Apocalyptische media worden vaak gedefinieerd door de apocalyps zelf. Soms is het een beetje raar, maar toch angstaanjagend, zoals de cordyceps-infectie De laatste van ons. Andere keren is het serieus, maar resulteert het in geweldige actie zoals in Gekke Max. Maar één apocalypsscenario dat we vaak niet zien, is echt realistisch: een scenario dat de harde realiteit aanpakt van hoe deze wereld werkelijk zou kunnen eindigen. In 1984 kreeg het Britse publiek precies dit op televisie te zien, en het wordt nog steeds beschouwd als een angstaanjagende film die de ware kracht van nucleaire neerslag liet zien.
Nu staat het op het punt deze film te verfilmen tot een televisieserie, maar de oorspronkelijke filmmaker heeft één grote zorg over de uiteindelijke richting van deze nieuwe versie.
Threads toont tientallen jaren van gevolgen nadat een atoombom nabij Sheffield is gevallen.
BBC
Draden, geregisseerd door Mick Jackson, volgt twee families in Sheffield terwijl ze proberen een voltreffer van een atoombom te overleven. Het is geen probleem als de personages één voor één vallen, voordat ze zich uiteindelijk alleen concentreren op de zwangere Ruth (Karen Meagher) terwijl ze probeert te overleven en een leven voor haar en haar kind op te bouwen. Nauwkeurig onderzocht, geeft het een somber beeld van hoe de beschaving eruit zou zien na een nucleaire winter, inclusief de verzwakking van de ozonlaag, resulterend in blindheid en huidkanker, en de degradatie van de Engelse taal zelf.
In april 2025, Adolescentie‘S Warp Films kondigde aan dat ze zich zouden aanpassen Draden voor een nieuwe generatie, dit keer als televisieserie in plaats van als tv-film. Omdat het project nog in ontwikkeling is, waren de details schaars, maar De Hollywood-verslaggever heeft verklaringen vrijgegeven van een aantal producenten bij het bedrijf, waaronder Warp’s CCO Emily Feller, die zei: “Deze aanpassing zal ons in staat stellen nieuwe interpretaties te ontdekken in het licht van de wereld van vandaag. We stellen ons voor dat we benadrukken hoe veerkracht en verbinding hoop kunnen bieden, zelfs in de meest uitdagende tijden.”
In een recent interview met Empire, Draden‘Oorspronkelijke regisseur Mick Jackson noemde vooral deze uitspraak problematisch. “Die ene zin baarde mij zorgen. Veerkracht van de menselijke geest is een concept uit drama, een stukje amusement, maar hoop maakt geen deel uit van een nucleaire oorlog”, zei hij. “Hoop dat het uiteindelijk allemaal goed afloopt en dat iedereen veerkrachtig is? Dat is niet waar.”
Threads toonde de harde en, ja, hopeloze realiteit van een nucleaire apocalyps.
BBC
De hopeloosheid is precies wat het maakt Draden zo aangrijpend. Het wordt vaak vergeleken met Amerikaanse tv-films De dag ernamaar hoewel dat aantoonde hoe de Amerikaanse geest kan standhouden, zelfs in de onmiddellijke nasleep van de gevolgen, Draden is meer gericht op hoe de gebeurtenissen van één dag effectief het einde kunnen betekenen van de mensheid zoals we die kennen. Wanneer Ruth uiteindelijk overlijdt Dradenrouwt haar dochter Jane niet eens om haar, en wanneer Jane uiteindelijk zwanger wordt, komt het kind zo misvormd naar buiten dat het zelfs nooit op camera wordt getoond.
Zo maf als de nucleaire apocalyps in werken lijkt Fall-outde realiteit is zo hard dat we er niet eens graag over nadenken. Maar dat is waarom post-apocalyptische media in de eerste plaats bestaan: om ons de confrontatie aan te laten gaan met de mogelijkheid, hoe grimmig ook, van wat er zou kunnen gebeuren. Ondanks twijfels heeft Jackson (ironisch genoeg) nog steeds hoop in deze nieuwe aanpassing. “Warp is een enorm begaafd team van mensen”, zei hij. ‘Wat ze ermee hebben gedaan Adolescentie is een van de beste dingen die ooit op televisie zijn gedaan.
