In 2026 is het moeilijk om liefde te ontwarren met technologie, gezien de opkomst van technologie dating-apps en nu AI. Maar een evolutiebioloog denkt niet dat het de structuur van de manier waarop relaties ontstaan heeft veranderd.
“Ik denk dat deze technologieën steeds populairder, alomtegenwoordiger en geavanceerder worden, maar ze zijn nog steeds niet op een punt waar ze vier miljoen jaar evolutie omverwerpen in termen van ons verlangen om intense banden te smeden”, zei Dr. Justin Garcia, uitvoerend directeur van het Kinsey Institute, in een interview met Mashable.
Volwassen makers krijgen nog steeds geen geld meer, maar dit heeft niet alleen gevolgen voor hen
Garcia is de auteur van het zojuist uitgebrachte boek Het intieme dieralles over de wetenschap achter seks en liefde. Hij sprak met Mashable over AI, dating-apps en Gen Z-daters – net op tijd voor Valentijnsdag.
AI-relaties als ‘zijwieltjes’
Singles gebruiken AI op verschillende manieren tot nu toe. Sommigen gebruiken het om hun foto’s en biografieën te optimaliseren, terwijl anderen menselijke relaties volledig overslaan en AI dateren. Vorig jaar ontdekte AI-bedrijf Joi in een onderzoek dat acht van de tien Gen Z-ers dat zouden doen “trouwen” met een AI.
Garcia beschouwt AI als enigszins nuttig als je het beschouwt als ‘zijwieltjes’ – als je wat advies wilt of zelfvertrouwen wilt opbouwen en oefenen.
“Het ding over zijwieltjes is het beste: je haalt ze op een gegeven moment uit”, zei hij.
Er zijn elementen van een relatie die niet worden herhaald in het chatten met een LLM (tenminste vanaf deze publicatie – wie weet welke vooruitgang er kan worden geboekt). Eén die Garcia heeft geïdentificeerd is de wederkerige aard van relaties. “Een deel van wat we willen in een relatie is: ‘Ik wil goede dingen voor je doen. Ik wil dat je goede dingen voor mij doet'”, zei hij.
De psychologie van de relatie van een stel omvat het dyadische (bestaande uit twee delen) proces van de vraag of je samen groeit en elkaars leven verbetert. Bijvoorbeeld vroeg opstaan als je geen zin hebt en ontbijt maken voor jou en je partner.
Drie elementen van een relatie zijn ik, jij en wij, legde Garcia uit. “Ik ben er op dit moment niet van overtuigd dat mensen die met deze AI’s omgaan, denken dat er een ‘wij’ is.”
AI-relaties lijken meer transactioneel. “Als ik een relatie heb met AI, ja, dan zal het me elke dag vertellen dat ik slim en knap ben… daar is iets aardigs aan”, zei hij, “maar denk ik echt dat ik zijn leven beter?” Een deel van een gelukkige, bevredigende relatie is het leven van je partner beter maken.
Plus- en minpunten van datingapps
Garcia werkt sinds 2010 samen met Match als wetenschappelijk adviseur, maar hij is niet bang om kritisch te zijn over de apps.
Mashable-trendrapport
“De uitdaging met de apps is dat ze los staan van de manier waarop we al miljoenen jaren verkering hebben,” zei hij. Wanneer we een potentiële partner ontmoeten, willen we hun stem horen, hun lichaamstaal zien, ruiken, voelen, hun sociale netwerk kennen – dat kun je niet uit een app halen (OK, misschien hun stem als je de spraaknotitiefunctie van Hinge gebruikt).
Dat wil niet zeggen dat apps geen zegen zijn geweest voor verschillende groepen mensen, zoals mensen die neurodivergerend zijn of daters die iets heel bijzonders willen, of het nu een bepaalde religie of fetisj is. Je kunt iemand vinden met een app. “Dat vind ik zo ongelooflijk dat we dat vermogen hebben”, zei hij.
Maar de positieve kanten ervan doen niets af aan de negatieve kanten van datingapps, zoals afleiding, aandacht en overoptimalisatie. Ghosting en slecht gebruikersgedrag zijn andere klachten.
En Burn-out voor dating-apps bestaat niet in een vacuüm. Mensen hebben een burn-out gemeld op andere gebieden van het leven, niet alleen daten, en Garcia beschouwt dat als een aanpassing in sommige opzichten aan ons huidige politieke, financiële en ecologische klimaat.
Maar zelfs met deze uitdagingen is verkering altijd een competitie geweest, zei Garcia, en 100 of 200 jaar geleden was het niet leuker. Dus de echte vraag van dating-apps is: hoe kunnen we ze beter gebruiken?
“We kunnen erover nadenken om meer opzettelijk te zijn. We kunnen nadenken over het invullen van onze eigen profielen, nadenken over het aangaan van een profiel”, zei hij. En onthoud dat daten ook een dyadisch proces is, dat wil zeggen tussen twee mensen, dus meer opzettelijke keuzes gaan niet door 1.000 mensen die swipen of op een tweede date gaan, ook al zijn er andere opties op je telefoon.
“Net als AI zijn apps tools die we kunnen gebruiken. Als we ze de show laten runnen, komen we in de problemen”, zei Garcia.
Generatie Z-daters moeten stoppen met zelfoptimalisatie
Er zijn nog andere uitdagingen die niets te maken hebben met dating-apps, maar die mogelijk te wijten zijn aan technologie. Nieuw gepubliceerd onderzoek van Match Group en het Kinsey Institute suggereert dat jonge volwassenen liefde willen, maar denken dat ze er niet klaar voor zijn. Slechts 55 procent van de 18-29-jarigen voelt zich bereid een romantische relatie aan te gaan, terwijl 80 procent gelooft dat ze de ware liefde zullen vinden. (Dit blijkt uit een onderzoek onder 2.500 Amerikaanse singles, uitgevoerd door The Harris Poll tussen september en oktober 2025.)
“We zien een generatie mensen die te gefocust is op zelfactualisatie.”
“We zien een generatie mensen die te gefocust is op zelfactualisatie”, vertelde Garcia aan Mashable, zoals de overtuiging dat je aan jezelf moet werken voordat je een relatie aangaat.
‘Denk je dat onze voorouders ‘aan zichzelf hebben gewerkt’?’ grapte hij. Wij, vooral jonge volwassenen, zijn gefocust op het idee dat we in afzondering ‘aan onszelf moeten werken’ en vervolgens klaar moeten staan voor een mogelijke date. En enige zelfverbetering kan op eigen kracht gebeuren, maar Garcia zei: “Aan jezelf werken gebeurt in de context van een relatie.”
“Die relatie is de container voor het maken van fouten en het vinden van jezelf en het hebben van een vertrouwde co-piloot die je ophaalt en elkaar ondersteunt”, zei hij.
Jonge mensen leggen misschien te veel de nadruk op “Ik moet perfect zijn, en jij moet perfect zijn, en we moeten in een hoekje uitzoeken wat we willen”, zei hij. “Ik denk niet dat het helpt.”
Match Group’s Human Connections Lab-onderzoeker Amelia Miller gelooft dat technologie een rol speelt bij deze gevoelens onder jongvolwassenen.
“Sociale media en AI-metgezellen leren Generatie Z dat de rommeligheid van menselijke relaties iets is dat getemd en niet omarmd moet worden, maar kwetsbaarheid en wrijving zijn essentiële ingrediënten van intimiteit”, zei Miller in het persbericht voor de gegevens. “De zelfactualisatie waar Generatie Z solo naar op zoek is, wordt feitelijk ontsloten door relaties met anderen.”
Dus misschien hebben we in 2026 niet meer technologie nodig om onszelf te optimaliseren; we hoeven helemaal niet te optimaliseren. Misschien moeten we, om liefde te vinden, wat menselijker zijn.
