
Ik ben soms bang dat Black History Month contraproductief is. Ja, het is fijn om een platform te hebben om de cultuur te vieren en een licht te laten schijnen op de voortdurende strijd rond ras in Amerika. En ik ben blij dat het een maand is (oorspronkelijk het was maar een week!). Maar BHM-herdenkingen voelen vaak aan als afvinken: ‘Dit is de tijd van het jaar waarin ik eraan denk om zwarte doelen/bedrijven/artiesten te steunen.’ Hoe geweldig zou het zijn als deze dingen in plaats daarvan gewoon een deel van ons leven zouden zijn, het hele jaar door?
Dat is mijn droom, dus deze Black History Month wil ik graag een aantal favoriete dingen uitlichten waar je het hele jaar van kunt genieten…

Een IG-account waardoor ik blijf leren: @ashleytheebarroness maakt video’s over obscure – soms opzettelijk genegeerde – uithoeken van de geschiedenis, waarbij elk onderwerp wordt herleid tot het heden. Ik heb meer van haar geleerd dan al mijn geschiedenislessen op de middelbare school. Een recent bericht waarin de blanke suprematie werd afgebroken (‘White Narcissism’, zoals zij het noemt) had mij te pakken volledig in zijn klauwen en zegt: “Amen!” Als je naar Ashley kijkt, voelt het alsof je in een college zit met een charismatische professor met heldere ogen.
Een favoriet gedicht: Toen ik een tiener was, won ik een wedstrijd voor het reciteren van Voor Mijn Volk door Margaret Walker. Ik weet nog dat ik wenste dat ik een korter gedicht had gekozen, omdat dat zo is lang. Maar het is ook episch en mooi, en bruist van trots en weerstand. We zouden allemaal meer poëzie in ons leven kunnen gebruiken – en meer kunstenaars die de waarheid tegen de macht spreken, wat Margaret zo elegant deed.

Woondecoratie met een boodschap: Hoe inspirerend zijn deze wimpels van Bliksem & Honing? Het zijn geweldige cadeaus. Ik hou ook van hun tassen, sleutelhangers en pennen – en van het feit dat het een bedrijf is dat is opgebouwd vanuit het hart van een zwarte vrouw.
Een onmisbaar huidverzorgingsproduct: Ik raadde het aan Vitamine C-serum van Beauty Stat als productfavoriet toen ik dat deed CoJ’s schoonheidsuniform. Vijf jaar later blijft mijn passie bestaan voor dit verhelderende serum, gemaakt door een baanbrekende zwarte chemicus.
Een tv-programma dat ik altijd opnieuw zal bekijken: Vijf seizoenen lang Onzeker – met in de hoofdrol Issa Rae, Natasha Rothwell en andere ongelooflijke actrices – maakte me aan het lachen, ineenkrimpen, huilen en kwellen over een fictieve liefdesdriehoek waarin ik meer geïnvesteerd had dan mijn eigen liefdesleven. Vertel me of je Team Daniel of Team Lawrence bent. (Bonusrecensies: Overleving van de dikste, Haarlem, Voer de wereld uiten natuurlijk de OG-klassieker, Vriendinnen.)
Wijn van twee zussen: Rode wijn spreekt mij aan op deze koude, donkere winteravonden. De rode blend van Black Girl magische wijnen is een van de beste aller tijden, maar eigenlijk kun je met geen van hun flessen fout gaan; ze zijn van geweldige kwaliteit tegen een redelijke prijs. En als je nieuw glaswerk nodig hebt, kijk dan eens naar de prachtige sets van Estelle gekleurd glas (de amethist! Zo mooi!).

Een roman die ik niet kan wachten om te lezen: Wanneer Al Jones een boek publiceert, is het een evenement. Haar vierde roman, Familiekomt volgende week uit, en de opwinding neemt al MAANDEN toe. Het gaat over twee vrienden uit Louisiana, wier levens totaal verschillende wendingen nemen. Ik kan niet wachten om hem in handen te krijgen!
Een juweel van een boekwinkel: Er is de afgelopen jaren een verheugende stijging geweest in het aantal boekhandels van zwarte eigenaren. Kansas City Bliss-boeken wordt gerund door twee zussen die ervan droomden samen een boekwinkel te openen (awwww!) en dat ook daadwerkelijk hebben gedaan! Ik hou ook van Loyaliteitsboekenin Silver Spring, Maryland, mijn geboorteplaats. En als je in NYC bent, kijk dan eens Liz’s boekenbar, De kleine boekhandel En De verlichte bar.

Een mooie avond uit: Toegegeven, ik ben niet de meest beschaafde persoon als het om beeldende kunst gaat, maar ik hou wel van dans. Ik heb de gezien Alvin Ailey Amerikaans danstheater meerdere keren optreden, en het is hartverscheurend. Het bedrijf werd in 1958 opgericht om “de Afrikaans-Amerikaanse ervaring te verbeteren en tegelijkertijd de grenzen van ras, geloof en nationaliteit te overstijgen met zijn universele menselijkheid”, en bijna 70 jaar later blijven ze standvastig in hun missie. De financiering van kunst is op dit moment zo precair – vooral BIPOC-kunst – dat het onze steun nodig heeft!
Een actueel artikel dat mij koortsachtig mijn hoofd deed knikken: Ik lees veel lange journalistiek – a kavel – en ik denk er nog steeds over na dit recente Atlantic-artikel van Clint Smithwaarin zoveel punten aan bod kwamen over waarom de zwarte geschiedenis ertoe doet, en waarom deze op dit moment zo cruciaal is dat we blijven vechten tegen het uitwissen ervan. Andere zwarte journalisten die ik bewonder vanwege hun inzichtelijke standpunten en hun vinger aan de pols: Tressie McMillan Cottom, Mitchell S. Jackson en Ta-Nehisi Coates.
Een doel dat ik graag steun: Als kind van de jaren ’70/’80 kan ik de iconische tv-advertenties voor de film niet vergeten Verenigd Negro College Fonds (speciaal deze – het einde maakt me nog steeds aan het huilen!) In het post-burgerrechtentijdperk hielp UNCF een generatie kinderen in de middenklasse te brengen door hen toegang te geven tot onderwijs. Tientallen jaren later gaat hun goede werk door. Ik heb een van mijn boekevenementen gebruikt om geld in te zamelen voor UNCF, en ik kan geen betere manier bedenken om BHM te eren dan door deze waardevolle organisatie te steunen.
Wat zijn uw eigen aanbevelingen? Ik hoop dat je ze ook met ons wilt delen.
Christine Trots is een schrijver, boekredacteur en inhoudsconsulent die in Harlem, New York woont. Haar nieuwste boek is Alle mannen van wie ik weer heb gehoudenen je kunt haar lezen eerdere Cup of Jo-berichten hier.
PS Een leesuitdagingEn Nog vijf dingen die ik mijn blanke vrienden wil vertellen.
(Foto van Christine Trots door Christine Han voor Kopje Jo.)



