27 jaar later pakt een nieuwe Star Trek-ster een fakkelpasserend moment uit

Radicale inclusiviteit is vanaf het begin ingebouwd in het merk Star Trek. De hoopvolle visie op de toekomst gecreëerd door Gene Roddenberry is een paradijs voor buitenstaanders Starfleet Academiede nieuwste pluim op de hoed van de franchise, drijft dat idee naar een nieuwe limiet. Dit is niet jouw Star Trek van de ouders: de serie waarin jonge volwassenen centraal staan, is gemaakt met a nieuw volgende generatie in gedachten. De cadetten staan ​​ver af van ieders idee van Starfleet-materiaal, maar dat maakt ze zo overtuigend. En niemand is dat meer dan de eerste fotonische (dat wil zeggen holografische) student van de vloot, SAM.

SAM – een afkorting van Series Acclimation Mil – wordt met uitbundig plezier gespeeld door Kerrice Brooks en vervult de rol van Roddenberry-achtige outsider-personages, voorheen bezet door mensen als Spock en Data. Als hologram geprogrammeerd om als 17-jarig meisje de wereld te ervaren en de mensheid te bestuderen, dient ze vooral als komische noot. Maar de laatste aflevering van de serie markeert een scherpe ommekeer voor zowel SAM als Brooks, waardoor karakter en acteur gedwongen worden de confrontatie aan te gaan met de angstaanjagende erfenis van Star Trek. Het gaat er diep op in de overlevering van Diepe ruimte negenmet de nadruk op de verdwijning van Benjamin Sisko (Avery Brooks) lang geleden in de finale van die serie, ‘What You Leave Behind.’

Deze nieuwe aflevering is geschreven door een ander Trek-aluin, Benedendekken’ Getaande Newsome. Het is een achtbaan van eerbetoon, waarbij de fakkel ondubbelzinnig wordt doorgegeven aan SAM – tot grote verbazing van Brooks.

“Het was heel symbolisch voor mij om verbinding te maken met een verleden waarvan ik weet dat ik er vandaan kom”, vertelt Brooks Omgekeerd. Het werken met Newsome en Cirroc Lofton, die terugkeert als Jake Sisko, was ook een troost voor de acteur. “Het voelde alsof er iemand was met wie ik eindelijk over die ontbrekende schakel kon praten. Ze kennen me niet eens, maar ze beschermden me onmiddellijk en gaven me kracht.”

Het verbinden van verleden en heden was voor Newsome een no-brainer. Als een van de geesten achter de creatie van SAM was de actrice en schrijfster vastbesloten om zich te concentreren op een zwart vrouwelijk personage als brug tussen het oude Trek en het nieuwe.

“Zonder Avery Brooks zou er geen Michael Burnham zijn”, vertelde Newsome Omgekeerd. “Er zou geen Mariner zijn, en er zou geen SAM zijn. Dus dat was voor mij heel belangrijk om te eren.”

Hoewel Sisko niet terugkeert om zijn wijsheid op SAM over te brengen Starfleet Academiezijn invloed is zeker voelbaar – en in een interview met OmgekeerdBrooks verbreekt de verrassende connectie van SAM met DS9en de plaats van hun show in het Trek-universum.

Dit interview is voor de duidelijkheid bewerkt en ingekort.

Was je een Star Trek-fan voordat je werd gecast, of leer je gaandeweg?

Ik leer gaandeweg, maar ik beschouw mezelf zeker als een nerd. Ik denk dit (Starfleet Academie) is op de een of andere manier het meest logisch voor mij… Ik ben altijd een beetje vreemd geweest en een beetje sociaal raar, omdat ik in mijn jeugd naar zoveel scholen en dansstudio’s ben overgestapt, dat ik eraan gewend ben opnieuw te moeten beginnen en nieuwe vrienden te maken. En mensen moeten hun grappen naar buiten brengen, want ik weet dat er veel zijn. Toen ik opgroeide, kwam ik naar mijn dansrecitals in een korte broek met lovertjes en een verdomde gleufhoed, omdat ik om de een of andere reden dacht dat ik Bruno Mars was. Dus ik voel me in veel opzichten zeker SAM: sociaal raar, kan er niets aan doen, blij om hier te zijn, en daardoor erg oplettend.

Wat ik leuk vind aan SAM is dat zij is zo raar, maar ze is geliefd. Ze loopt door de gangen en iedereen zegt: “Oh mijn God, SAM!”

Ze is in zekere zin ook een beetje de toekomst. Schreeuw het uit naar Tawny, want Tawny zei tegen de schrijverskamer: “Als we een personage gaan maken dat de toekomst van de mensheid zou moeten zijn, dan moet het een zwarte vrouw zijn.” Daar zit kracht in. Wat verhalen zo krachtig maakt, is dat ze uitstijgen boven wat we geprogrammeerd zijn om te denken. Wie je ook bent, dat is precies wie je zou moeten zijn. Daarom hou ik van de wereld van Trek in het algemeen: iedereen brengt gewoon zo’n volheid en rondheid in zijn karakters. Dat is ook het mooie van SAM. Het stond op de pagina. Ik voel het toevallig met dit vat dat toevallig Zwart is.

Tawny schreef aflevering 5, waarin de fakkel wordt doorgegeven Diepe ruimte negen tot nu toe op een manier die heel persoonlijk aanvoelt. Ik ben benieuwd hoe het was om met haar en Cirroc te werken, vooral in de scène waarin Jake voor SAM “verschijnt”.

Het was echt emotioneel om met hen aan de slag te gaan, om in die emotioneel geladen toestand terecht te komen waarin ik me bevond. Het was heel symbolisch voor mij, om verbinding te maken met een verleden waarvan ik weet dat ik er vandaan kom.

Mijn afkomst is zo rijk aan cultuur, en ik heb het gevoel dat ik, net als Kerrice, er echt niet mee verbonden was. En wat SAM betreft, is het bijna parallel in de zin dat haar verbinding met degenen die haar voorgingen, is verbroken. Ze wil een idee krijgen van wie ze is en hoe het met haar zal aflopen in deze wereld, en of het voor haar mogelijk is om zelfs maar te doen waarvoor ze is opgedragen, waarvoor ze is uitgekozen, waarvoor ze is gemaakt.

Toen ik met Tawny en Cirroc werkte, voelde het alsof er iemand was met wie ik eindelijk over die ontbrekende schakel kon praten, als SAM en als Kerrice. Ik had het gevoel dat ze me opnamen. Ik weet niet eens waarom. Dat was niet nodig. Ze hebben mij net ontmoet. Ze kennen mij niet eens, maar ze beschermden me onmiddellijk en gaven me kracht. Ze lieten me zelfs met Avery Brooks praten. Avery Brooks neemt de telefoon niet op niemand. Maar ze verwelkomden me allemaal meteen met open armen.

SAM speelt een rol in de show die zo traditioneel Trek is. Vóór haar had je de dokter, vóór de dokter was er Data, en vóór Data was er Spock – het zijn allemaal buitenstaanders. Ik ben benieuwd of je inspiratie hebt gehaald uit die optredens.

Weet je wie mij echt heeft beïnvloed bij de opbouw van SAM was Jake Sisko, omdat ik de zijne echt bewonderde: de druk om iets waar te maken als je iemand zo geweldig voor je hebt, maar je weet niet per se wat je wilt doen. Ik heb zeker geput uit Data, en zijn oprechte streven om verbinding te maken, maar ook omdat hij erg deadass was over zijn werk. Maar ik Echt putte uit – hij zit niet eens in de Trek-wereld, maar in de prestaties van David Jonsson Buitenaards wezen: Romulus.

God, ik ben geobsedeerd door hem.

Ik ben geobsedeerd door hem! En te hebben Buitenaards wezen: Romulus toen we seizoen 1 begonnen te filmen, was ik als een dief in de nacht: “Ik steel dat, dank je. Nog eentje, dank je.” Ik vind hem een ​​genie… En ik heb een stukje van Bob (Picardo) getekend, want er waren er een paar Reiziger afleveringen over hologramrechten: het recht om te voelen, het bestaansrecht.

Ik wil echter niet zeggen dat ik te veel van Bob heb geput, omdat de emoties van de dokter zich alleen maar uiten in irritatie – en dat wordt ook gezegd – en die van SAM is precies het tegenovergestelde. De emoties van SAM manifesteren zich in een diepere nieuwsgierigheid. Of het nu een goede of een slechte ervaring is, ze loopt er niet voor weg omdat ze niet weet hoe ze dat moet doen.

Het is geen geheim dat de Trek-fandom eigenwijs is. Volg je het überhaupt al, of stem je het meer af?

We zijn aan het filmen, dus dat is een leuke afleiding. Ik houd er niet echt van om fandoms te voeden, omdat ik weet dat internet, zelfs voordat ik dit boekte, een giftige plek is… Meningen zijn meningen, maar ik ben zeker veel minder op internet geweest. Er zijn bepaalde shows voor een bepaald publiek, en ik denk dat mensen soms boos worden als ze het gevoel hebben dat ze er niet bij horen, maar ik heb zoiets van: “Je bent ergens wel opgenomen.”

Iemand reageerde op mijn bericht en zei: “Deze show is waardeloos. De Borg zou je assimileren.” Ik heb zoiets van: “Dat is het punt van de show!” (Lacht.) En ik denk dat dat in het algemeen ook de bedoeling van kunst is: sh*t uitlokken. Op een dag ging ik naar een kunstgalerie en ik haatte een schilderij dat voor me lag, en ik was zo boos dat het in de schijnwerpers stond. Maar ik had zoiets van: “Weet je wat? Iemand moet het haten, maar dat is ook oké, want ik heb het er tenminste over.” Dus ik denk: doe ermee wat je wilt, maar kunst imiteert het leven. Ik laat het daarbij.

Starfleet Academie wordt gestreamd op Paramount+.