Vroege ontwerpen voor Avatar’s Na’vi hadden allemaal hetzelfde probleem voor James Cameron

Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen via links.

James Camerons ‘Avatar’ bracht een van de grootste filmfranchises voort, maar het was geen gemakkelijke opgave om daar te komen. Cameron offerde de kans op om andere films te maken om ‘Avatar’ te maken, en hij heeft zich toegewijd aan de zaak. Het begon allemaal met het creëren van de Na’vi, wat op zichzelf een ingewikkelde prestatie was. Om verschillende redenen bleek het in de beginfase een uitdaging om ze goed te krijgen.

In het boek ‘The Making of Avatar: Avatar, Avatar: The Way of Water, Avatar: Fire and Ash’ Er wordt uitgelegd dat Camereon en zijn team van kunstenaars begonnen met de originele visie van de filmmaker voor de Na’vi van Pandora, die hij voor het eerst beschreef in een behandeling uit 1995. Die omschrijving luidt als volgt:

“De huid is blauw… twee tinten blauw in een gestreept patroon. De taille is smal en langwerpig, de schouders erg breed, waardoor een V-vormige bovenrug ontstaat… De handen zijn sierlijk, met drie zeer lange vingers en een tegenoverliggende duim… De gezichten zijn voortreffelijk… grote wijze ogen, misschien twee keer zo groot als die van ons… zoals die van een kat of een maki… De tanden zijn wit, met uitgesproken hoektanden… Ze hebben een staart… zoals de staart van een panter… Een complex patroon van iriserende stippen en lijnen, perfect symmetrisch, lopen over het lichaam… deze gloeien in het donker als vuurvliegjes… er is wat lijkt op een zwarte paardenstaart, of een rij… die bijna tot aan de taille hangt. Dit is geen haar, maar eigenlijk een extern deel van het zenuwstelsel.

Die beschrijving komt overeen met de Na’vi in ​​de film zoals wij die kennen. Het probleem? Er was nog te veel ruimte voor artistieke interpretatie. Er was enige ruimte voor improvisatie met de Na’vi-taalmaar de ontwerpen moesten precies goed zijn. Helaas waren de vroege concepten allemaal veel te vreemd.

“Iedereen kwam terug met insectiele, amfibische of visachtige Na’vi-ontwerpen”, legde James Cameron uit. “Het was moeilijk om me daar mee te identificeren. Ik besloot meer te spelen met proporties, schaal, kleur en pigmentatie. We speelden met structuren van staarten en oren. Maar ik wilde het contact met de emotionele werking van de acteurs niet verliezen.”

Cameron streefde met de Na’vi niet naar fotorealismemaar ze konden zich niet al te vreemd voelen. Neytiri, gespeeld door Zoe Saldaña, werd al vroeg gebruikt. Dat was voordat de artiesten wisten wie haar zou spelen. Het boek legt uit dat Cameron de kunstenaars uiteindelijk terugleidde naar het oorspronkelijke concept, waarbij hij zich concentreerde op ontwerpen die de uitdrukkingen of emoties van de acteurs niet zouden verstoren. Bovendien moest Neytiri ‘aantrekkelijk’ zijn en ‘geen vismeisje’.

Stan Winston Studio, waarmee hij samenwerkte Cameron dateert uit zijn doorbraakhit ‘The Terminator’ werkte mee aan het creëren van karakters en produceerde studies van de Navi-fysionomie, waarbij hun katachtige kwaliteiten, lichaamsbouw en empathische kenmerken werden gedefinieerd.

“Stan Winston Studios maakte enkele van de eerste echt goede Na’vi-aanpassingen met behulp van fotografie van echte mensen”, aldus productieontwerper Dylan Cole. “Joe Pepe was een van de belangrijkste artiesten daar, die met ons bij Lightstorm kwam werken aan ‘The Way of Water’. Bij elke Na’vi heeft een groot deel van het personage te maken met casting. Onze basis Na’vi-formule is om de mond en kin van de artiest bijna zoals ze zijn te gebruiken. En dan vergroten we de Na’vi-ogen en doen we de leeuwenneus.’

Joseph C. Pepe, de hoofdpersonageontwerper van Lightstorm, zei dat Cameron “tegen een muur was gelopen” en een nieuw perspectief nodig had. Vooral een beetje realisme. “Gelukkig omvatte mijn methodologie het samenstellen en collageren van foto’s, in plaats van te tekenen met een potlood of te schilderen in een puur digitaal medium”, onthulde Pepe.

Het ontwerpen van de Na’vi was slechts een klein onderdeel van het tot leven brengen van “Avatar”. Het was allemaal enorm duur. Hoewel James Cameron grote hits had gemaakt als ‘Titanic’ en ‘Aliens’, Hollywood geloofde dat “Avatar” zou gaan floppen toen het in 2009 uitkwam. Spoilers: het flopte niet.

Het oorspronkelijke concept van Joseph C. Pepe plaatste huidonvolkomenheden bij een Na’vi-ouderling. “Ik heb willekeurig een foto met hoge resolutie van een oudere vrouw geselecteerd uit Stan’s archief met beeldhouwreferenties,” zei Pepe. “Ik heb huidporiën, littekens, moedervlekken en fijne rimpels rond de ogen opgenomen die van nature op de foto’s voorkomen.” Hij “verkende ook een biologisch plausibele blauwe huidskleur met behulp van subtiele strepen van pigment, diepte, doorschijnendheid en katachtige eigenschappen.”

Die katachtige eigenschappen zijn bijzonder belangrijk. Het was eigenlijk een kat – vooral de haarloze kat van Pepe – die van onschatbare waarde zou blijken te zijn bij het kraken van de code. Dit is wat hij erover te zeggen had:

“Ik had onlangs een haarloze sfinxkat gekocht. Zijn naam was Spooky. Ik besefte dat dit de perfecte referentie was voor een kat zonder haar. Ik fotografeerde en maakte een video van Spooky, en ik kon alle ondergrondse lichtverstrooiing die door zijn oren scheen, observeren. Dat waren echte details, en ik stopte ze in mijn kunstwerken. Ik weet zeker dat Weta hun eigen referentie had, maar Spooky was mijn muze.”

“Avatar” werd de grootste film aller tijden en genereerde tot nu toe twee sequels: “Avatar: The Way of Water” en “Avatar: Fire and Ash”. Cameron is ook de enige regisseur die ooit vier films heeft gemaakt die minstens $ 1 miljard opbrachten aan de kassa. De eerste twee inzendingen in deze franchise verdienden ruim $ 2 miljard. Al dat ontwerpwerk heeft zijn vruchten afgeworpen.

“Avatar: Fire and Ash” is nu in de bioscoop.