Voor Oekraïense infanterie, die de dood van de winter vereist een delicaat evenwicht.
“Het is echt heel koud in Oekraïne”, zegt Nefor, hoofdsergeant van een infanteriecompagnie van het Derde Legerkorps van Oekraïne. ‘Volgens mij de eerste winter sinds lange tijd met zulk koud weer.’
Een koudegolf trok vorige week door een groot deel van Oekraïne en zorgde voor ijskoude temperaturen die op sommige nachten daalden tot -6°F in de noordoostelijke regio van Kharkiv, waar het korps van Nefor vecht.
Business Insider sprak met hem en een andere Oekraïense commandant, die toezicht houdt op een dronebedrijf aan de frontlinie, om te bespreken wat er nodig is om bij dergelijk weer een loopgraafpositie te behouden. Loopgravenoorlogdat de afgelopen decennia grotendeels is verdoezeld, heeft een heropleving van de belangstelling gezien van legers over de hele wereld, vooral die in Europa, die toekijken hoe De moeizame Russische invasie van Oekraïne.
Warm blijven zonder opgemerkt te worden
Nefor, die sprak op voorwaarde dat hij alleen geïdentificeerd kon worden aan de hand van zijn roepnaam, is verantwoordelijk voor het toewijzen van infanterierotaties aan hun frontlinieposities.
Terwijl ze een positie innemen, is een belangrijk item dat elke soldaat nodig heeft chemische bodywarmers, die onder hun uniform kunnen worden geschoven, zei Nefor.
“Je plaatst deze warmer tegen je lichaam en je bloed circuleert warm. Het werkt, niet slecht,” zei Nefor. “Als je even wilt uitrusten, neem je een chemische verwarmer, een slaapzak, en dat gaat sneller.”
Nefor is de hoofdsergeant van een compagnie in het 1st Assault Battalion van het 3rd Army Corps. 3e Legerkorps
Bij dergelijke temperaturen kan bevriezing gemakkelijk binnen 30 minuten optreden, dus troepen hebben voortdurend warmers nodig, zei hij. Eén duurt doorgaans zes tot acht uur, wat betekent dat een soldaat minstens drie warmers per dag nodig heeft, voegde Nefor eraan toe.
Zijn bedrijf experimenteerde met elektrisch aangedreven warmers. Maar ze brengen een risico met zich mee: iedereen die het te warm krijgt, zou meer zijn gemakkelijk opgemerkt door thermische opticavooral omdat hun omgeving veel kouder is dan normaal.
Chemische warmers stoten daarentegen zulke kleine hittesignaturen uit dat lichte drones Ik zal ze niet kunnen ontdekken, zei Nefor.
“Het is mogelijk om te zien of de Rus een ’teplevizor’ op zijn wapen heeft, maar het is een heel kleine handtekening”, zei de sergeant, verwijzend naar warmtebeeldapparatuur voor handvuurwapens.
Serhii Andrieiev, een hoge luitenant die onderbevelhebber is van de drone-compagnie ‘Kraken’ in het 3e Legerkorps, zei dat zijn piloten tijdens de winter prioriteit geven aan camouflage voor hun nesten. In de koudere seizoenen is er minder bosgebladerte dat visuele dekking biedt.
De hittesignatuur van de motoren van hun drones is gemakkelijker te herkennen, en alleen ‘zeer gelukkige drone-operators’ hebben de luxe om in een gebouw langs de frontlijn van Charkov te stationeren, zei Andrieiev.
“In de meeste gevallen is het een groot schuttersputje, of een kelder in een verwoest gebouw”, zei de plaatsvervangend commandant.
Serhii Andrieiev is onderbevelhebber van het FPV-dronebedrijf “Kraken”. 3e Legerkorps
Apparaten zoals elektrische verwarmingstoestellen verbruiken ook aanzienlijke energie en vereisen een stroombron in de loopgraven.
Nefor zei dat zijn bedrijf ongeveer twintig draagbare EcoFlow-batterijen gebruikt, maar dat zijn er niet genoeg om alle frontlinieposities te dekken. De batterijen zijn ook nodig om schermen en radio’s van stroom te voorzien, voegde hij eraan toe.
Bijna alle soldaten hebben in plaats daarvan persoonlijke powerbanks bij zich om hun apparaten opgeladen te houden. “Het is de powerbank die je in de winkel koopt”, zei Nefor. “Powerbanks met Type-C- of USB-poorten.”
‘Als je niet droog bent, sterf je’
Koude temperaturen kunnen nog gevaarlijker worden als ze afwisselend boven en onder het vriespunt liggen. Kleding kan, vooral in vochtige ruimtes, ontdooid water opnemen dat vervolgens weer kan bevriezen, waardoor het risico op onderkoeling toeneemt.
‘Als je niet droog bent, sterf je’, zei Nefor. “We hebben dit gezegde.”
Kleding die in de winter nat wordt, blijft nat, dus troepen die droge lagen nodig hebben, moeten nieuwe bij hun commandanten aanvragen.
Ongeschroefde grondvoertuigen zijn in dit opzicht onlangs een grote zegen geweest voor Nefors compagnie, waarbij menselijke soldaten werden vrijgemaakt door wekenlang aan munitie, kleding en andere voorraden zoals voedsel, water en chemische verwarmers naar de loopgraven te dragen.
Ook vuurwapens en munitie kunnen doordrenkt raken. Nefor zei dat zijn troepen, bang dat hun wapens zouden bevriezen, een smerend mengsel op hun geweren aanbrengen dat voornamelijk voertuigolie en soms een kleine hoeveelheid antivries bevat.
‘Je moet één, twee schoten maken met je wapen om het warmer te maken, en dan voeg je het toe’, zei Nefor.
Beide commandanten zeiden dat de diepe winter de mentale tol verhoogt van de toch al belaagde troepen van Oekraïne vaak een tekort aan versterkingen en het harde karakter van de oorlog.
Nefors compagnie stuurt kleinere groepen van twee of drie soldaten (niet meer dan vier) naar elke positie om detectie door Russische drones te voorkomen. Elke soldaat verblijft om beurten enkele uren in de loopgraven tussen wachtposities, die doorgaans kouder zijn, en warmere rustlocaties.
Andrieiev zei dat als hij meer dronepiloten had, hij ze elke vier of vijf dagen uit de frontlinies zou kunnen wisselen. Zijn teams brengen in plaats daarvan twee tot drie weken achter elkaar door in de bossen.
“Het is vermoeiend om al die tijd bij temperaturen onder het vriespunt door te brengen, zelfs als je verwarming bij je hebt”, zei Andrieiev.
Troepen hebben meer brandstof en meer kleding nodig om hun taken uit te voeren, zei hij. Een taak zo eenvoudig als het gebruik van een geïmproviseerde badkamer in de loopgraven is stressvol, waarbij de soldaat wordt bedreigd door Russische drones terwijl hij meerdere lagen draagt, kogelvrije vesten en zijn militaire uitrusting draagt.
De Russische aanvallen ze moeten ondertussen vechten en net zo vaak en intens blijven tijdens koude weken, zei Andrieiev.
“Het maakt niet uit wat voor weer het is. Ze komen op ons af als zombies, twee of drie mannen tegelijk midden op het bevroren veld”, zei hij.
