Dit weekend, Rachel McAdams sterren erin Stuur hulp, een survival-horror-thriller waarin haar personage met haar aanmatigende baas strandt op een onbewoond eiland (Dylan O’Brien).
Hier bij Kijk met ons meewij houden van McAdams. Van haar verwoestende romantische drama’s tot haar lachwekkende komedies: McAdams is zowel een getalenteerde als veelzijdige artiest.
Ter ere van haar nieuwste foto dachten we dat we eens terug zouden kijken naar de hoogtepunten van haar carrière – en kijken waar ze op de Tomatometer vielen.
Hier zijn de vijf beste films van McAdams, gerangschikt op Rotten Tomatoes-score.
5. ‘De familiesteen’ (2005)
Rotten Tomatoes-score: 52 procent
Everett Steen (Dermot Mulroney) besluit zijn nieuwe vriendin, Meredith (Sarah Jessica Parker), met hem mee naar huis om zijn familie te ontmoeten tijdens Kerstmis, maar dit is geen eenvoudige opgave. Ze zal te maken krijgen met zijn excentrieke en fel overbezorgde ouders, Sybil (Diane Keaton) en Kelly(Craig T. Nelson), en zijn even loyale broers en zussen, die het niet leuk vinden hoe onhandig en gespannen Meredith lijkt te zijn – vooral Everetts jongere zus, de sarcastische Amy (McAdams). Kan deze groep uiteenlopende persoonlijkheden, terwijl de spanningen tot een kookpunt oplopen, de feestdagen overleven?
Een beetje oubollig, een beetje ineenkrimpen, De familiesteen heeft een gemengde kritische ontvangst getrotseerd en is door de jaren heen een soort cultklassieker geworden en voor velen een kersthoofdstuk. De geweldige ensemblecast (waartoe ook oa Lucas WilsonElizabeth Reaser En Claire Danes), gecombineerd met de kleverige sentimentaliteit, wat maffe humor en prikkelend onrealistische karakters, levert een vreemd innemende vakantiekomedie op die nooit uit de mode raakt.
4. ‘Over tijd’ (2013)
Rotten Tomatoes-score: 71 procent
Tim Meer (Domhnall Gleeson) leert een ongelooflijk geheim van zijn vader (Bill Nighy) als hij 21 wordt – zijn alle mannen in hun familie tijdreizigers. Hoewel ze niet in staat zijn de loop van de geschiedenis als geheel te veranderen, kunnen ze nog steeds de loop van hun eigen leven veranderen. Dus besluit Tim tijdreizen te gebruiken om zijn liefdesleven te verbeteren. Wanneer Tim uiteindelijk Mary (McAdams) ontmoet, gebruikt hij charme en zijn speciale vaardigheden om haar hart te winnen. Maar naarmate Tims leven vordert, realiseert hij zich langzaamaan dat hij tijdreizen niet altijd kan gebruiken om te ontsnappen aan de gewone problemen die inherent zijn aan het leven.
Hoewel je bezaaid bent met enkele tijdreisgerelateerde plotgaten, zul je merken dat je er volledig door gewonnen hebt Over Tijd onweerstaanbare charmes – grotendeels dankzij de chemie tussen McAdams en Gleeson. Ondanks het weliswaar absurde karakter van het verhaal, Richard Curtis voegt pure, oprechte oprechtheid toe aan het scenario en de regie om een tijdloze (geen woordspeling bedoelde) romance te creëren.
3. ‘Gemiddelde meiden’ (2004)
Rotten Tomatoes-score: 84 procent
Voormalig homeschoolstudent Cady Heron (Lindsay Lohan) betreedt eindelijk de chaos van de middelbare school, en ze realiseert zich dat tieners veel beestachtiger zijn dan de leeuwen die ze ooit kende waar ze opgroeide in Afrika. Na een ontmoeting met Janice (Lizzy Caplan) en Damiaan (Daniël Franzese), leert Cady snel hoe hij zich moet gedragen, hoe hij zich moet kleden en over alle verschillende kliekjes, zoals de ‘Plastics’, geleid door de dominante Regina George (McAdams). Wanneer Cady ermee instemt om vriendschap te sluiten met Regina om haar namens Janice te ‘neerhalen’, raakt Cady onbewust meegesleurd in de goedkope sensatie van populariteit.
Geschreven door Tina Fey (die haar kenmerkende scherpe humor doordrenkt), Gemene meisjes blijft nog steeds een van de beste Amerikaanse middelbare schoolfilms aller tijden. Grappig, verrassend sentimenteel en vol met te veel virale oneliners om op te noemen, de film is zowel een coming-of-age-nietje als een cruciaal startpunt voor de vroege carrière van acteurs als Caplan, McAdams en Amanda Seyfried.
2. ‘Spelavond’ (2018)
Rotten Tomatoes-score: 85 procent
Game-obsessieve Annie (McAdams) en Max (Jason Bateman) ontmoeten elkaar en worden verliefd door hun gedeelde liefde voor alles wat speelbaar is, en organiseren wekelijkse game-avonden met hun andere vrienden uit de buitenwijken. Maar toen Max’s showboot oudere broer Brooks (Kyle Chandler) besluit een stapje verder te gaan door een moordmysteriefeestje in te huren, wordt het spel te echt als ze beseffen dat Brooks daadwerkelijk is ontvoerd door misdadigers. Terwijl de nacht steeds chaotischer wordt, raken Annie en Max verwikkeld in een spel dat meer regels kent dan ze weten te volgen.
Spelletjesavond bewees dat McAdams nog steeds over de komische karbonades beschikt waarmee ze ooit pronkte Gemene meiden, en dat de actrice deze komische geschenken veel vaker zou moeten gebruiken dan haar is toegestaan. Natuurlijk is McAdams niet het enige hoogtepunt in deze fantastische ensemblecast: Billy Magnussen, Lamorne Morris, en vooral, Jesse Plemons ze lachen allemaal enorm in dit snelle, slim gemonteerde misdaadkappertje.
1. ‘Spotlight’ (2015)
Rotten Tomatoes-score: 97 procent
Gebaseerd op een reeks uiteenzettingen gepubliceerd door De Boston-bol, Spotlight speelt zich af in het begin van de jaren 2000 en volgt een team journalisten van de universiteit Bol. Dit ‘Spotlight-team’ moet verslag uitbrengen over een in ongenade gevallen priester die ervan wordt beschuldigd talloze jonge jongens seksueel te hebben misbruikt. Onder leiding van Walter “Robby” Robinson (Michaël Keaton), Walter en zijn verslaggevers Sacha Pfeiffer (McAdams), Michael Rezendes (Mark Ruffalo) en Matt Caroll (Brian d’Arcy James) komen uiteindelijk tot het besef dat ze een decennialang schandaal van doofpotaffaires binnen de rooms-katholieke kerk onderzoeken.
Dit beste filmwinnende onderzoeksdrama is zowel ontnuchterend als meeslepend: een langzaam brandende snelkookpan van spanning, controle en toenemende onthullingen die je in een frustrerende staat van verontwaardiging zullen achterlaten. Terwijl Schijnwerpers De conclusie mag dan niet de meest louterende zijn, de filmmakers verzetten zich opzettelijk tegen het verheerlijken van de verslaggevers en het zich overgeven aan platitudes. In plaats daarvan ontvouwt de film zijn boeiende verhaal met gratie, verankerd door een eersteklas ensemblecast.
