Zwangere immigranten in Minnesota hebben hun abortussen uitgesteld, nazorg overgeslagen en geboortebeperkingsbezoeken en dringende follow-ups van kankerscreeningen uitgesteld om te voorkomen dat ze in contact komen met federale immigratieagenten.
Medische zorgverleners zeggen dat de federale operatie – die het ministerie van Binnenlandse Veiligheid de grootste immigratiehandhavingsinval ooit heeft genoemd – de toegang tot tijdgevoelige reproductieve gezondheidszorg heeft afgesneden, vertragingen die kunnen resulteren in ingewikkelder en duurdere zorg. Grenstsaar Tom Homan kondigde donderdag aan dat de operatie – die nu in de derde maand is – ten einde loopt, en zei dat er slechts een “kleine voetafdruk” in de staat zal overblijven.
Sinds 1 december is het aantal no-shows bij Planned Parenthood-klinieken in Minnesota met ongeveer 8,2 procent gestegen, een opmerkelijke stijging die de organisatie toeschrijft aan het langdurige federale offensief, zegt Ruth Richardson, CEO van Planned Parenthood North Central States, dat gezondheidscentra exploiteert in Minnesota, Iowa, South Dakota en Nebraska.
“Er is op dit moment gewoon een enorm gevoel van angst”, zei Richardson. Medewerkers van Planned Parenthood zeiden dat dit de grootste no-show-piek was die ze de afgelopen jaren konden vaststellen.
Patiënten die afspraken hebben overgeslagen of geannuleerd, zijn disproportioneel degenen die zijn ingepland voor diensten voor gezinsplanning, een overkoepelende categorie die anticonceptie, wellnessbezoeken, kankerscreening en testen op seksueel overdraagbare infecties omvat, volgens gegevens gedeeld door Planned Parenthood.
Maar er komen over de hele linie steeds meer annuleringen voor, ook bij sommige patiënten in het eerste trimester van hun zwangerschap, zegt dr. Sarah Traxler, hoofdarts van de organisatie. Hoewel abortus veilig is, wordt het ingewikkelder – en duurder – naarmate de zwangerschap vordert, vooral in het tweede trimester.
“Het is altijd het beste als iemand weet dat hij of zij een abortus wil, en dat dan doet als hij er klaar voor is”, zegt Traxler. “Hoe langer ze uitstellen, hoe moeilijker de procedure voor hen zal zijn.”
De regering-Trump heeft een beleid uit het Biden-tijdperk ingetrokken dat immigratieambtenaren verbood zich te richten op gezondheidszorgaanbieders, waardoor de deur werd geopend voor invallen in of nabij medische centra. Immigratieagenten zijn in de buurt van Planned Parenthood-filialen geweest en zijn kort naar een van de gezondheidscentra van de organisatie gekomen, zei Richardson. Whole Woman’s Health, een andere abortusaanbieder, heeft geen immigratieagenten ter plaatse gezien, maar bevindt zich in de buurt van appartementsgebouwen die het doelwit zijn van federale ambtenaren.
“Iedereen is bezorgd. Onze patiënten zijn bezorgd. Ons personeel is ook bezorgd”, zei Richardson.
Patiënten bij Planned Parenthood, dat klinieken heeft in Minneapolis en St. Paul, zijn ook nerveus over het komen voor vervolgbezoeken na hun abortus, zei Traxler, inclusief bezoeken om te bevestigen dat de abortus succesvol was.
Complicaties van abortus zijn zeer zeldzaam en het percentage mislukkingen is laag. Maar patiënten die een abortus met medicijnen krijgen, kunnen last krijgen van overmatige bloedingen of infecties, waarvan de laatste kan worden veroorzaakt wanneer het lichaam er niet in slaagt alle delen van een embryo of foetus te verdrijven.
“Deze kunnen meestal poliklinisch worden behandeld, maar als de behandeling wordt verlengd, kunnen ze levensbedreigend worden”, aldus Traxler.
Een andere organisatie uit Minnesota heeft een mogelijke afname opgemerkt in het aantal abortussen. Our Justice, een plaatselijk abortusfonds, heeft minder verzoeken om financiering ontvangen, een verandering die leiders toeschrijven aan het klimaat van angst dat is aangewakkerd door de federale operatie, aldus uitvoerend directeur Shayla Walker. In januari van dit jaar vroegen 82 mensen om geld om de kosten van abortus te dekken, zei ze. Dat aantal was 131 in januari 2025.
Abortusaanbieders in het gebied hebben de nadruk gelegd op medische opties waarbij mensen niet hun huis hoeven te verlaten. Planned Parenthood en Whole Woman’s Health, een andere abortusaanbieder, benadrukken beide abortus via telezorg. Patiënten in hun eerste trimester kunnen abortusmedicijnen per post ontvangen, die ze veilig van huis kunnen meenemen. Whole Woman’s Health deelt informatie over postbezorgingsopties voor abortuspillen, anticonceptie en zwangerschapstests via lokale websites voor wederzijdse hulp, die ook in de Twin Cities zijn gebruikt om diensten zoals voedseldonaties, juridische hulp en huurondersteuning te coördineren.
“Dat is een heel veilige optie voor mensen die aan huis gebonden zijn”, zegt Amy Hagstrom Miller, die Whole Woman’s Health leidt. “Mensen weten niet altijd dat het een optie is.”
Toch is het niet voor iedereen een haalbaar alternatief. Mensen in het tweede trimester van de zwangerschap hebben een persoonlijke procedure nodig als ze hun zwangerschap willen beëindigen. De medicatieoptie lijkt op de ervaring van een miskraam, en sommige patiënten voelen zich misschien meer op hun gemak bij het beëindigen van hun zwangerschap met een persoonlijke procedure. Voor mensen die hun abortus privé willen houden, of die het niet veilig vinden om hun partner te vertellen dat ze een abortus willen, kan het ontvangen van pillen per post om mee te nemen van huis een veiligheidsrisico vormen.
Traxler wees ook op andere tijdgevoelige reproductieve diensten die Planned Parenthood biedt – met name screening op baarmoederhalskanker – die niet thuis kunnen worden gedaan.
Ze beschreef dat twee patiënten die follow-ups van baarmoederhalskanker nodig hadden, niet bereid waren om voor zorg te komen, daarbij verwijzend naar zorgen over ICE. Beiden hadden “hooggradige afwijkingen” na diagnostische screenings, resultaten die wijzen op een ernstig risico op kanker en die een gedetailleerde, persoonlijke evaluatie vereisen.
“Dit is niet iets dat op ICE wacht”, zei ze. “Normaal gesproken hebben we niet veel urgentie rond de screening op baarmoederhalskanker, maar bij deze patiënten is het behoorlijk kritiek en kunnen we ze niet zover krijgen dat ze binnenkomen.”
Kliniekbegeleiders – de vrijwilligers die patiënten vanuit hun auto naar de kliniek begeleiden en hen beschermen tegen anti-abortusdemonstranten – hebben training gekregen in hoe ze patiënten kunnen beschermen tegen immigratieagenten, inclusief wanneer ze het juridische team van de organisatie moeten inschakelen, en hoe ze een goed huiszoekingsbevel kunnen herkennen.
Nu steeds minder mensen op zoek zijn naar abortus, is het abortusfonds Our Justice verschoven om de nadruk te leggen op andere aanbiedingen. Dat omvatte onder meer het inzamelen van geld om maandverband en luiers uit te delen, het coördineren van huursteun voor mensen die zich onveilig voelen om naar het werk te gaan, en in één geval het proberen de medische kosten te dekken van een zwangere cliënte die de prenatale zorg uitstelde omdat ze zich zorgen maakte over immigratieambtenaren, en die vervolgens een bezoek aan de eerste hulp nodig had.
“We hebben altijd geprobeerd manieren te vinden om aan de behoeften van de gemeenschap te voldoen”, zei Walker.
