Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Tweelingen zien er niet alleen hetzelfde uit en klinken hetzelfde, er wordt ook gezegd dat ze zich vaak hetzelfde gedragen en zelfs vergelijkbare levenskeuzes maken, ongeacht hoe ver hun levens uiteenlopen. 2009 Bladeren van grasmet Edward Norton in een dubbelrol, drijft dat idee tot het meest absurde uiterste. Wanneer de langverwachte familiereünie vrijwel onmiddellijk een zijwaartse wending neemt, verandert de film in een vage komedie vol fouten die niet zo grappig of scherp hoeft te zijn als hij is.
Dankzij de uiterst beperkte bioscoopuitgave, Bladeren van gras was een box office-ramp, die iets meer dan $ 1 miljoen binnenhaalde tegen een gerapporteerd budget van $ 9 miljoen. Ondanks de uitrol van het knipperen en je hebt het gemist, kreeg de film veel lof van critici die bereid waren het een kans te geven. Roger Ebert gaf de film van Tim Blake Nelson op beroemde wijze vier van de vier sterren en noemde het een ‘lief, maf meesterwerk’, en het is moeilijk om zijn punt niet te begrijpen. Norton vuurt twee keer op alle cilinders, en zijn vermogen om zichzelf op overtuigende wijze uit te spelen, verandert wat een gimmick had kunnen zijn in iets dat echt boeiend is, vooral als je een fan bent van zijn eerdere werk en dit op de een of andere manier helemaal hebt gemist.
Het ultieme uitje voor een vreemd stel
Bladeren van gras introduceert eerst Bill Kincaid (Eduard Norton) door zijn ongerepte leven centraal te stellen. Bill, een gerespecteerd professor in de klassieke filosofie aan de Brown University, is de definitie van academisch prestige. Zijn gepubliceerde werk heeft hem serieuze invloed op zijn vakgebied gegeven, hij is mondig en zijn vrouwelijke studenten zijn openlijk dol op hem, wat meer problemen veroorzaakt dan hij bereid lijkt te zijn om aan te pakken. Toch is het punt duidelijk. Bill heeft zijn hele identiteit opgebouwd rond intellect, discipline en afstand tot de chaotische opvoeding die hij achterliet.
Die afstand wordt nog duidelijker zodra we zijn eeneiige tweelingbroer Brady (Edward Norton, maar een stuk ruiger uitziend) ontmoeten. Brady woont in Oklahoma en is net zo intelligent als Bill, maar hij heeft die intelligentie in een heel andere richting toegepast. In plaats van een diploma en een vaste baan na te jagen, is hij een wetenschapper op het gebied van hydrocultuurlandbouw geworden met een bloeiend wietbedrijf. Helaas werd die operatie gefinancierd door de lokale drugsbaron Pug Rothbaum (Richard Dreyfuss), en Brady’s winst heeft zijn schulden nog niet kunnen inhalen. Hij is een gevaarlijk bedrag schuldig aan iemand die niet bekend staat om zijn geduld en doorzettingsvermogen Bladeren van gras’ conflict vooraan en in het midden.
Nadat Brady zijn eigen dood heeft vervalst, laat Brady zijn zakenpartner Rick Bolger (Tim Blake Nelson) Bill bellen om het nieuws op het slechtst mogelijke moment te brengen. Bill staat aan de vooravond van een grote professionele promotie en wil niets te maken hebben met Brady, of met hun moeder Daisy (Susan Sarandon), wiens snelle en losse benadering van het leven hem als kind nooit iets heeft opgeleverd dat lijkt op stabiliteit. Die instabiliteit is wat Bill in de eerste plaats naar de academische wereld heeft geduwd, vastbesloten om precies het tegenovergestelde te worden van het gezin waarmee hij opgroeide.
De zaken gaan echt van start Bladeren van gras zodra Bill erachter komt waarom hij naar huis werd geroepen. Brady is van plan Pug op gewelddadige wijze te confronteren, maar heeft een waterdicht alibi nodig voor als het onvermijdelijk misgaat. Omdat Bill en Brady een eeneiige tweeling zijn, is het plan bedrieglijk eenvoudig. Bill moet zich voordoen als Brady terwijl hij hun moeder bezoekt in haar bejaardentehuis, terwijl Brady profiteert van Bills publieke zichtbaarheid om zich vrij te bewegen terwijl hij een reeks illegale handelingen begaat. Tijdens deze enorm roekeloze opzet trekt Bill de aandacht van Janet (Keri Russell), een schrijver en intellectueel die toevallig een van Brady’s beste vrienden is, terwijl hij ook elk vakje aanvinkt waartoe iemand als Bill zich aangetrokken zou voelen in een romantische partner.
Een pikzwarte komedie vol fouten
Bladeren van gras werkt net zo goed als het doet vanwege hoe volledig Eduard Norton zich engageert voor beide helften van de vergelijking. Bill is rigide, voorzichtig en wanhopig om zijn verleden op afstand te houden. Brady is impulsief, roekeloos en briljant op zijn eigen manier, maar heeft een onevenredig groot vertrouwen in zijn vermogen om de verkeerde mensen te slim af te zijn. Als hij ziet hoe Bill wordt teruggesleept in de criminele onderbuik van zijn geboortestad, wordt hij gedwongen zijn gepolijste leven met hoge status te verzoenen met de chaos waaraan hij dacht permanent te zijn ontsnapt.
De ene broer is te stoned op zijn eigen voorraad om ooit de juiste beslissing te kunnen nemen, en de ander is te risicomijdend om te doen wat gedaan moet worden als zijn familie op het spel staat. Nortons intensievere uitwisselingen met zichzelf komen veel beter uit dan verwacht, omdat hij de dynamiek van broers en zussen begrijpt en er volledig in leunt. Het voortdurende gekibbel tussen Bill en Brady voelt griezelig authentiek aan, vooral als je als kind in de problemen bent gekomen met je eigen broers en zussen. Op dit punt in hun leven zijn ze allebei functionele volwassenen, maar ze zijn nog steeds broers en ze kletsen nog steeds tegen hun moeder als de gelegenheid zich voordoet.
Bladeren van gras is een van die over het hoofd geziene pareltjes die een tweede blik verdient vanwege de escalerende absurditeit, de vergezochte maar vreemd gefundeerde verhaalbeats, en, belangrijker nog, de vreemde en meeslepende chemie van Edward Norton met Edward Norton. Het is een uitstekend voorbeeld van toenemende chaos en plotselinge de-escalatie, verankerd door personages die zich geloofwaardig voelen, zelfs als de omstandigheden volledig uit de hand lopen.
Bladeren van gras wordt momenteel gratis gestreamd op Tubi.
