Hoe ontwerp je een woonruimte waar geen boven of beneden is? Dat is een van de uitdagingen waar we voor staan Teagueeen in Seattle gevestigd ontwerp- en innovatiebedrijf dat ruimtevaartbedrijven zoals Blue Origin, Axiom Space en Voyager Technologies adviseert over de inrichting van hun orbitale buitenposten.
Mike Mahoney, senior directeur ruimtevaart- en defensieprogramma’s van Teague, zegt dat de zwaartekrachtvrije omgeving het meest interessante element is om rekening mee te houden bij het ontwerpen van ruimtestations.
“Je kunt toch geen dingen op oppervlakken plaatsen? Je zult niet noodzakelijkerwijs tafels hebben, tenzij je er dingen aan kunt bevestigen, en ze kunnen op elk oppervlak staan”, vertelde hij aan GeekWire. “Dus directionaliteit is een grote factor. En als je dat weet, ontstaan er nieuwe mogelijkheden. … Je zou bijvoorbeeld twee wetenschappers kunnen hebben die in verschillende oriëntaties op hetzelfde gebied werken.”
De komende jaren zullen NASA en zijn partners naar verwachting de overstap maken van het verouderde internationale ruimtestation naar een reeks commerciële ruimtestations – en Teague helpt ruimtestationbouwers zich voor te bereiden op de verandering.
Ruimtevaart is een van de nieuwere grenzen voor een bedrijf dat dat wel is viert dit jaar het 100-jarig jubileum van de oprichting. Teague is vooral bekend vanwege zijn hulp bij het ontwerpen van de interieurs van Boeing-vliegtuigen evenals de eerste Polaroidcamera en die van Microsoft eerste Xbox-gameconsole.
In de jaren tachtig hielp Teague Boeing en NASA met hun plannen voor Space Station Freedom, een orbitaal project dat nooit van de grond kwam maar uiteindelijk uitgroeide tot het Internationale Ruimtestation. Teague werkte ook samen met NASA aan een 3D-geprint model voor een Mars-habitat, bekend als de Bemanningsgezondheid en prestatieverkenning analoog.
Tegenwoordig richt Teague zich op interieurontwerpen voor commerciële ruimtevaartuigen, een zakelijke mogelijkheid die profiteert van de traditionele expertise van het bedrijf op het gebied van vliegtuigontwerp.
Mahoney zei dat Teague al meer dan tien jaar samenwerkt met de ruimtevaartonderneming Blue Origin van Jeff Bezos aan een verscheidenheid aan projecten. Het eerste project was het suborbitale raketschip New Shepard, die in 2015 zijn debuut maakte.
“We werkten samen met hun technische team om te ontwerpen voor de astronautenervaring in de New Shepard-ruimtecapsule”, zei Mahoney. “Het zijn alle interieurcomponenten die je ziet die samenkomen, van de bekleding tot de verlichting. Ook voor de displays hebben we een gebruikerservaringsvisie gecreëerd.”
Teague werkte ook samen met Blue Origin aan ontwerpelementen voor de Orbital Reef-ruimtestation en de Blauwe maan maanlander. “We waren betrokken bij het eerste concept voor de look en feel van de voertuigen”, aldus Mahoney. “In andere gevallen ontwierpen en bouwden we mockups die werden gebruikt voor astronautenoperaties en tests. Hoe navigeren we rond de benen van de maanlander? Hoe optimaliseren we gereedschapskisten op het oppervlak van de maan?”
Andere ruimtestationondernemingen die hebben geprofiteerd van de inbreng van Teague zijn onder meer Axioma ruimte (die ook bracht Philippe Starck binnen als ontwerper met een grote naam) en Starlab-ruimteeen joint venture opgericht door Voyager Technologies en Airbus.
Starlab heeft onlangs een drie verdiepingen tellende mockup van zijn ruimtestation in het Johnson Space Center van NASA in Texas. De mockup is zo gebouwd dat deze opnieuw kan worden geconfigureerd om aanpassingen weer te geven die ontwerpers willen aanbrengen in de lay-out van het ruimtestation, vóór de lancering of zelfs jaren na de lancering.
“Een van de dingen die erg nuttig zijn geweest tijdens dit ontwikkelingstraject is de samenwerking met Teague, omdat je een heel goed idee moet hebben over hoe je dit zeer grote volume indeelt, zodat je de efficiëntie van de bemanning kunt optimaliseren,” zei Het Copra-teameen voormalige NASA-astronaut die nu fungeert als Chief Human Exploration Officer bij Voyager Technologies.
Kopra vergeleek het Starlab-station met een appartement van drie verdiepingen. “De eerste verdieping lijkt in wezen op de kelder van een groot gebouw met de infrastructuur,” zei hij, “het heeft onze levensondersteunende systemen, luchtvaartelektronica en software, de toiletten, het hygiënestation – dat zowel het toilet als een schoonmaakstation omvat – en de trainingsapparatuur.”
De tweede verdieping doet dienst als laboratorium en werkruimte, met een dashboardkastje, vriezer, centrifuge, microscoop en voldoende rekken en kluisjes voor opslag. “We zijn erg gefocust op vier verschillende industrieën: halfgeleiders, biowetenschappen, farmaceutische producten en materiaalwetenschappen”, aldus Kopra.
Hij zei dat de derde verdieping een “plek zal zijn waar mensen van zullen genieten … omdat dek 3 onze bemanningsverblijven, onze kombuistafel, onze ramen en een beetje meer experimenteercapaciteit heeft.”
De kombuistafel is een goed voorbeeld van hoe een interieurontwerp zonder zwaartekracht verschilt van de aardse variant. ‘Geen stoelen,’ zei Kopra. “Net als in het ISS heb je alleen maar een plek nodig om je voeten aan vast te haken. Er zijn kleine ontwerpkenmerken, zoals waar plaats je een leuning en hoe hoog is de tafel?” (Hij zei dat de ontwerpers nog niet hebben besloten of de tafel rond of vierkant moet zijn.)
Kopra zei dat een van zijn belangrijkste ontwerpprioriteiten is om het volume van het station en de tijd van de astronauten zo efficiënt mogelijk te gebruiken. “Tijd is uiterst waardevol op het ISS. Ze berekenen dat de tijd van de bemanning ongeveer $135.000 per uur waard is”, zei hij. “De onze zal een fractie daarvan bedragen, maar het illustreert echt hoe belangrijk het is om efficiënt om te gaan met de tijd aan boord.”
Starlab is ontworpen om de efficiëntie te maximaliseren. “We hebben een heel gaaf ontwerp waarbij het midden een luikopening heeft die helemaal door de drie verdiepingen loopt”, zei hij. “Dus stel je voor dat als het een brandweerkazerne was, je een paal zou hebben die van verdieping naar verdieping ging. We hebben geen vuurpaal nodig. We kunnen gewoon door dat gebied vertalen.”
Mahoney zei dat een mensgericht ontwerp belangrijker zal zijn voor commerciële ruimtestations dan voor het ISS.
“In het verleden zijn ruimtestations in de eerste plaats ontworpen voor professioneel opgeleide astronauten met een militaire achtergrond,” zei hij. “Nu zullen we daar verschillende mensen hebben. … Hoe denken we over hoe onderzoekers en wetenschappers deze ruimtes zullen gebruiken? Hoe denken we over niet-professionele privé-astronauten? Nu het Internationale Ruimtestation met pensioen gaat, hoe kunnen deze bedrijven dan ingrijpen om de leegte op te vullen en de NASA maar ook veel van deze nieuwe klanten te bedienen?”
-
Een drie verdiepingen tellende mockup van het Starlab-ruimtestation is geïnstalleerd in een gebouw in het Johnson Space Center van NASA in Texas. (Starlab-foto) -
Een binnenaanzicht van het Starlab-model benadrukt de grote observatieramen en noodapparatuur. (Starlab-foto) -
Het Internal Payload Laboratory in de Starlab-mockup beschikt over een handschoenenkastje, koude opbergruimte, een optische bank en een werkbank. (Starlab-foto) -
Niveau 3 van het Starlab-mockup omvat de bemanningsverblijven, de kombuis en de kijkgebieden van de aarde. Tot de partners van Starlab Space behoren onder meer Hilton en Journey, het team achter de Sphere in Las Vegas. (Starlab-foto)
Wanneer zullen commerciële ruimtestations tussenbeide komen? Het antwoord op die vraag hangt in de lucht.
Vorig jaar NASA heeft zijn proces herwerkt voor het toekennen van verdere financiering voor de ontwikkeling van commerciële ruimtestations. Het herziene plan was bedoeld om commerciële partners een betere kans te geven om hun orbitale buitenposten tegen 2030 in gebruik te nemen. de datum die is vastgesteld voor de pensionering van het internationale ruimtestation.
Maar NASA is traag met het uitvoeren van het herziene plan. aanleiding tot bezorgdheid in het Congres. Eind vorige maand zei het ruimteagentschap dat het nog steeds bezig was om “de tijdlijnen voor acquisitie af te stemmen op het nationale ruimtevaartbeleid en bredere operationele doelstellingen.” Nu roepen sommige wetgevers NASA op om dat ook te doen heroverwegen zijn plan om het ISS te ontmantelen in het tijdsbestek 2030-2031.
Het tijdschema voor de overgang naar het ruimtestation is misschien in beweging, maar Mahoney en andere ruimtestationontwerpers blijven op koers – en kijken naar de lange termijn.
“Misschien weten we nu nog niet hoe het ruimtestation over twintig jaar zal worden gebruikt,” zei Mahoney. “Hoe beginnen we met het toekomstbestendig maken en creëren van een systeem dat modulair en flexibel is, zodat we technologieën kunnen toevoegen en systemen kunnen toevoegen, of we kunnen op verschillende manieren configureren? … Dat zijn het soort dingen waarvoor we denken te ontwerpen.”
