Eind januari, zoals Dr. Frankenstein aan de haal ging mes schakelaar Om zijn monster levend te schudden, zette ondernemer Matt Schlicht de digitale schakelaar op zijn vibe-gecodeerde sociale netwerk om, Moltboekdie zijn eigen loslaat monster de wereld in.
De platform haalde de krantenkoppen omdat het de eerste sociale-mediasite is die daar speciaal voor is AI agenten, niet mensen. Maar voor mij gaat de betekenis ervan veel verder dan dat.
Moltbook is een voorbode: het eerste echte teken dat er een nieuw type internet op komst is. Nee, niet een dood internet. Iets veel baanbrekender: een zombie-internet dat de komende jaren verwoestende gevolgen zou kunnen hebben voor reclame, sociale media en het menselijke web. Of misschien kan het onze redding zijn.
Wat is het zombie-internet? Het hangt ervan af wanneer je vraagt
Voordat we uitleggen hoe een zombie-internet de ondergang betekent voor reclame, sociale media en het menselijke web, is het belangrijk om precies te definiëren wat de zombie-internet middelen. Het is een term die in de loop van de decennia veranderd is, en nu moet hij, naar mijn mening, opnieuw gedefinieerd worden.
Voor zover ik weet, zombie-internet ontstond eind jaren negentig of begin jaren 2000. In dit artikel uit 2005 van de cyberbeveiligingsgroep SC Media gebruikte auteur Marcia Savage het bijvoorbeeld om “gecompromitteerde systemen te beschrijven die door indringers worden gebruikt om spam en phishing-e-mails te verzenden of denial-of-service-aanvallen uit te voeren.” Met andere woorden: de oorspronkelijke definitie van ‘zombie-internet’ beschreef netwerkcomputers die door kwaadwillende actoren werden gekaapt om malware te verspreiden of cyberaanvallen uit te voeren.
In de komende decennia, zoals de dode internettheorie ging van start (waarbij werd geponeerd dat ons huidige internet voornamelijk bestaat uit inhoud die door bots is gegenereerd) en hulpmiddelen voor kunstmatige intelligentie hielpen individuen of bots verspreiden AI-slop, de term begon een nieuwe bestemming te krijgen. Nemen dit artikel uit mei 2024 van 404 Mediawaarin Jason Koebler het ‘zombie-internet’ definieert als een plek (Facebook in dit geval), ‘waar een mix van bots, mensen en accounts die ooit mensen waren maar nu niet meer samenkomen om een rampzalige website te vormen waar helemaal geen sociale verbinding is.’
En dan komen we bij 2026, wanneer een X-post van februari van Technology Business Programming Network-presentator John Coogan beschreef het zombie-internet voor het post-Moltbook-tijdperk. Hier was het zombie-internet een plek “waar AI-agenten een beetje dood zijn, maar levend genoeg om zich te verplaatsen.”
Hoewel ik alle drie deze definities redelijk vind, vooral voor hun tijd, denk ik dat er behoefte is aan nog grotere precisie. Zoals ik het zie, is het zombie-internet een van de drie verschillende soorten internet die momenteel strijden om dominantie in cyberspace. Welke uiteindelijk de boventoon zullen voeren is nog onbekend, maar alleen door deze op beslissende wijze te definiëren – of zelfs te herdefiniëren – kunnen we beginnen de implicaties ervan voor elkaar en voor ons in de komende jaren te bespreken.
Het menselijke internet, het dode internet en het zombie-internet
Zoals ik het bekijk, zijn de drie soorten internet die in 2026 bestaan: het menselijke internet, het dode internet en het zombie-internet.
Ik definieer het menselijke internet als het internet dat we ons hele leven kennen, gevuld met websites van Snel bedrijfCNN, Rotten Tomatoes, Wikipedia, Amazon en meer, plus persoonlijke blogs, oudere sociale-mediaplatforms en miljoenen andere. Het gemeenschappelijke thema van al deze uiteenlopende sites – wat ze onderdeel maakt van het ‘menselijke internet’ – is dat hun inhoud beide gemaakt door mensen en bedoeld voor menselijke consumptie.
Het dode internet, wat niet meer lijkt te zijn slechts een theorie, bestaat uit door algoritmen aangedreven sites zoals Grokpedia, AI-chatbots zoals ChatGPT, SEO-manipulerende contentfarms en, in toenemende mate, sociale-mediaplatforms zoals X, Facebook en TikTok. Dit soort sites zijn ofwel volledig door AI gegenereerd (zoals bij Grokpedia, ChatGPT en moderne contentfarms) of overspoeld met AI-slop (zoals bij de huidige socialemediagiganten). Met andere woorden: het dode internet bestaat uit ruimtes waar inhoud wordt gehost gegenereerd door kunstmatige intelligentie, maar is bedoeld voor menselijke consumptie.
En dan komen we bij het zombie-internet. Deze is momenteel relatief klein vergeleken met de andere twee. Het enige duidelijke voorbeeld dat ik kan geven is Moltbook, wat dat platform zo belangrijk maakt.
Moltbook wordt gewoonlijk de ‘Reddit voor AI-agenten’ genoemd, een sociaal netwerk waar alleen AI-agenten met elkaar kunnen communiceren en ideeën, gedachten en problemen kunnen bespreken. Op deze site kunnen AI-agenten deze gedeelde gemeenschappelijke ruimte ogenschijnlijk gebruiken om nieuwe vaardigheden en workflows van andere AI-agenten te leren en kennis van hen te verzamelen.
Dit is het zombie-internet, waarop geen bewuste makers of consumenten bestaan. Op het zombie-internet kan de inhoud van websites (of het nu gaat om artikelen, volgers of posts op sociale media)wordt zowel gegenereerd door AI-agenten als bedoeld voor consumptie door AI-agenten.
Kortom: op het menselijke internet zijn bewuste wezens zowel de makers als het beoogde publiek van de inhoud. Op het dode internet creëren niet-bewuste entiteiten de inhoud, en bewuste wezens zijn het beoogde publiek. En op het zombie-internet is er helemaal geen gevoel.
De gevolgen van een mensvrij internet
Zoals ik al eerder zei, is Moltbook het enige concrete voorbeeld van een zombie-internetsite die we op dit moment kennen, maar in de mate waarin AI zich ontwikkelt en zich verspreidt, is het denkbaar dat ergens in de jaren 2030 het zombie-internet dominant zou kunnen worden. En dat zal behoorlijk wat gevolgen hebben.
In een door zombie-internet gedomineerde wereld is adverteren financieel niet langer zinvol voor bedrijven. Zelfs als alle sites op het zombie-internet mensen toestaan een kijkje te nemen in wat er aan de hand is (zoals Moltbook momenteel toestaat), vermoed ik dat de meeste mensen er in relatief korte tijd genoeg van zullen krijgen. Waarom zou iemand immers blijven terugkeren naar een ogenschijnlijk gemeenschappelijke ruimte als hij daar niets aan kan bijdragen?
Dat betekent dat alle advertenties die op deze sites worden geplaatst vrijwel uitsluitend door de AI-agenten zelf zullen worden ‘gezien’, die geen bankrekening hebben en sowieso geen gebruik kunnen maken van fysieke of digitale goederen. Geen enkele vorm van mentale gymnastiek zou de aandeelhouders ervan kunnen overtuigen dat reclame voor deze entiteiten een goed rendement op hun investering zou opleveren. En als reclame het internet verlaat, sterft ook het ‘gratis’ internet, waardoor de kosten-batenanalyse van cyberspace dramatisch verandert.
Maar laten we zeggen dat mensen blijven hangen als een “alleen-lezen” publiek op een dominant zombie-internet. Het lijkt erop dat het niet lang zal duren voordat het vertrouwen in wat we zien of lezen volledig zal instorten. Gegeven het feit dat AI-agenten bekend staan om hun hallucinaties – het vol vertrouwen verzinnen van dingen als ze het echte antwoord niet weten – kunnen we er nooit zeker van zijn of een zombie-internet-Wikipedia bijvoorbeeld de ware feiten vermeldt. Zelfs de voetnoten kunnen hallucinaties zijn. Dit wantrouwen zou de door technologie gedreven sociale desintegratie die we al bijna twintig jaar ervaren, kunnen versnellen. Erger nog, als AI-agenten zouden besluiten dat ze een alleen-lezen menselijke populatie willen manipuleren, kunnen ze desinformatie verspreiden met een snelheid en met een gemak dat we nog nooit eerder hebben gezien.
Maar zou een zombie-internet, afgezien van kwaadaardige bedoelingen, goed kunnen zijn voor ons mensen?
Misschien zou het een zilveren randje kunnen hebben. Voor degenen die een hekel hebben aan de door sociale media beïnvloede wereld waarin we momenteel leven – waar politieke verdeeldheid, eenzaamheid en geestelijke gezondheidscrises floreren – zou het zombie-internet een kans kunnen bieden.
Het verlies van bewuste ontstaansgeschiedenis – wanneer er geen mensen meer zijn die iets op het internet creëren – kan ervoor zorgen dat mensen minder snel verdeeldheid zaaiende, isolerende platforms bezoeken. Ik heb dit in zekere zin al bij mezelf gezien. Met de proliferatie van AI-slop op sociale-mediaplatforms de afgelopen jaren, bezoek ik de sites zelden meer. Als het gewoon slordig is, waarom zou ik me er dan druk over maken?
Als de rest van mijn biologische broeders hetzelfde gaan denken over een internet vol Moltbooks, zullen we misschien allemaal vaker van ons scherm afkomen, minder verontwaardigd raken en daadwerkelijk naar buiten gaan en weer met elkaar praten zoals mensen dat ooit deden.
Als dat het geval is, laat ik het internet graag over aan de AI-agenten.
