnen worden gereanimeerd om een geheel nieuw monster van Frankenstein te creëren, realiseert hij zich dat hij nu het ideale centrale stuk heeft.
West was altijd een man geweest die veel meer bezig was met experimenteren dan met ethiek. Maar door het verdriet van zijn partner uit te buiten met de belofte dat hij de liefde van zijn leven weer tot leven kan wekken, Bruid van Re-Animator benadrukt hoe laag hij zal bukken. Combs blijkt net zo magnetisch als de meestermanipulator als de maniak met kraalogen. Zijn ontwapenende ‘knappe nerd’-uiterlijk gecombineerd met een onbevreesde intensiteit verklaren waarom zijn overredingskracht zo sterk is.
Herbert West gebruikt zijn gestoorde magie.
50th Street-films
Natuurlijk, regisseur Bryan Yuzna – die zojuist weer een preutse lichaamshorror had geregisseerd, Maatschappij – geeft Combs nog steeds voldoende kansen om los te gaan. West verzamelt zijn lichaam door de nieuwsgierige agent Chapham (Claude Earl Jones) te vermoorden (en vervolgens te reanimeren) in een poging zijn sporen uit te wissen, hakt het hoofd van een patiënt af vrijwel op het moment dat ze sterft, en combineert, in een ontwikkeling die dierenliefhebbers met afschuw zal aandoen, een nieuw leven ingeblazen hond met de menselijke arm waarmee hij werd doodgeslagen.
Hij heeft ook veel meer machtshonger. “Ze zijn nu allemaal gelijk, niets anders dan verworpen overblijfselen van een zinloos bestaan”, klinkt het in een megalomane verklaring nadat hij zijn verbastering heeft laten zien. ‘Ik heb gecreëerd wat de geest van een man, noch de baarmoeder van een vrouw ooit zou kunnen bereiken’, is een andere. Vergeet dat de bruid (Kathleen Kinmont), ondanks de titel van de film, pas na ruim een uur kort wordt vertoond. Het monster hier is het ego van West.
Maar Combs vermijdt op indrukwekkende wijze af te glijden naar mwah-hah-hah schurkenstaten, waardoor het personage diepgang krijgt en zelfs een vleugje sympathie krijgt. Zijn grote intellect maskeert duidelijk een beperkt sociaal begrip: “Uw welkom strekt zich niet uit tot dit deel van het huis”, zegt hij onhandig tegen Cain’s Italiaanse journaliste-vriendin, Francesca (Fabiana Udeni), terwijl ze voor het eerst de kelder van de verschrikkingen binnengaat. Net als in het origineel duidt het gebrek aan liefdesleven, plus zijn volledige minachting voor dat van Kaïn, op een sluimerende seksuele onderdrukking.
Het onstoffelijke hoofd van Dr. Hill (toevoeging aan de vleermuisvleugel).
50th Street-films
Het is onvermijdelijk dat al zijn slacht- en naaiwerk tevergeefs blijkt te zijn. Radeloos omdat Kaïn de voorkeur geeft aan de volledig intacte Francesca boven haar haastig samengestelde lichaam, schreeuwt de bruid over de nutteloosheid van haar leven voordat ze letterlijk haar geleende hart eruit rukt. Het is een emotioneel verpletterende reactie die je, zoals bij zoveel monsterbrij, medelijden geeft met de creatie en minachting voor de maker ervan.
West is echter niet het enige personage dat met de mensheid speelt. Ik ben zowel het magische serum als het onstoffelijke hoofd tegengekomen Re-animator’s belangrijkste slechterik, Dr. Hill (David Gale), en patholoog Dr. Graves (Mel Stewart) worden gehersenspoeld om zelf wat te sleutelen, met name door vleermuisvleugels aan de eerstgenoemde te bevestigen. Dit culmineert in een waanzinnige climax waarin Hill het laboratorium binnensluipt, elke zombie oproept om dit voorbeeld te volgen, en onze menselijke leiders een kikkermars naar een afbrokkelende crypte brengt. Terwijl Cain en Francesca erin slagen zich een weg naar veiligheid te banen, lijken West en alle ondoden dodelijk verpletterd te zijn.
Maar zoals je waarschijnlijk al geraden had, leeft de eerste nog op een andere dag, namelijk de opvolger uit 2003 Naast re-animator, waar hij, ondanks dat hij gevangen zit namens zijn moorddadige zombies, nog steeds probeert zijn unieke vorm van reanimatie te verbeteren. Op dat moment had Combs ook soortgelijke gekke hersenkrakers gespeeld in bijvoorbeeld De Guyver En De zolderexpedities. Maar Bruid van Re-Animator is waar zijn gekke wetenschappergenie echt tot leven kwam.
