Als je mijn vrienden of collega’s vraagt om mij te beschrijven, zou het unanieme antwoord zijn: “Ze is iemand die niets voor elkaar krijgt.” Het is voor mij een versleten ereteken geworden. Productiviteit Het is niet iets wat ik doe, het is iets geworden wat ik ben – en het is vermoeiend.
Het blijkt dat ik hierin niet de enige ben. Voor degenen onder ons die waarde hechten aan productiviteit Bovenal hebben we veel meer kans op chronische stress of burn-out. Uit een onderzoek uit 2025 blijkt hoe wijdverspreid de niveaus van chronische stress en burn-out zijn ruim een derde van de beroepsbevolking geeft aan chronisch gestresseerd of opgebrand te zijn vorig jaar.
Velen van ons hebben het gevoel dat we op een delicate grens lopen tussen evenwicht en overweldiging. En wat het nog erger maakt, is dat er voortdurend een boodschap heerst dat we, om succesvol te zijn, alles tegelijk moeten doen en alles moeten zijn. Volgens de normen van vandaag lijkt succes op een goedbetaalde carrière waar we diep gepassioneerd over zijn, terwijl we trainen voor een halve marathon, een huidverzorgingsroutine voor beroemdheden onderhouden en elke vakantie ergens anders heen vliegen. Is het een wonder dat we de behoefte voelen om dwangmatig productief te zijn?
Laten we uitpakken waarom we ons zo voelen:
1. We zijn geconditioneerd om eigenwaarde gelijk te stellen aan productiviteit
Vanaf onze kindertijd prijzen mensen ons om onze prestaties. Dat lijkt misschien op goede cijfers, het voltooien van huishoudelijke taken, succesvolle sportresultaten of andere prestaties. We leren al vroeg dat doen en presteren ons maken waardevoller. Dus als we in rust zijn, onze zenuwstelsel heeft moeite met reguleren omdat we ons niet op ons gemak voelen als we iets niet bereiken.
2. Schuldgevoel is een sociale emotie, en we zijn geprogrammeerd om erbij te horen
In gemeenschappen en samenlevingen waar we van elkaar afhankelijk zijn, kunnen we het gevoel hebben dat we anderen in de steek laten of egoïstisch zijn als we rusten. Dit is de manier waarop je hersenen scannen op de sociale en interpersoonlijke gevolgen van rusten.
Het interessante is dat we daar zelfs in onze steeds individualistischer wordende culturen de neiging toe hebben onszelf labelen egoïstisch of lui. We doen dit zelfs als rusten volkomen onschadelijk is voor de mensen om ons heen en hoge prestaties een kwestie van persoonlijke keuze zijn.
3. We verwarren rust met stoppen
Als u productiviteit als een ereteken draagt, waardeert u waarschijnlijk ook eigenschappen als betrouwbaarheid, onfeilbaarheid, kracht en betrouwbaarheid. Maar het punt is: jij kunt nog steeds ‘de sterke’ zijn en rust nemen – dat is zo herstelniet falen. Rusten is niet hetzelfde als stoppen.
4. De urgentiecultuur heeft je zenuwstelsel opnieuw bedraad
In een kapitalistische cultuur die drukte, zichtbaarheid, snelheid en reactievermogen waardeert, kan het letterlijk bedreigend zijn om even tot rust te komen. Altijd aan en altijd beschikbaar zijn, kan ons in een staat van hyperwaakzaamheid brengen. Dit is wanneer ons zenuwstelsel zich in een constante staat van alertheid bevindt en de omgeving scant op bedreigingen. Maar voor het grootste deel zijn de bedreigingen in onze moderne omgeving niet reëel.
5. Rust is stilte en ruimtelijkheid, en dat neemt afleiding weg
Als je altijd bezig bent, wordt drukte een veilige toestand omdat het je afleidt van het erkennen van diepere emoties. Rust neemt deze afleiding weg. Als je vertraagt, creëer je tijd en ruimte om bij je gedachten en emoties te zijn, wat erg ongemakkelijk kan voelen.
6. Rust voelt gewoon als een nieuwe ‘to-do’
Omdat het moderne leven van ons vereist dat we een lange lijst met taken afwerken, is rust iets waar we ons schuldig over voelen als we het doen, en schuldig zonder. Maar rust is geen probleem dat je moet oplossen, of iets dat je moet hacken of optimaliseren om een betere productiviteit te bereiken. Je kunt het ook niet oplossen met dure producten en ervaringen. Dit is het kapitalisme dat geld verdient aan het monster dat het heeft gecreëerd.
Herformuleer uw kijk op rust
De eerste stap om goed te rusten is om het los te koppelen van je identiteit. Als je iemand bent die rust voorop stelt, betekent dat niet dat je niet nog steeds betrouwbaar, betrouwbaar en sterk kunt zijn. Als je deze eigenschappen wilt belichamen, moeten ze naast rust bestaan. Stem rust in plaats daarvan af op uw kernwaarden. Je wilt tegen jezelf zeggen: ‘Als ik rust, kan ik meer aanwezig zijn bij wat voor mij belangrijk is.’
De volgende stap is het opnieuw formuleren van wat rust voor jou betekent. De meesten van ons rusten alleen maar na we voelen ons uitgeput. Wij beschouwen het als herstel. Maar als we rust herformuleren als regulering, gaat het erom ons zenuwstelsel binnen een gezond bereik te houden. Het gaat er niet om dat we het proberen op te lossen als we onszelf te ver hebben gedreven.
Op dezelfde manier waarop u elke dag in de sportschool kunt trainen om uw lichaam sterk te houden, kunt u rust beschouwen als onderdeel van uw persoonlijke onderhoudsstrategie om uw geest, lichaam en emoties sterk te houden.
Begrijpen welk type rust je nodig hebt
Het is ook belangrijk om af te stemmen op het soort rust dat je echt nodig hebt. De meesten van ons stellen rust gelijk aan slapen, maar het is zoveel meer dan dat. Ik leerde van Dr. Saundra Dalton-Smith, auteur van Heilige Rustdat er meerdere verschillende soorten rust zijn. Als we niet het juiste type krijgen, kunnen we zelfs na het rusten nog steeds moe of uitgeput zijn.
Het eerste type is fysieke rust. Dit is wat je nodig hebt om het lichaam te herstellen, vooral nadat je de hele dag op kantoor hebt gezeten, na een slechte nachtrust of als je chronisch gespannen bent. Als u zich moe maar bekabeld voelt, kan fysieke rust, zoals zachte bewegingen, helpen het lichaam te kalmeren en voor te bereiden op de slaap.
Als we overprikkeld zijn – wat vaak voorkomt in onze door sociale media geobsedeerde moderne wereld – hebben we dat misschien nodig zintuiglijke rust. Dit is waar we de audio- en visuele input van schermen, televisies en omgevingen verminderen die een zware belasting vormen voor ons sensorische verwerkingssysteem.
Als u zich vergeetachtig, mistig of overweldigd voelt, kunnen dit tekenen zijn die u nodig heeft cognitieve (mentale) rust. Als je veel op je bord hebt en voortdurend van taak wisselt of multitaskingdit legt een extra druk op je mentale vermogens. Probeer slechts één ding tegelijk te doen en routines te creëren rond de eenvoudige dingen, zodat u minder voortdurend beslissingen hoeft te nemen.
Als je je uitgeput voelt omdat je altijd ‘aan’ staat, heb je dat nodig emotionele rust. Dit kan gebeuren als u op uw werkplek op een bepaalde manier moet handelen of presteren, bijvoorbeeld bij de klantenservice, en een gevoel van uitputting voelt door het onderdrukken van natuurlijke emoties en gedrag.
Als je merkt dat je uitgeput of geïrriteerd raakt in het bijzijn van anderen, geeft dit aan dat je dit misschien nodig hebt sociale rust. Als we tijd doorbrengen met anderen die onze energie uitputten en afvoeren, kan dit zijn tol eisen van ons systeem.
Je hebt s nodigspirituele rust wanneer u zich ongegrond, niet verbonden of cynisch voelt. We krijgen dit soort rust door het rustiger aan te doen en tijd te besteden aan het verduidelijken van wat belangrijk voor ons is, door deel te nemen aan spirituele oefeningen zoals meditatie, contemplatie of het bijhouden van een dagboek, en andere rituelen die ons helpen verbinding te maken met onszelf.
Ten slotte: als u voortdurend problemen oplost, ideeën bedenkt of analyseert, kunt u daar behoefte aan hebben creatieve rust. Dit gaat niet over iets maken; het gaat erom dat je jezelf onderdompelt in de natuur en schoonheid, zonder dat je iets hoeft te produceren.
Rust kan ongrijpbaar lijken, maar je hebt eigenlijk meer keuzevrijheid dan je denkt. Wanneer we onze relatie met rust opnieuw vormgeven en ons afstemmen op het soort rust dat we echt nodig hebben – door naar onze geest, lichaam en emoties te luisteren – kunnen we onszelf regelmatig voeden in plaats van te proberen te herstellen van uitputting.
