Door Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Als het om NuTrek gaat, is een veelgehoord refrein van critici (waaronder ikzelf) dat Star Trek niet langer voelt zoals in de gouden dagen van shows als Diepe ruimte negen. Echter, een recente aflevering van Starfleet Academie‘Series Acclimation Mil’, bewees dat wij cynici voorzichtig moeten zijn met wat we wensen. Dat komt omdat het per ongeluk het slechtste deel van de film opnieuw heeft gecreëerd Diepe ruimte negen: een belangrijke, karaktergerichte A-plot combineren met een van de domste B-plots ooit geschreven.
Eerst een beetje context: tijdens de Gouden Eeuw van Star Trek namen de schrijvers over het algemeen twee hoofdverhalen op in een bepaalde aflevering. Het belangrijkste verhaal werd het A-plot genoemd, terwijl het minder belangrijke verhaal het B-plot werd genoemd. Deze vertelstructuur werkte over het algemeen omdat het een groter deel van de cast iets te doen gaf, terwijl de kijkers een extra verhaal kregen, een verhaal dat ze misschien wel leuker vonden dan het hoofdverhaal.
Dat gezicht als je een niet-overeenkomend B-plot ziet
Deze vertelmethode valt echter uit elkaar wanneer het A-plot en het B-plot volledig niet bij elkaar passen, wat resulteert in een aflevering die vreemd onsamenhangend aanvoelt. Diepe ruimte negen had hier genoeg voorbeelden van: in ‘Life Support’ wordt het A-plot over Bashirs poging om een van Bajor’s belangrijkste spirituele leiders na zijn dood nieuw leven in te blazen, gecombineerd met een B-plot waarin Jake aan Nog moet uitleggen dat hij de boel de stuipen op het lijf jaagt met zijn voortdurende Ferengi-vrouwenhaat.
In ‘A Call To Arms’ is het A-complot de langverwachte invasie van de Dominion. Het B-plot gaat over Rom en Leeta’s ineenkrimpende, Casablanca– bruiloft citeren.
Voor mij het meest tegenstrijdig Diepe ruimte negen aflevering aller tijden is “Doctor Bashir, I Presume?”, waarvan A Plot zich richt op de onthulling dat Dr. Bashir vervreemd is van zijn ouders omdat ze hem op jonge leeftijd “repareerden” met genetische manipulatie. Het is een krachtig ontroerende aflevering over familietrauma die ons begrip van de hoofdpersoon volledig verandert. Helaas is het ook een aflevering waarin de man die het Emergency Medical Hologram heeft gemaakt wanhopig op zoek is naar seks, en hij heeft zijn zinnen gezet op Leeta, die wordt geschreven als bijna komisch dom.
Star Trek’s meest ambitieuze nieuwe plot
Dus waar heeft dit allemaal mee te maken Starfleet Academie? De recente aflevering “Series Acclimation Mil” had een ambitieus A-plot over cadet SAM die onderzoek deed naar Sisko’s uiteindelijke lot; Haar onderzoek helpt haar (en kijkers) meer te leren over Sisko’s prestaties, zijn persoonlijkheid en de titanisch erfenis die hij achterliet. Onderweg krijgen we cameo’s van grote namen als Jake Sisko en de nieuwste incarnatie van Dax, terwijl SAM meer leert over wat het betekent om een afgezant te zijn van haar holografische thuiswereld naar de Federatie.
Helaas (en enigszins onverklaarbaar) gaat het gepaard met een B-plot over kanselier Aké die commandant Nelrec probeert te helpen bij de voorbereiding op het ontvangen van een bezoekende hoogwaardigheidsbekleder. Om dit te doen, organiseert ze een repetitiediner, wat meestal een excuus is voor iedereen behalve Nelrec om bizarre grappen te maken en zich bezig te houden met propcomedy (nee, echt waar). Het hoogtepunt van deze scène is een vis die plotseling leegloopt, en de drie andere officieren (die samen ongeveer 1500 jaar aan gecombineerde wijsheid hebben) beginnen ongecontroleerd te lachen over de vis die langdurige schetengeluiden maakt.
Shaka, wanneer de rest van de aflevering dom is
Zijn wild ongrappig en bijna afleidend raar, maar het waanzinnige B-plot past bij de rest van de aflevering. Tussen de enorm belangrijke verhalen over Sisko door, hebben we tenslotte cadetten die glitter overgeven en de digitale decaan van het schip die grappen maakt over ochtendhout. Als kijker die min of meer genoot van alle Sisko-gerelateerde fanservice, was ik een beetje geschokt dat de aflevering steeds verder verdiepte in humor die meer in lijn zou liggen met een show als Beavis en Butt-Head.
Met een beetje vrijwel zeker onbedoelde ironie slaagde ‘Series Acclimation Mill’ er echter in om de slechtst onderdeel van Diepe ruimte negenen dat is het combineren van een krachtig A-plot met het stomste B-plot dat de schrijvers konden bedenken. Dit zorgt natuurlijk voor frustrerende verhalen, maar deze praktijk was absoluut wijdverbreid tijdens de Gouden Eeuw StarTrek. Starfleet Academie heeft nu bewezen dat het weet hoe het moet doen wat DS9 zo slecht deed; met een beetje geluk zullen deze nieuwere schrijvers uiteindelijk in staat zijn te kanaliseren wat DS9 zo goed deed, namelijk het vertellen van geweldige verhalen zonder de absoluut gênante kruk van d*ck- en scheetgrappen.
