Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Ben je ooit de dag na een gekke avond uit wakker geworden met weinig herinnering aan wat er de avond ervoor is gebeurd, hoe je thuis bent gekomen of met wie je contact hebt gehad? Dit is een veilige plek. Het is oké om toe te geven dat we allemaal op een bepaald moment onverantwoordelijk zijn geweest, en dit is een vrij algemeen verhaal. Je kijkt op je bankrekening en krimpt ineen bij de vraag hoeveel de sterk geprijsde Uber-rit naar huis heeft gekost, en je voelt je lichamelijk ziek als je beseft dat je ondanks je dronken toestand toch pizza hebt besteld voor bezorging. Hetzelfde pizza die nu bij je voordeur zit, onaangeroerd en niet opgegeten.
Hoewel wat ik beschrijf klinkt als een student die een black-out krijgt nadat hij iets te hard heeft gevochten tijdens een kroegentocht, is het niet ver verwijderd van wat er in 2025 gebeurt. AsA sciencefiction horrorthriller gericht op een gedesoriënteerde hoofdrolspeler die wakker wordt zonder herinnering aan wat er met haar bemanning is gebeurd, waarom ze allemaal dood zijn en zij niet, of wat ze heeft gedaan om in deze situatie terecht te komen. In dit geval was er echter geen sprake van een feestje. In plaats daarvan is er sprake van geestbeheersing vreemdeling infectie die zijn gastheren tot geweld aanzet. De angst is echter precies hetzelfde. Ze leefde haar leven, kreeg een black-out, werd wakker en moet nu omgaan met de gevolgen van wat er ook maar op haar station is gebeurd.
De ergste vorm van black-out
As doet uitstekend werk door Riya’s te dwingen (Eiza González) angst op het publiek door haar gebroken herinneringen en gedesoriënteerde toestand als ze wakker wordt en ontdekt dat iedereen aan boord van haar schip dood is. Ze weet niet wie haar bemanning heeft vermoord, maar ze heeft flitsen van gewelddadige confrontaties die aanvoelen als buitenlichamelijke ervaringen. Ze doorzoekt scheepslogboeken en bemanningsaantekeningen en probeert een reeks gebeurtenissen samen te voegen die logisch is, maar er ontbreekt simpelweg te veel informatie om een samenhangend verhaal te kunnen vormen.
Wanneer Riya wordt begroet door Brion (Aaron Paul), beginnen dingen op hun plaats te vallen, althans aan de oppervlakte. Brion legt uit dat ze gestationeerd zijn op een mysterieuze, aardachtige planeet die bekend staat als KOI-442, bijgenaamd Ash, en dat de bemanning bezweken is aan een dodelijke buitenaardse substantie die de missie in gevaar bracht door hun gedrag te ondermijnen. Brion beweert dat hij de chaos van een afstand heeft gadegeslagen, maar moet nu precies begrijpen wat Riya zag of deed om de opeenvolging van gebeurtenissen te reconstrueren die tot deze uitkomst hebben geleid.
Brion weet dat de bemanning op gewelddadige wijze is omgekomen, maar heeft nog steeds geen duidelijke verklaring voor hoe Adhi (Iko Uwais), Kevin (Beulah Koale), Catherine Clarke (Kate Elliott) en Shawn Davis (Flying Lotus) aan hun bloedige einde kwamen. Hersenscans en geheugentests wijzen er langzaam op dat Riya zelf verantwoordelijk is voor het bloedbad, hoewel het bewijsmateriaal eerder wijst op defensieve acties dan op geweld met voorbedachten rade. De bemanning was besmet en de infectie maakt de gastheren onvoorspelbaar en agressief.
Naarmate er meer herinneringen naar boven komen Asraakt Riya steeds onzekerder of Brions versie van de gebeurtenissen betrouwbaar is. Ze raakt gefixeerd op het feit dat hij pas arriveert nadat alle anderen al dood zijn, wat ongemakkelijke vragen oproept over zijn timing en motieven. Riya weet niet zeker of ze Brion of zelfs haar eigen gebroken geest kan vertrouwen en moet de voorgaande dagen in haar eentje in elkaar zetten, terwijl de details niet op hun plaats blijven.
Low-budget sciencefiction-horror goed gedaan
Hoewel de exacte financiële gegevens niet overal beschikbaar zijn, As Er wordt gemeld dat het geproduceerd is met een bescheiden budget van ongeveer $500.000, en die terughoudendheid werkt in zijn voordeel. De film vertelt een aangrijpend, geïsoleerd verhaal met zeer weinig locaties, en functioneert feitelijk als een flessenfilm die zich afspeelt in de verre ruimte. Beperkte omgevingen, knipperende waarschuwingslichten en defecte computersystemen doen veel van het zware werk als het gaat om het genereren van spanning en angst terwijl Riya worstelt om te begrijpen hoe haar hele bemanning werd weggevaagd.
Eiza Gonzalez en Aaron Paul tillen het uitgangspunt naar een hoger niveau door hun moeiteloos ongemakkelijke chemie op het scherm. Ze worden gedwongen als bondgenoten te opereren, ook al heeft Riya alle reden om Brion, de enige andere persoon met wie ze kan communiceren, wantrouwend te staan. De communicatie is verbroken, het station is gecompromitteerd, de zuurstof raakt op en Brion lijkt veel meer geïnteresseerd in het verdoven van haar en het uitvoeren van tests dan in het vinden van een duidelijk ontsnappingsplan. Die onbalans zorgt ervoor dat de spanning in elke gedeelde scène blijft sudderen.
Het geweld binnen As is schaars maar effectief. Het grootste deel van het bloedvergieten verschijnt in vluchtige fragmenten door Riya’s weer opduikende herinneringen, waardoor het publiek zich kan voorstellen wat er is gebeurd in plaats van het allemaal expliciet uiteen te zetten. Het is een slimme low-budget beslissing. Je hoeft het monster pas volledig te laten zien als het absoluut noodzakelijk is, en die terughoudendheid houdt de illusie intact.
As volgt bekende genreritmes uit films als Vreemdeling En Onderwatermaar het voelt nooit als een kopie. De claustrofobische angst komt eerder voort uit onzekerheid dan uit constante actie, waardoor de kijker met onbeantwoorde vragen blijft zitten. Terwijl Riya langzaam de waarheid achter haar situatie reconstrueert, moet jij bepalen wat er werkelijk is gebeurd, wie te vertrouwen is en of er zelfs een haalbare weg naar huis is zodra het stof is neergedaald.
As wordt momenteel gestreamd op Hulu.
