De triest overlijden van Catherine O’Hara heeft ongetwijfeld fans teruggestuurd om een aantal van haar meest iconische werk te binge. Van Alleen thuis naar Schitt’s Creek, en alles daartussenin, O’Hara’s unieke gevoel voor humor en herkenbaarheid maakte haar tot een legende. Maar wat zijn de diepste sneden in O’Hara’s oeuvre? Hoe zit het met fans van sciencefiction en fantasy? Het korte antwoord op die tweede vraag zou haar gedenkwaardige wending kunnen zijn Keversapof misschien het vreemde feit dat ze in beide versies van verscheen Een reeks ongelukkige gebeurtenissen, zij het in verschillende rollen. Maar het vergeten en fascinerende sci-fi-juweel van O’Hara is haar betrokkenheid bij de bijna vergeten reboot van De buitenste grenzen.
Van 1995 tot 2002 werd de beroemde sciencefiction-anthologiereeks opnieuw opgestart voor het moderne publiek, met een enorme reeks afleveringen die meer dan driemaal zo groot waren als die van het origineel in zwart-wit uit 1963. Buitengrenzen serie. En hier, in deze serie, was O’Hara niet één keer, maar twee keer betrokken. In seizoen 3 van De buitenste grenzen, in de aflevering “The Revelations of ‘Becka Paulson” uit 1997 speelde O’Hara de hoofdrol als titelpersonage. En toen, in een aflevering van seizoen 4 uit 1998, ‘Glyphic’, stapte ze als regisseur achter de camera. Dit is de reden waarom O’Hara’s bijdragen aan deze sciencefictionshow nog steeds standhouden en nu de moeite waard zijn om opnieuw te bekijken.
Milde spoilers in het verschiet.
O’Hara in 1997, het jaar waarin ze groot werd Buitengrenzen aflevering uitgezonden.
Ron Galella/Ron Galella-collectie/Getty Images
“The Revelations of ‘Becka Paulson” was de 15e aflevering van De buitenste grenzen Seizoen 3, en speelde O’Hara als de titulaire Becka, een huisvrouw die zichzelf per ongeluk neerschiet na het zien van een soapserie. Omdat deze teleplay (geschreven door Brad Wright) gebaseerd was op een kort verhaal uit 1984 van Stephen King, is de kogel in haar hersenen niet dodelijk, maar resulteert deze in ernstige hallucinaties. Uiteindelijk probeert ze haar man (John Diehl), die ze met een brandende hartstocht haat, te vermoorden, allemaal omdat een foto bovenop haar tv haar daartoe aanzet.
De aflevering is een trippy, psychologische thriller die suggereert dat Becka’s veranderde brein haar in contact heeft gebracht met stemmen van buitenaf. Als je je ogen samenknijpt, voelt het bijna alsof David Lynch dit had kunnen bedenken, ook al heeft het een uitgesproken King-smaak. O’Hara is fantastisch in de aflevering omdat ze zowel sympathiek als losgeslagen is, een kwaliteit waar ze duidelijk bekend om staat in haar meer komische werk. Maar wanneer die eigenzinnige cocktail wordt omgezet in een bovennatuurlijke psychose, is het resultaat een van haar stilste, meest interessante uitvoeringen aller tijden. Is dit de beste Stephen King-verfilming die je nog nooit hebt gezien? Misschien.
O’Hara genoot blijkbaar van haar tijd De buitenste grenzen omdat ze terugkeerde in seizoen 4 van 1998, dit keer als regisseur van de aflevering ‘Glyphic’, geschreven door Narendra Shankarwaarschijnlijk het meest bekend om zijn schrijven en wetenschappelijk advies over Star Trek: de volgende generatie, Deep Space Nine, En Reiziger. Hoewel hij vandaag de dag waarschijnlijk het best herinnerd wordt als de showrunner van De uitgestrektheid. Deze aflevering, een soort samenwerking tussen O’Hara en Shankar, gaat helemaal over een klein stadje dat te maken heeft met een aantal interessante, neurodivergerende kinderen.
Anthologie laat zien zoals De buitenste grenzen hebben een lange traditie van griezelige, op zichzelf staande verhaallijnen over kinderen met ongebruikelijke krachten, maar ‘Glyphic’ gaat dieper in op science fiction dan het op het eerste gezicht lijkt. De kans dat de gemiddelde sciencefictionfan beide afleveringen heeft gezien en zich ze allemaal herinnert, is klein, dus op dit moment geen spoilers. Maar laten we zeggen dat er een heel grote sci-fi-twist in “Glyphic” zit, en O’Hara’s werk achter de camera is provocerend en aangrijpend.
Dus als je van plan bent de prachtige carrière van Catherine O’Hara opnieuw te bekijken, en je houdt van een soort Zwarte spiegel TV-ervaring van vroeger Zwarte spiegelis het tijd om je streaming-tv aan te passen en terug te gaan naar De buitenste grenzen.
