Ieder jaar in december vragen cinefielen zich af: was dit een goed filmjaar? Eind 2025 wist ik meteen mijn antwoord: ja.
De kassa vertelde een ander verhaal. Vóór de COVID-19-pandemie bedroegen de jaarlijkse box office-opbrengsten routinematig $ 10 tot $ 11 miljard. Dit jaar zullen de totalen naar verwachting onder de 9 miljard dollar uitkomen.
“Het lijkt erop dat het twee jaar op rij zal zijn dat de sector plat ligt”, zei Michael Sherrill, COO van Alamo Drafthouse. Verscheidenheid.
Maar als je verder kijkt dan de kassacijfers, zie je dat het jaar vol zat met prachtige films. En het is slechts één reden waarom we minder aandacht zouden moeten besteden aan wat de kassa ons vertelt.
Ondergewaardeerde edelstenen waren overal
Niet elk jaar heeft een “Barbenheimer”, die in 2023 samen 2,4 miljard dollar opbrachten aan de kassa, maar dat betekent niet dat er in 2025 niet genoeg vijfsterrenfilms waren.
Enkele van de beste films van het jaar waren ’28 Years Later’, ‘Blue Moon’, ‘Sentimental Value’, ‘Splitsville’, ‘Hamnet’, ‘If I Had Legs I’d Kick You’, ‘Black Bag’ en ‘Missie: Impossible – De laatste afrekening,‘ en op twee na verdienden ze wereldwijd minder dan 11 miljoen dollar.
“The Final Reckoning”, dat aan de kassa $598 miljoen opbracht, kon nog steeds niet winstgevend worden vanwege de stijgende productiekosten, volgens De Hollywood-verslaggever.
Een andere, ‘Black Bag’, was een gelikte thriller met Michael Fassbender en Cate Blanchett in de hoofdrol als een paar getrouwde spionnen die het tegen elkaar opnemen als er een mol wordt ontdekt. Deze film was visueel verbluffend, bevatte sterke vertolkingen en de spanning hield nooit op.
“Zwarte tas.” Focus-functies
Toen het in maart werd uitgebracht, verdiende ‘Black Bag’ $44 miljoen aan de kassa, waarschijnlijk omdat het zich richtte op, bij gebrek aan een betere term, ‘volwassenen’. Nog Gen Z en Gen Alpha zijn de generaties “een soort van eigenhandig film levend houden“meer dan enig ander, volgens rapporten van CinemaUnited en de Nationale Onderzoeksgroepwat suggereert dat er misschien een plafond zit aan hoe ver op volwassenen gerichte theatrale releases zoals “Black Bag” vandaag de dag kunnen gaan. Ter vergelijking: een andere door Soderbergh geregisseerde thriller, ‘Out of Sight’, verdiende in 1998 bijna het dubbele.
Een andere geweldige film uit 2025, ‘Sorry, Baby’, was een film geschreven door, geregisseerd door en met in de hoofdrol Eva Victor in hun regiedebuut. Victor speelde een universiteitsprofessor die worstelde met de nasleep van een aanranding. Het was tegelijkertijd hartverscheurend, grappig en opbeurend.
Het verdiende ook slechts $ 3 miljoen aan de kassa – een respectabel totaal voor een kleine indiefilm met een gerapporteerd budget van $ 1,5 miljoen en een zeer beperkte bioscoopvertoning, maar op geen enkele manier een groot succes.
Nog een film die $ 3 miljoen opbracht? ‘Splitsville’, waardoor ik harder moest lachen dan bijna al het andere dat ik dit jaar zag.
“Splitsville.” Neon
Wat ik van deze films heb geleerd: laat je niet afschrikken door het ‘flop’-label of een klein kassanummer. Het feit dat het geen marketing, fanfare en box-office take-home op ‘Avengers: Endgame’-niveau had, betekent niet dat het je tijd niet waard is.
Het nieuwe normaal
Sterker nog, zelfs enkele van de grootste hits van het jaar zouden volgens oude Hollywood-normen als flops kunnen worden beschouwd.
Films als “Superman,“The Fantastic Four: First Steps” en “Captain America: Brave New World” verdienden elk wereldwijd honderden miljoenen dollars, maar bleven ver achter bij de blockbuster-hoogten waar superheldenfilms ooit van genoten.
Misschien wel de beste superheldenfilm van het jaar, “Blikseminslagen*,” verdiende wereldwijd $382 miljoen, waardoor het volgens verkooppunten als een superheldenflop werd Verscheidenheid En Schermverpletteren.
“Blikseminslagen*.” Marvel Studio’s
De afgelopen tien jaar zijn de gewoonten van kijkers veranderd; meer mensen blijven thuis en streamen hun favoriete films, in plaats van naar de bioscoop te gaan.
Met de komst van streaming zijn er steeds minder mensen geïnteresseerd om naar de bioscoop te gaan. Een Amerikaanse Kagan Consumer Insights vragenlijst, uit oktober bleek dat het percentage frequente bioscoopbezoekers tussen 2019 en 2025 met 22% is gedaald.
Ondertussen, in juli 2025, Netflix rapporteerde zijn beste cijfers ooit tijdens een winstoproep. Gratis streamingdiensten zoals YouTube en Tubi verhoogden het aantal kijkers tussen 2023 en 2024 met 53%, en Pauw kreeg al in de eerste week van de Olympische Spelen 3 miljoen abonnees.
De tijd waarin van elke grote release werd verwacht dat deze een miljard dollar zou opleveren, is voorbij.
We zouden allemaal minder moeten weten over marketingbudgetten
Dit komt omdat er meer aandacht is voor de theaterkassa en studiobudgetten. De afgelopen tien jaar hebben vakbladen zich toegelegd op de berichtgeving over hoeveel geld een film moet verdienen ‘om zijn geld terug te verdienen’.
Deze berichtgeving leidt er alleen toe dat films als Ryan Coogler’s ‘Sinners’, een recordbrekende, unieke film die een deel van het land afbeeldt dat zelden op het scherm wordt vertoond, te kwader trouw wordt bekritiseerd, omdat kijkers gegevens gebruiken om een film af te breken, ongeacht de kwaliteit.
“Zondaars.” Eli Ade
Het negeert niet alleen de creatieve waarde, maar verduistert ook andere verhalen, zoals hoe Coogler een rechtenovereenkomst gesloten om in 2050 de rechten te bezitten, wat een nieuw precedent zou kunnen scheppen voor de manier waarop creatieven eigenaar worden van hun werk.
In plaats daarvan ging het verhaal over hoe deze film, die ruim $360 miljoen opbracht met een budget van $90 miljoen, per IndieWirewas nog niet in de buurt van het terugverdienen van zijn geld.
Het leidt tot dit soort dingen:
Dit fenomeen is niet geheel nieuw. In ‘The Holiday’ van Nancy Meyers, een film die bijna twintig jaar geleden werd uitgebracht, klaagt een personage dat we de opbrengsten van de kassa niet moeten volgen zoals honkbalscores: ‘Nu moet een foto het eerste weekend een moord maken, anders is hij dood. Dit zou bevorderlijk zijn voor geweldig werk?’
Toch moeten we, met films als ‘Sinners’ en ‘Black Bag’ in onze achteruitkijkspiegels, onszelf eraan herinneren dat succes aan de kassa voor ons als bioscoopliefhebbers niets uitmaakt; we zouden ons alleen maar moeten bekommeren om de manier waarop de films ons laten voelen en denken.
Dus als 2026 begint, maak je geen zorgen meer en hou van de bom – en er zal een hele filmwereld voor je opengaan.
