Inside NYC-gebaseerde kunstenaar Mark Dorf’s project Laat Pastoraal, de ecologische wereld zit gevangen in een aan de achterkant verlichte print. Het is echt – maar er klopt iets niet, het is digitaal veranderd, dataruis vertroebelt beelden van gloeiend plantenleven. Gevormd door de alomtegenwoordige invloed van technologie, design en de ritmes van digitale connectiviteit, wordt zelfs de natuur één met het onwerkelijke. De niet-menselijke natuur is de hoofdstelling van Marks wijdverbreide digitale kunstwerken, die reflecties bieden op ons digitale tijdperk. Geïnspireerd door zijn stedelijke stadsomgeving, waar de natuur zich op onverwachte plekken bevindt, benadert Mark de natuur dominant via beelden en digitale ervaringen.
Een centrale as van Marks werk is een langdurige samenwerking met de ecologen dr. Paul CaraDonna en dr. Amy Iler, een relatie die ruim twaalf jaar heeft geduurd op een afgelegen veldonderzoeksstation op grote hoogte in de Colorado Rockies. Het is wat zijn praktijk voedt en verankert in het spectrum van de kunstwetenschappen. “De natuur is voor mij een interessant onderwerp omdat iedereen een relatie heeft met het landschap en het niet-menselijke leven. Het is een van de oudste gedeelde talen van de mensheid, misschien wel de tweede na het lichaam zelf”, zegt Mark. “Technologie komt mijn werk binnen omdat het de structuur is van de hedendaagse realiteit; netwerken, geautomatiseerde systemen en communicatietechnologieën hebben de manier waarop we de wereld waarnemen en navigeren volledig veranderd en opnieuw vormgegeven.”
In Livestream.Aarde, Mark dompelt kijkers onder in een continue stroom van livestreams afkomstig van over het hele internet. Het zijn letterlijk livestreams – van druppelend water of rivieren, allemaal weergegeven via pixels. De kijker wordt meegezogen, maar tegengehouden door de beperkingen van de technologische ervaring. Zijn nieuwste project Thuiskomst (die net in première ging op het International Film Festival Rotterdam) is een herinterpretatie van Homer’s De Odyssee gekanaliseerd via algoritmische technologie en ‘onzekerheid over het milieu’. Meedogenloze visuele stromen richten de blik van de kijker op vervormingen binnen kunstmatige realiteiten, en heroverwegen wat het betekent om ‘in een tijd thuis te horen’ – op een planeet waar thuis steeds ongrijpbaarder wordt. “Ik nodig kijkers uit om na te denken over hoe digitale materialen hun eigen leven vormgeven en vervolgens hun begrip van de ‘natuurlijke’ wereld en daarbuiten veranderen”, zegt Mark. “Ik heb het geluk dat veel van mijn werk over perceptie gaat, dus in feite vind ik creatieve invloed door gewoon in de wereld te zijn en deze te ervaren.”
