“Star Wars” verkeert, om het eerlijk te zeggen, in een beetje een crisis. Daar bestaat geen enkele twijfel over. Sindsdien hebben we geen nieuwe film meer van deze franchise gekregen De kostbare ‘The Rise of Skywalker’ uit 2019 bracht een verdeeld einde aan de vervolgtrilogie. En hoewel er momenteel ‘Star Wars’-films gepland staan voor zowel dit jaar als 2027, lijkt er geen duidelijke richting te zijn voor de toekomst van de franchise.
Toen “Andor” ten einde kwam, I uitte mijn zorgen over de toekomst van live-action “Star Wars” en of we ooit nog een vermelding in het pand zullen krijgen die zo radicaal is als het tv-meesterwerk van Tony Gilroy. Met Dave Filoni (die niet aan “Andor” heeft gewerkt) en Lynwen Brennan nu op zijn beurt de creatieve en zakelijke kanten van Lucasfilm als co-presidenten gaat behandelen na het vertrek van Kathleen Kennedy, heeft iedereen op internet een mening over waar ‘Star Wars’ naartoe zou moeten gaan. En hoewel de toekomst misschien somber lijkt, onthoud: deze franchise ging altijd over hoop.
Waarom zouden we ons inderdaad concentreren op de mogelijkheid dat ‘Star Wars’ de komende tien jaar verpest zal worden, als we ons in plaats daarvan zouden kunnen concentreren op de manieren waarop het onroerend goed kan evolueren en nog beter kan worden? Ik ben al een “Star Wars”-fan zolang ik me kan herinneren. Mijn allereerste filmherinnering is de speciale editie van de bioscoopheruitgave van ‘A New Hope’ in 1997. Op dezelfde manier liet mijn moeder me spijbelen om een vroege vertoning van ‘Revenge of the Sith’ in 2005 bij te wonen. Ik heb het allemaal doorstaan: de haat voor de prequels, de opkomst van de ‘Star Wars’-animatie, de opwinding over de vervolgtrilogie, de ‘Last Jedi’-debatten en nog veel meer. Nadat ik elke Star Wars-film en tv-show heb gezien, zijn hier mijn gedachten over hoe ik de franchise kan redden.
Laat de Star Wars-franchise wild en raar worden
Laten we eens kijken naar twee recente projecten die opnieuw hebben gedefinieerd wat ‘Star Wars’ kan zijn: ‘Star Wars: Visions’ en ‘Andor’.
‘Visions’, voor degenen die niet bekend zijn, is een anthologiereeks die het medium animatie gebruikt om enorm verschillende hoeken van de franchise te verkennen, inclusief de canonieke en niet-canonieke. De afleveringen zijn enorm experimenteel en verkennen verschillende visuele stijlen in meerdere media, waaronder 2D-, 3D- en stop-motionanimatie. De show brengt het pand ook dichter bij een echte sandbox, wat nu aanleiding heeft gegeven tot een aanstaande spin-off (getiteld “Visions Presents”) die dieper in verschillende delen van de moederserie zal duiken.
Live-action ‘Star Wars’-tv heeft in dit opzicht alleen maar geholpen, met shows als ‘Andor’, ‘Skeleton Crew’ en ‘The Mandalorian’ die allemaal enorm verschillende tonen en stijlen hebben. Toch kunnen en moeten de zaken verder gaan. Stop niet bij tv; laat de films net zo experimenteel zijn. Op dit moment zijn de ‘Star Wars’-films bezig met een sprong van het einde van de Skywalker Saga naar ‘The Mandalorian and Grogu’ (in wezen een tv-aflevering op groot scherm) en vervolgens de niet-verbonden ‘Star Wars: Starfighter’ uit 2027. In plaats van een vreemde, eenmalige overgangsperiode zou dit nu de regel moeten zijn.
Laten we niet vergeten: het was aanvankelijk de bedoeling dat we ‘Star Wars’-spin-offfilms tussen de hoofdfilms zouden krijgen. Maar in plaats van zich te concentreren op zogenaamde legacy-personagesmoeten toekomstige films en series het voorbeeld van “Visions” volgen en zich uitbreiden. Waarom zou je niet een ‘Star Wars’-rockoperafilm maken, een animatiefilm met een groot budget, of zelfs een tv-komedie in ‘Star Trek: Lower Decks’-stijl? Beperk wat “Star Wars” kan zijn niet door een hoofdverhaal te forceren; laat liever de wereld zelf de hoofdpersoon zijn en er verschillende verhalen uit afleiden.
Star Wars zou zich meer moeten concentreren op creatieve visies dan op kennis
Vooral ‘Andor’ heeft echt bewezen dat ‘Star Wars’ meer kan zijn dan de Skywalker Saga. Zeker, ‘The Mandalorian’ maakte de weg vrij voor ‘Star Wars’ om daarvoor weer in het publieke bewustzijn te komen, maar het is ‘Andor’ die de franchise opnieuw cultureel relevant maakte vanuit een creatief perspectief (en er zelfs nieuwe aandacht voor kreeg).
Een grote sleutel tot het succes van “Andor” was dat showrunner Tony Gilroy de vrije hand kreeg om het verhaal te vertellen dat hij wilde vertellen. Het belangrijkste was dat Gilroy niet onder druk werd gezet om de serie op een anorganische manier met de rest van de franchise te verbinden. “Star Wars” zou in de toekomst aan deze aanpak moeten vasthouden, waardoor artiesten met een visie binnen kunnen komen en hun eigen hoekje van de franchise kunnen uithakken zonder zich zorgen te hoeven maken over paaseieren en dergelijke.
Denk maar aan alle ‘Star Wars’-projecten die sinds 2012 zijn geannuleerd. Sommige daarvan waren afkomstig van indiefilmmakers die de overstap hadden gemaakt naar het helpen van blockbusters als Josh Trank, de Russo Brothers en Colin Trevorrow (wiens versie van wat later ‘The Rise of Skywalker’ zou worden, werd verlaten, vergeet niet). Dan hebben we meer interessante namen, zoals Guillermo del Toro’s voorgestelde Jabba the Hutt-film en natuurlijk De inmiddels beruchte Kylo Ren/Ben Solo-film van Steven Soderbergh (die Disney’s hoofdhonchoes neerschoten). Hoe cool klinken sommige hiervan?
Kortom, als je ‘Star Wars’ wilt redden, verander het pand dan niet in het Marvel Cinematic Universe. Laat het in plaats daarvan worden gedreven door creatieve visies in plaats van door kennis, vergelijkbaar met wat het DC Extended Universe op zijn best heeft (wat resulteerde in films als ‘Aquaman’, ‘Birds of Prey’ en ‘The Suicide Squad’). “Star Wars” kan weer zo’n sandbox zijn, als de krachten bij Lucasfilm het toelaten.
