Er is geen bioscoop in de VS die prestigieuzer is dan de filmzaal van het Witte Huis. Zelfs de president heeft soms behoefte aan ontspanning tijdens een filmavond, en er zijn de afgelopen eeuw een aantal cinefielen in het Oval Office geweest. John F. Kennedy was een James Bond-fan, terwijl Richard Nixon een lichte obsessie had met ‘Patton’ uit de jaren 70, een film over de gelijknamige generaal George S. Patton (gespeeld door George C. Scott).
De veelgeprezen Gary Cooper, met in de hoofdrol de western ‘High Noon’ uit 1952 was eveneens geliefd bij zowel Dwight Eisenhower als Bill Clinton. Die film gaat helemaal over een sheriff (Cooper) die tevergeefs probeert zijn stad te verzamelen als een oude vijand aanklopt; Het is niet moeilijk te begrijpen hoe een politicus zich daarmee zou kunnen verhouden. Maar het zijn niet alleen actiefilms, westerns en oorlogsfilms voor onze opperbevelhebbers.
De langstzittende Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt of “FDR” was, volgens de geschriften van zijn vrouw Eleanor, een fan van de tekenfilms van Walt Disney. In een brief uit 1934Eleanor Roosevelt schreef dat FDR vooral van Mickey Mouse-shorts hield. In een artikel uit mei 1938 in haar column “Mijn dag”.besprak ze ook de liefde van haar man voor ‘Sneeuwwitje en de zeven dwergen’, Disney’s eerste lange animatiefilm. FDR, die de film al een keer had gezien, vertoonde hem opnieuw in het Witte Huis voor Eleanor en enkele dinergasten.
“Ik heb nog nooit zoiets betoverends gezien als de dieren. De kleuren zijn prachtig, en de muziek ook”, schreef de first lady. Houd er rekening mee dat de Roosevelts allebei in de jaren tachtig van de negentiende eeuw zijn geboren, een tijd zonder films; Zelfs als ‘Sneeuwwitje’ een kinderverhaal is, zou de technische prestatie van een volledige animatiefilm in 1938 verbijsterend zijn geweest. Destijds was Disney maakte een grote gok met ‘Sneeuwwitje’ maar hij trok een winnende hand.
Franklin D. Roosevelt hield van Disney’s Sneeuwwitje en De zeven dwergen
‘Ik kan heel goed begrijpen waarom kleine kinderen de vlucht van de oude heks en Sneeuwwitje door het bos een nogal angstaanjagend schouwspel vinden’, vervolgde Eleanor Roosevelt. Inderdaad, de engere kant van “Sneeuwwitje” zou decennia later de giallo-horrorfilm “Suspiria” inspireren. Mevrouw Roosevelt voelde zich echter meer aangetrokken tot de lichtere aspecten van de film:
“Laat in de avond dacht ik aan de kleine prinses bij de bron met haar duiven en de grappige mannetjes die op hun hoofd werden gekust. Meneer Walt Disney heeft zeker een betoverende verbeeldingskracht, en ik hoop dat hij nog veel meer van dit soort films maakt.”
Je kunt je voorstellen wat de Roosevelts dachten van latere Disney-speelfilms die tijdens het leven van FDR werden gemaakt, zoals ‘Pinokkio’, ‘Fantastia’ of ‘Bambi’.
Hoewel Roosevelt een fan was van Disney, was het tegenovergestelde niet noodzakelijkerwijs waar. FDR was een democraat die het Amerikaanse progressivisme definieerde met zijn New Deal. Disney was echter een conservatieve Republikein; hij steunde actief de tegenstander van de FDR, de gouverneur van New York, Thomas Dewey, bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 1944. Dat betekent echter niet dat beide mannen geen patriotten waren.
Disney stond niet boven het maken van propagandafilmsen in 1941 gaf het ministerie van Buitenlandse Zaken van Roosevelt Disney de opdracht een “goodwill-tour” door Zuid-Amerika te maken en allianties met nazi-Duitsland te ontmoedigen. Disney produceerde voor deze tour twee films: “Saludos Amigos” in 1942 en vervolgens “The Three Caballeros” in 1944.
Wat vertelt FDR’s liefde voor Disney ons echter over hem? Hij had een van de meest stressvolle en transformerende presidentschappen in de geschiedenis en leidde de VS uit de Grote Depressie en door de Tweede Wereldoorlog. Films werden in deze moeilijke tijden steeds populairder omdat Amerikaanse burgers behoefte hadden aan escapisme – geen verrassing dat de man die ze leidde ook een licht en fantasierijk uitstel genoot.
