Voor de westerse strijdkrachten in het Noordpoolgebied is de kou een van hun zwaarste vijanden

SODANKYLÄ, Finland — Diepe sneeuw. Vluchtig daglicht. Natte kleding. Bevroren wapens. Temperaturen onder nul.

NAVO-soldaten die training krijgen in oorlogsvoering in het Noordpoolgebied leren dat in een toekomstig conflict het bestrijden van de vijand wellicht slechts het halve werk is. De andere zou de strenge winters in de regio overleven.

“De omgeving kan zwaar zijn voor iemand die er niet aan gewend is”, zei de Finse luitenant Laura Lähdekorpi, gekleed in camouflage om op te gaan in de sneeuw.

Lähdekorpi behoort tot de ongeveer twintig NAVO-soldaten die deelnemen aan een training in oorlogsvoering in het Noordpoolgebied overleven bij koud weer cursus onder leiding van de Jaeger Brigade van het Finse leger, die gespecialiseerd is in wintergevechten.

De cursus van een maand wordt gegeven ver boven de poolcirkel, in het met sneeuw bedekte Finland Regio Laplandwaar soldaten elke dag slechts een paar uur zonlicht zien en temperaturen ervaren die regelmatig ver onder de 0 graden Fahrenheit dalen.

Met groeiende Russische en Chinese activiteit in het Noordpoolgebied benadrukken NAVO-functionarissen de noodzaak van een grotere paraatheid in de regio. De training helpt westerse soldaten hun vermogen om door te vechten aan te scherpen bevroren slagveldenwaar de militaire alliantie vervolgens in oorlog zou kunnen komen te midden van toenemende concurrentie.

“Het noordpoolgebied is in het algemeen aan het veranderen”, zegt de Canadese Cpt. Vincent Lemelin, een andere soldaat die aan de cursus deelneemt, vertelde Business Insider deze week tijdens een bezoek aan Lapland. “We hebben dus veel meer expertise nodig om deze veranderingen het hoofd te kunnen bieden.”

Bijtende koude temperaturen

De eerste van de drie fases van de Arctische oorlogvoering-training richt zich op hoe je je moet verplaatsen en hoe je je moet verplaatsen overleven in winterse omstandigheden, soldaten vaardigheden aanleren zoals het drogen van natte kleding, het doorkruisen van het bos op ski’s en het voorkomen dat hun wapens bevriezen.

Majoor Mikael Aikio, de leider van de Noordpoolsectie van de Jaeger Brigade die toezicht houdt op het parcours, zei dat enkele van de grootste uitdagingen waarmee soldaten in deze omgeving worden geconfronteerd, gevechtsbereidheid bij extreme temperaturen (onder -14 graden Fahrenheit) en rondbewegen in de diepe, zachte sneeuw die Lapland deze tijd van het jaar bedekt.

Koude temperaturen kunnen het moeilijk maken apparatuur functionerend houden en het fysieke en mentale welzijn van soldaten onder druk zetten. Na een lange dag van inspanning kunnen zelfs eenvoudige taken zoals eten en drinken, die onder deze omstandigheden van cruciaal belang zijn om calorieën aan te vullen en gehydrateerd te blijven, ontmoedigend aanvoelen.

De meedogenloze Arctische omgeving kan net zo gevaarlijk zijn als de vijand, vooral voor soldaten die niet zijn getraind voor dergelijke omstandigheden, vertelde Aikio aan Business Insider, waarbij hij waarschuwde dat onbekend terrein en extreme kou een enorme impact kunnen hebben. Zelfs goedgetrainde eenheden zijn niet immuun, voegde hij eraan toe. Bij strenge kou eist het milieu nog steeds een zware tol.

Lähdekorpi, de Fin, zei dat het koude weer soldaten tijdens gevechten zou kunnen afleiden, waardoor ze zich meer zouden concentreren op het warm worden dan op het vechten tegen de vijand.

Langzame bewegingen

De aanhoudende diepe sneeuw in de winter zorgt voor aanzienlijke mobiliteitsproblemen voor soldaten. Tijdens de cursus leren ze het bos doorkruisen ski’s en sneeuwscootersen gebruik deze hulpmiddelen zelfs om een ​​aanval uit te voeren op een gesimuleerde vijandelijke strijdmacht tijdens de tweede fase van de training.

Lemelin, de Canadees, zei overleven in het Noordpoolgebied is direct gekoppeld aan beweging. Mobiliteit is veel langzamer en fysiek veeleisender dan op andere plaatsen, zei hij. Sneeuw is constant en maakt feitelijk deel uit van de vijand.

Dat langzamere tempo is geen nadeel. Zweten bij extreme kou kan gevaarlijk zijn, omdat vocht kan bevriezen. Daarom worden soldaten getraind om doelbewust te bewegen, regelmatig te pauzeren en lagen te dragen die ze kunnen verwijderen als de omstandigheden veranderen.

Als soldaten in beweging komen, moeten ze het een beetje koud hebben, zei Aikio. Na ongeveer 15 minuten op ski’s stoppen eenheden doorgaans om lagen af ​​te werpen.

Kleding droog houden

Kleding en uitrusting droog houden is een andere uitdaging waarmee soldaten in het noordpoolgebied worden geconfronteerd. Nat worden – wat vaak voorkomt in deze regio met alle sneeuw en verborgen waterbronnen – dwingt hen meer energie te verbruiken om op te warmen.

Soldaten dragen visnetstof en wol als laagjes en dragen extra kleding in hun rugzakken. Ze drogen kleding door deze op geïmproviseerde houten statieven te hangen of bij het vuur of in warme tenten te plaatsen.

Voor natte laarzen, waarvan Lähdekorpi zei dat ze het moeilijkst te drogen zijn, verfrommelen soldaten krantenpapier en schuiven het naar binnen om vocht te absorberen.

Terwijl de barre omgeving vormt een andere bedreiging voor soldaten dan voor de vijand artillerie vuurHet is nog steeds verraderlijk omdat slachtoffers bij koud weer nog voordat het gevecht is begonnen een partij aanzienlijk in het nadeel kunnen brengen, zei Lemelin.

Gezien het substantiële uitdagingen van het opereren in het Noordpoolgebied beschouwen soldaten en koersleiders de training als een cruciaal middel om hen voor te bereiden op de bevroren slagvelden waarmee de NAVO-troepen ooit te maken kunnen krijgen. De kou is een obstakel, maar geen onoverkomelijke muur; het doel is om te leren zich aan te passen en uiteindelijk te gedijen in deze wrede omstandigheden.

‘Omarm de kou’, zei Lemelin, ‘en warm je dan op als de kans zich voordoet.’