Elke ochtend buiten zitten met een vers kopje koffie of ’s avonds een boek lezen in de voortuin: het zijn de simpele genoegens die er voor Susan Cannon toe doen.
De laatste tijd, torenhoge rente op de creditcards van de 73-jarige hebben een donkere schaduw geworpen.
“Ik kan het saldo niet opmaken omdat ik aan het eind van de maand nog steeds creditcards moet gebruiken om boodschappen en benzine te halen”, vertelde Cannon, die in een stacaravan op het platteland van Texas woont, aan Business Insider. “Ik betaal mijn rekeningen, maar vanwege de rente blijft de rente stijgen. Ik heb het gevoel dat ik in de steek wordt gelaten.”
Kanon heeft $ 39.440 in creditcard schulden verdeeld over 19 kaarten met variërende rentetarieven, van 12,15% tot 34,99%. De kwestie begon zich te verergeren toen de pandemie toesloeg: ze verloor haar parttime baan als mystery shopper, die ze had bekleed sinds ze in 2015 met pensioen ging als medisch codeerder.
Sindsdien vertrouwt ze op minimale COVID-hulpfondsen Sociale zekerheiden haar pensioen. Creditcards hebben haar geholpen het hoofd boven water te houden en ze te gebruiken voor benzine, boodschappen en huisreparaties. Hoewel ze minstens $ 25 meer betaalde dan de minimale maandelijkse betaling, weerhield de rente haar ervan een deuk in haar saldo te maken.
De enige manier waarop ze denkt dat ze haar saldo kan afbetalen, is door middel van lagere rentetarieven. Het plafond wordt gesteund door zowel de Democratische als de Republikeinse wetgevers, en zelfs door president Donald Trump – hij heeft onlangs een voorstel ingediend 10% limiet op creditcard rentetarieven, een voorstel van wetgevers als senator Bernie Sanders.
Bedrijven en leiders in de financiële wereld hebben gezegd dat het beperken van de rentetarieven uiteindelijk een negatieve impact zou hebben op consumenten, omdat banken hun aanbod zouden kunnen beperken, waardoor meer mensen naar risicovollere kredietbronnen zouden worden gedreven.
De creditcardschulden in de VS staan op een recordhoogte. Inflatie en hoge kosten van levensonderhoud zorgen ervoor dat consumenten zich tot creditcards wenden om op de korte termijn het hoofd boven water te houden, terwijl de hoge rente hen op de lange termijn naar beneden trekt.
De economische omstandigheden spelen daarbij een belangrijke rol hoge creditcardsaldizegt Adam Rust, directeur financiële dienstverlening bij de Consumer Federation of America, tegen Business Insider.
‘De lonen stijgen niet zo snel als de kosten van levensonderhoud. Mensen hebben moeite om rond te komen’, zei Rust. “Ze gebruiken hun creditcard als ze het moeilijk hebben om rond te komen, en dit herhaalt zich bij tientallen miljoenen huishoudens: het resultaat is een stijging van de creditcardschulden.”
Cannon zei dat dat van Trump was voorstel om de tarieven te beperken zou voor haar een groot verschil maken. Sinds haar scheiding in de jaren 80 heeft ze meerdere banen tegelijk gehad, waaronder overdag voor Coca-Cola werken en ’s nachts kantoorgebouwen schoonmaken. Later werkte ze fulltime in de boekhouding en deelde in de weekenden tot haar pensionering monsters uit in supermarkten. Ze werkt nu parttime als mystery shopper, verdient ongeveer €400 tot €500 per week, en heeft haar uren ingekort om haar gezondheid te behouden. Zelfs als ze op zoek zou gaan naar meer werk, zou het niet gemakkelijk zijn; Amerikaanse werkgevers nemen personeel aan tegen een van de laagste tarieven sinds 2013.
Cannon zei dat een limiet op de creditcardrente voor haar een aanzienlijk verschil zou maken. Desiree Rios voor BI
Ze heeft haar hele leven gewerkt om haar rekeningen te betalen, maar ze kon zich niet voorbereiden op de pandemie en de financiële en emotionele tol die die zou eisen, en ze ziet geen einde in zicht tenzij de rente daalt.
“Blijf ik zo doorwerken, of kan ik gaan zitten en in ieder geval gewoon buiten zitten en ’s avonds een boek lezen?” Cannon voegde eraan toe en zei dat ze minimaal leeft: koopt geen nieuwe kleren, heeft geen tv-abonnement en heeft alleen een prepaid-telefoon, “maar ik weet niet wat ik nog meer kan doen.”
‘Het draait allemaal om rente’
Cannon begon ongeveer 15 jaar geleden met het aanmelden voor creditcards, in de overtuiging dat het betalen van meer kaarten een boost zou geven haar kredietscore. Haar strategie werkte een tijdje: ze zei dat ze een creditcard zou aanvragen, het saldo zou afbetalen, het opzij zou zetten en haar score zou stijgen.
Hoewel de kaarten met de hoogste rentetarieven winkelcreditcards waren die kortingen op bepaalde aankopen boden, zei Cannon dat ze er spaarzaam mee omging. Ze had niet verwacht dat ze een derde van haar inkomen zou verliezen zodra de pandemie zou toeslaan. Creditcards veranderden van een manier om haar kredietscore te verhogen in een middel om te overleven.
“Door deze kou bedroeg mijn elektriciteitsrekening vorige maand $200, en ik verwacht dat ik volgende maand een rekening van ongeveer $300 zal krijgen,” zei Cannon, eraan toevoegend dat het onderhouden van haar huis en land haar schulden heeft vergroot.
Toch gebruiken veel mensen creditcards om redenen voorbij het aan elkaar knopen. Reisbeloningen kunnen mensen bijvoorbeeld motiveren om vakanties en andere reiskosten op hun kaart te kopen. Volgens een Bankrate-enquête uit 2024 rapporteerden de respondenten hoog creditcardgebruik voor medische kosten, te veel vrije uitgaven en renovaties van huizen. Uit een AARP-rapport uit 2025 bleek dat creditcardschulden de grootste oorzaak zijn meest voorkomende soort van de schulden onder Amerikanen van 50 jaar en ouder, waarbij kaarthouders deze gebruiken voor dagelijkse uitgaven en huisvestingskosten.
“Ik heb altijd geprobeerd wat spaargeld in te zetten, maar het is zover gekomen dat het allemaal richting rente gaat”, zei Cannon. “Ik kom gewoon niet vooruit.”
Ze heeft geprobeerd contact op te nemen met een aantal van haar banken om haar rentetarieven te verlagen, maar het mocht niet baten. Cannon ontving onlangs per post een ontkenningsbrief van CitiBank – waar ze een rentetarief van 28,49% heeft – waarin stond dat haar beslissing “geheel of gedeeltelijk” was gebaseerd op informatie van haar kredietinformatiebureau.
“Op basis van uw kredietscore is uw huidige JKP gelijk aan of lager dan de JKP die we consumenten met dezelfde kredietscore bieden die vandaag hetzelfde of een vergelijkbaar creditcardproduct aanvragen”, aldus de brief.
Rentetarieven op creditcards zijn de afgelopen tien jaar gestaag gestegen. Volgens de New York Federal Reserve bedraagt het gemiddelde rentetarief jaarlijks bijna 23%, vergeleken met ongeveer 12% tien jaar eerder. Rust zei dat creditcardbedrijven, en vooral degenen die winkelkaarten met de hoogste rentetarieven beheren, ‘ongelooflijke winstmachines’ zijn die er bedreven in zijn consumenten voor specifieke producten te interesseren.
“Die kaarten hebben er baat bij dat een consument die gebonden is aan het gebruik van die kaart in die winkel om die deal te krijgen,” zei Rust. “En dus is het misschien niet verrassend dat de rentetarieven daardoor vaak hoger zijn.”
De motivatie voor bedrijven om hoge rentetarieven te vragen zou verder kunnen gaan dan winst, aldus een analyse van de New York Federal Reserve. De tarieven zouden kunnen verliezen compenseren Wanneer een klant in gebreke blijft, blijkt uit de analyse dat de bedrijfskosten, zoals marketingkosten, in de rente kunnen worden ingebouwd.
“Je zou kunnen zeggen: ‘Waarom geven ze ze niet gewoon een lager tarief, en dan hebben ze de marketing niet nodig omdat mensen voor het lagere tarief komen?’ Maar mensen komen niet voor het lagere tarief. Ze reageren op de marketing”, zegt Itamar Drechsler, een van de auteurs van de analyse, tegen Business Insider.
Consumenten kunnen bijvoorbeeld worden aangetrokken door een tijdelijk laag JKP of bepaalde beloningen of punten, zonder te bedenken dat de promotie tijdelijk is en of ze zich later een hoger tarief kunnen veroorloven.
Cannon heeft er altijd voor gezorgd dat ze op zijn minst het minimale maandelijkse bedrag op haar creditcards betaalt om te voorkomen dat het saldo oploopt. Desiree Rios voor BI
Cannon zorgt ervoor dat ze op al haar kaarten minimaal het minimale maandelijkse bedrag betaalt, zodat ze niet te ver achterop raakt. Zij maakt gebruik van haar sociale zekerheid cheque ter dekking van ongeveer de helft van haar rekeningen, en aan het einde van elke maand merkt ze dat ze wat geld van haar spaarrekening naar haar lopende rekening overmaakt om de rest van haar uitgaven te dekken – waardoor ze net genoeg overhoudt om iets meer te betalen dan die minimale creditcardbetalingen, maar niets extra’s.
“Ik heb geprobeerd deze creditcards bij te houden, en dat doe ik nog steeds”, zei Cannon. “Ik voel me een dwaas, maar tegelijkertijd zou ik niet in deze situatie zitten als ze die rentetarieven niet hadden verhoogd.”
Het creditcardprobleem aanpakken
Creditcardrentetarieven zijn een zeldzame kwestie waarover twee partijen overeenstemming hebben bereikt. De 2009 De CARD Act verplichtte bedrijven om klanten minstens 45 dagen van tevoren op de hoogte te stellen van renteverhogingen en legde beperkingen op aan acties zoals late vergoedingen en opnamekosten. De wetgeving legde echter geen limiet op de rentetarieven of renteverhogingen.
Daarom is er een hernieuwde impuls rentetarieven te beperken. Trump riep begin januari op tot een eenjarig renteplafond van 10% en zei in een Truth Social-post dat hij “het Amerikaanse publiek niet langer zou laten ‘oplichten’ door creditcardmaatschappijen die rentetarieven van 20 tot 30%, en zelfs meer, in rekening brengen.”
Meer recentelijk hebben meer dan 55 organisaties, waaronder de Consumer Federation of America en de NAACP, de wetgevers in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat opgeroepen om tweeledige wetgeving goedkeuren dat zou de creditcardrente voor vijf jaar op 10% beperken. Onderzoek van de Vanderbilt Universiteit vond dat het voorstel dat wel kon 100 miljard dollar per jaar besparen.
Creditcardmaatschappijen hebben zich teruggetrokken over de voorgestelde plafonds. Dat zegt een coalitie van bankgroepen in een gezamenlijke verklaring reactie op het voorstel van Trump dat een limiet van 10% ‘de beschikbaarheid van krediet zou verminderen en verwoestend zou zijn voor miljoenen Amerikaanse gezinnen en eigenaren van kleine bedrijven die afhankelijk zijn van hun creditcards en deze waarderen, precies de consumenten die dit voorstel wil helpen. Als deze limiet wordt ingevoerd, zou deze de consumenten alleen maar in de richting van minder gereguleerde, duurdere alternatieven drijven.’
Jamie Dimon, CEO van JPMorgan, zei tijdens een recente winstoproep dat de creditcardtarieven worden beperkt zou de toegang tot krediet kunnen beperken voor klanten met lagere kredietscores.
Die duurdere alternatieven zijn onder meer betaaldagleningen, die doorgaans hoge rentetarieven en kosten in rekening brengen die voor consumenten veel moeilijker kunnen ontsnappen dan creditcards, zei Rust. De CEO van SoFi, Anthony Noto, zei dat zijn bedrijf voorbereid is persoonlijke leningen te verlengen voor consumenten, als er een creditcardlimiet wordt ingevoerd.
“Vertrouwen op creditcards is duur, maar het is belangrijk om niet te vergeten dat ze nog steeds bescherming bieden”, zei Rust. “Ze kosten nog steeds minder dan een geldverstrekker. Het is nog steeds gemakkelijker om een probleem met uw creditcardmaatschappij op te lossen dan met een bedrijf dat nu koopt en later betaalt.”
Cannon maakt slechts een klein deel uit van de 1,28 biljoen dollar aan creditcardschulden in de VS, en ze zei dat ze erkent dat andere mensen het erger hebben dan zij. Het maakt haar situatie niet minder pijnlijk. Ze kan fysiek niet meerdere banen uitoefenen, en als ze al haar geld op haar creditcards zou zetten, zou ze haar eigendommen niet kunnen onderhouden en in haar basisbehoeften kunnen voorzien.
“Ik had nooit gedacht dat ik in deze positie zou belanden”, zei Cannon. “Ik ben gewoon aan het overleven.”
