De Olympische Winterspelen 2026 zijn officieel hier – en Team USA arriveert in Italië met sterrenkracht, verhaallijnen en torenhoge verwachtingen.
Terwijl de beste atleten ter wereld afzakken naar Milaan en Cortina d’Ampezzo, zijn alle ogen gericht op de Amerikanen: van Ilia Malinin’s niet te missen moment in het kunstschaatsen voor mannen Mikaela Shiffrin’s langverwachte verlossingstour op de hellingen, en Madison Chock En Evan Bates op jacht naar goud als pasgetrouwden op hun vierde Olympische Spelen samen.
Nu de druk toeneemt en de geschiedenis op het spel staat, strijden deze atleten niet alleen om medailles; ze schaatsen, skiën en glijden naar enkele van de meest bepalende momenten uit hun carrière.
Wij wekelijks sprak exclusief met enkele van de grootste sterren van Team USA terwijl ze zich voorbereiden om centraal te staan wanneer de Milano Cortina Games op 6 februari van start gaan.
Inwisselingsmodus
Enkele van de krachtigste Olympische verhalen komen voort uit liefdesverdriet.
In 2022, alpineskiër Mikaela Shiffrin arriveerde in Peking als een grote favoriet, die naar verwachting de hellingen zou domineren. In plaats daarvan kreeg ze een verbluffende reeks DNF’s (Did Not Finish) en vertrok zonder medaille. “Veel mensen die op Mikaela Shiffrin afstemden voor haar grootste race, stemden af toen ik geen medaille won”, vertelt Shiffrin. Ons. “Ze zeiden: ‘Kom niet eens naar huis. Je hebt ons in de steek gelaten. Je hebt geen goud mee naar huis genomen.'”
Het emotionele gewicht van dat moment is haar bijgebleven – en heeft haar perspectief op weg naar 2026 opnieuw vorm gegeven. “Dat is het moeilijkste of meest beladen ding, en ik ben me daar nu zeer bewust van, emotioneel en mentaal”, vervolgt ze. “De hindernis waar ik aan heb gewerkt met mijn team en met mijn psycholoog en met mijn familie en iedereen om mij heen is: we kunnen naar deze Spelen gaan en we kunnen alles goed doen, en het kan nog steeds fout gaan.”
Nu ze een dominant seizoen achter de rug heeft waarin ze WK-geschiedenis schreef, omarmt de 30-jarige Shiffrin een andere mentaliteit. “Als je als atleet naar de Olympische Spelen gaat, moet je echt ruimdenkend zijn”, legt ze uit. ‘Nu we al deze informatie en al deze ervaring hebben, kunnen we het dan even samenvatten en bedenken dat we hier alleen maar aan het skiën zijn?’
Verlossing staat ook centraal bij het Amerikaanse kunstschaatsteam voor dames, dat met onafgemaakte zaken naar Milaan Cortina trekt. Nadat ze Peking hadden verlaten zonder het goud waarvan velen dachten dat het binnen handbereik lag, willen de Amerikanen iets bewijzen – en de diepgang om dat te doen.
Amber Glenn, Isabel Levito En Alyssa Liu headliner op een gestapeld veld, waarbij technische vuurkracht wordt gecombineerd met zuurverdiende ervaring op het wereldtoneel. Voor deze schaatsers is 2026 niet zomaar een Olympische cyclus; het is een kans om aanhoudende frustratie in goud om te zetten.
“Als we ons werk in Milaan doen, zal er hoogstwaarschijnlijk iemand daarboven zijn”, zei Glenn over het podium.
Amerikaanse trots
Voor veel atleten vertegenwoordigen de Olympische Spelen meer dan alleen medailles: ze zijn een zeldzame kans om elkaar te verenigen land.
“Het is een van de grootste eer om naar de Olympische Spelen te mogen gaan en de VS te mogen vertegenwoordigen”, ijsdanser Madison Chock33, vertelt Ons. “Voor ons als Amerikanen zijn we zo trots op ons patriottisme en eigenlijk op de Amerikaanse droom.”
Die verantwoordelijkheid gaat niet verloren bij veteranen zoals hockeyspelers Hilary Ridderdie zal strijden in haar vijfde en laatste Spelen. “Als je ons sportambassadeurs of sportgezanten wilt noemen, kunnen we op een kleine manier een impact hebben op iemands leven”, zegt de 36-jarige Knight. “Ik denk dat er een grotere verantwoordelijkheid is als je je land op het wereldtoneel vertegenwoordigt.”
Ere-coach en NBC-correspondent Snoop Dogg is het daarmee eens. “Eén ding aan de Olympische Spelen waar ik van houd, is dat het mij de kans geeft om voor mensen te staan en te vertegenwoordigen hoe Amerikanen eruit zien, hoe we ons voelen, hoe we liefhebben, hoe we waarderen”, zegt hij.
Drama met hoge inzet
Als er één evenement is dat de emotionele intensiteit van de Olympische Spelen weergeeft, dan is het wel kunstschaatsen — en weinigen begrijpen dat beter dan Tara Lipinski En Johnny Weir.
“Je hoort de muziek, je ziet de ringen, er zit magie in”, zegt Lipinski, 43, die op 15-jarige leeftijd goud won op de Olympische Spelen van 1998 in Nagano. “Ik denk dat de hele wereld daarom van dit evenement houdt. Het is een van die dingen waarbij je beseft dat deze groep atleten hun hele leven heeft opgeofferd. Ze bouwen aan dit ene moment. Vier minuten op het ijs kunnen hun hele leven veranderen.”
Voor Lipinski is die emotionele cocktail precies wat de sport onvergetelijk maakt.
“Het is alles wat je maar wilt”, voegt ze eraan toe. “De druk, de spanning, de glitter, de glamour.”
Lipinski en Weir werken nu samen als NBC Sports-analisten en ervaren deze momenten vanuit de stand — maar de zenuwen verdwijnen nooit.
“Kunstschaatsen staat niet bekend als de meest knuffelende en kussende, warme en donzige sport”, legt Weir, 41, uit. “Maar we waarderen allemaal hoe klein, niche en bijzonder deze familie is. Terwijl de oudere generatie naar de jongere generatie skaters kijkt, willen we het beste voor hen, omdat we precies weten hoe het voelt om in hun schoenen te staan.”
Snowboarder Chloë KimDe 25-jarige heeft al op de eerste rij gezeten bij het Olympisch drama voordat ze zelfs maar aan de slag ging. De regerende halfpipe-superster ging het seizoen aan de kant met een gescheurd labrum in haar schouder, waardoor haar status onzeker was.
Voor de atleet werden de weken voorafgaand aan de Spelen een test van geduld en veerkracht — revalideren, herijken en afwachten of haar lichaam op tijd zou meewerken. Of ze nu op volle kracht is of aan het vechten is om haar ritme te vinden, Kim arriveert met het emotionele gewicht van een comeback die lang vóór de openingsceremonie begon.
Phenom moet je gezien hebben
De Olympische ervaring is uniek – met atleten van over de hele wereld die op één plek samenkomen en elk een moment van onsterfelijkheid najagen. Zestien verschillende sportdisciplines zullen aan bod komen in Milano Cortina, met meer dan 3.500 atleten uit 93 landen.
En hoewel de concurrentie enorm groot is, stijgen er nog steeds een paar uit boven het lawaai en worden verhaallijnen die je absoluut gezien moet hebben. Eén daarvan is dat van Team USA Ilia Malinindie alle ogen op hem zullen gericht hebben als de kunstschaatswedstrijd voor mannen begint.
“Er zijn verschillende manieren waarop ik het aanpak”, vertelt Malinin, 21 Ons. “Ik omarm het graag, vooral dichter bij een wedstrijd. Het voelen van die druk is zoiets als: ‘Oké, iedereen kijkt naar mij. Nu moet ik echt op mijn best zijn. Wees op mijn A-game.'”
Maar zelfs de meest dominante skater van de sport geeft toe dat de druk aan beide kanten kan snijden.
“Er zijn ook dagen die niet de beste dagen zullen zijn”, vervolgt hij. “Wat ik vaak zal doen, is zeggen: ‘Oké, er ligt veel druk op mij, laat me dit gewoon blokkeren en me concentreren op wat ik echt moet doen en proberen niet na te denken over de verwachtingen die mensen van mij hebben.’
Malinin, bijgenaamd de Quad God, weet dat fans hem vaak als onaantastbaar beschouwen – iets wat hij graag wil uitdagen op het olympisch ijs.
“Iedereen ziet mij op wedstrijden en ik ben gewoon zo gefocust. Ik heb echt een andere mentaliteit, waarbij ik zo perfect mogelijk ben”, legt Malinin uit. “Maar in werkelijkheid ben ik niet perfect. Ik zal slechte dagen hebben, ik zal goede dagen hebben. Het is echt iets dat mensen vertelt: ‘Oh, hij is echt een mens, net als de rest van ons.'”
De MVP’s die je niet op het podium zult zien
Naast de atleten zullen de Spelen gevuld zijn met scènestelende persoonlijkheden, onder leiding van Snoop Dogg, die terugkeert als on-air commentator en cultureel ambassadeur — en belooft de zaken allesbehalve voorspelbaar te houden.
“Weet je, één ding aan mij is dat ik onverwacht ben, onorthodox, maar ik ben altijd vol plezier”, vertelt Snoop. Onseraan toevoegend dat het zijn missie is “ervoor te zorgen dat Amerika op een vreedzame, mooie manier in de wereld wordt vertegenwoordigd.”
Hoewel hij graag Olympische kijkers vermaakt, geeft de rapper toe dat hij nog steeds aan het leren is — hoewel er al één evenement bovenaan zijn volglijst staat. “Ik denk dat de sport waar ik het meest naar uitkijk kunstschaatsen is, omdat ik de kunst en het ambacht dat nodig is om kunstschaatser te worden echt heel erg waardeer en ervan houd”, zegt hij. — vooral met de muziek, de mode en de mogelijkheid dat “mijn meisje, Martha Stewart, mij daar op de eerste rij van de kunstschaatsfinale zal ontmoeten.”
Hij zal door het hele Olympische universum worden vergezeld door Smaak Smaakofficiële sponsor en “hype-man” voor het Amerikaanse Bobsled and Skeleton-team, die zijn kenmerkende energie als enthousiaste supersupporter op de tribunes brengt. Ook aan boord: Stanley Tuccidie zijn kenmerkende charme en verfijning wil lenen aan culturele en culinaire verhalen uit Italië — wat bewijst dat op deze Spelen de personages buiten het veld net zo overtuigend kunnen zijn als de concurrentie zelf.
Vonn is terug – en dat geldt ook voor de NHL
De Spelen van 2026 markeren een aantal opmerkelijke rendementen: skiër Lindsey Vonn en NHL-spelers die voor het eerst sinds 2014 in Sotsji deelnemen aan de Olympische Spelen.
De 41-jarige Vonn, die in 2018 voor het laatst aan de Olympische Spelen deelnam, kondigde in november 2024 haar terugkeer naar de sport aan en verdiende in december 2025 een plek in het team, een wonderbaarlijke comeback die bijna ondoorgrondelijk aanvoelde nadat ze een gedeeltelijke knievervanging had ondergaan slechts enkele maanden voordat ze met pensioen ging.
“Maar na een succesvol seizoen waarin ze in zeven van de acht races het podium bereikte, verklaarde de legende: “Ik ben niet meer de underdog!” Vonn, drievoudig Olympisch medaillewinnaar, zei: “Dit is 24 jaar na mijn eerste Olympische Spelen. Ik heb alles gewonnen wat ik ooit had kunnen winnen. Ik doe dit niet om iemand iets te bewijzen. Ik doe dit omdat ik denk dat ik het goed kan doen, het een betekenisvolle plek voor mij is en ik denk dat ik een positieve impact kan hebben.”
Ondanks dat ze haar kruisband scheurde tijdens een WK-race in Zwitserland, slechts enkele dagen voor de start van de Spelen, zei Vonn ze was nog steeds van plan om te concurreren.
“Ik weet wat mijn kansen op deze Olympische Spelen waren vóór deze crash, en ook al zijn mijn kansen nu niet hetzelfde, er is nog steeds een kans”, deelde ze via Instagram. “En zolang ik de kans heb, zal ik de hoop niet verliezen. Ik zal niet opgeven! Het is nog niet voorbij!”
Herenhockey zal ook een centraal punt zijn, aangezien de beste spelers van de NHL voor het eerst in meer dan tien jaar hun thuisland zullen vertegenwoordigen.
New Jersey Devils-ster Jack Hughes zal samen met zijn oudere broer voor Team USA spelen, Quinn Hugheswat betekent dat de hele familie Hughes uitkijkt naar een Europese vakantie.
“Een aantal van mijn neven, tantes en ooms maken de reis”, vertelt Jack, 24, aan Ons. “Er komen ook een paar vrienden langs. Alle mensen in ons leven zijn zo opgewonden om hier deel van uit te maken. Het is zo’n bijzondere gebeurtenis. Je weet nooit of we terug kunnen gaan.”
Pracht en praal
Natuurlijk zouden geen enkele Olympische Spelen compleet zijn zonder het spektakel. De Spelen van 2026 beginnen officieel op 6 februari met een enorme openingsceremonie in het Olympisch Stadion Milano San Siro — een moment waarvan atleten zeggen dat het nooit oud wordt.
Dit jaar zullen optredens van mondiale supersterren te zien zijn Maria Carey en Italiaans icoon Andrea Bocelli, het toneel zetten met gelijke delen sterrenkracht en nationale trots. “Ik kijk er gewoon naar uit om alles in je op te nemen”, bobsleeër Boone Niederhofer zegt.
Voor Chock is de spotlight een herinnering aan wat er nodig was om daar te komen. “Het zijn de jaren, tientallen jaren werk die je erin steekt”, zegt ze. “Maar dat maakt de Olympische Spelen juist bijzonder.”
En wanneer de Spelen ten einde lopen, zal de cirkel rond zijn tijdens de Sluitingsceremonie op 22 februari in de historische Arena di Verona, waar atleten eindelijk kunnen uitademen, hun prestaties kunnen vieren en de Olympische vlam kunnen doorgeven – een laatste, emotioneel afscheid van twee onvergetelijke weken in Italië.
