Venezuela’s waarnemend president Delcy Rodriguez heeft donderdag een wet ondertekend die de oliesector van het land openstelt voor privatisering, waarmee een principe wordt omgedraaid van de zelfbenoemde socialistische beweging die het land al meer dan twintig jaar regeert.
Wetgevers in de Nationale Vergadering van het land keurden eerder op de dag de herziening van de wet op de energiesector goed, minder dan een maand na de brutale inbeslagname van toenmalig president Nicolás Maduro in een Amerikaans leger aanval in de hoofdstad van Venezuela.
Terwijl het wetsvoorstel werd aangenomen, begon het Amerikaanse ministerie van Financiën officieel de sancties tegen de Venezolaanse olie, die ooit de industrie lamlegde, te versoepelen, en breidde het de mogelijkheden van Amerikaanse energiebedrijven uit om in de oliesector te opereren. Zuid-Amerikaans natie, de eerste stap erin plannen geschetst door minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio de dag ervoor.
De licentieautorisatie van het ministerie van Financiën verbiedt entiteiten uit China ten strengste, Rusland, Iran, Noord-Korea of Cuba van de transacties.
De stappen van beide regeringen van donderdag maken de weg vrij voor een nieuwe radicale geopolitieke en economische verschuiving in Venezuela.
“We hebben het over de toekomst. We hebben het over het land dat we aan onze kinderen gaan geven”, zei Rodríguez.
Het lijkt erop dat een van uw browserextensies het laden van de videospeler blokkeert. Als u deze inhoud wilt bekijken, moet u deze mogelijk op deze site uitschakelen.
Rodríguez stelde de veranderingen voor in de dagen nadat de Amerikaanse president Donald Trump zei dat zijn regering de controle over de olie-export van Venezuela zou overnemen en de noodlijdende industrie nieuw leven zou inblazen door buitenlandse investeringen te lokken.
De wetgeving belooft particuliere bedrijven controle te geven over de productie en verkoop van olie en onafhankelijke arbitrage van geschillen mogelijk te maken.
De regering van Rodríguez verwacht dat de veranderingen zullen dienen als garanties voor grote Amerikaanse oliemaatschappijen die tot nu toe hebben geaarzeld over een terugkeer naar het onstabiele land. Sommige van deze bedrijven verloren investeringen toen de regerende partij twintig jaar geleden de bestaande wet aannam ten gunste van de Venezolaanse staatsoliemaatschappij Petróleos de Venezuela SA, oftewel PDVSA.
De herziene wet zou de winningsbelastingen wijzigen, een royaltyplafond van 30% instellen en de uitvoerende macht in staat stellen percentages voor elk project vast te stellen op basis van kapitaalinvesteringsbehoeften, concurrentievermogen en andere factoren.
Het schrapt ook het mandaat om geschillen alleen te beslechten in Venezolaanse rechtbanken, die worden gecontroleerd door de regerende partij. Buitenlandse investeerders beschouwen de betrokkenheid van onafhankelijke rechtbanken al lang als cruciaal om zich te beschermen tegen toekomstige onteigening.
Regeringspartijlid Orlando Camacho, hoofd van de oliecommissie van de assemblee, zei dat de hervorming “de economie van het land zal veranderen.”
Ondertussen drong parlementslid Antonio Ecarri van de oppositie er bij de vergadering op aan om bepalingen inzake transparantie en aansprakelijkheid aan de wet toe te voegen, waaronder de oprichting van een website om financiering en andere informatie openbaar te maken. Hij merkte op dat het huidige gebrek aan toezicht heeft geleid tot systemische corruptie en voerde aan dat deze bepalingen ook als juridische garanties kunnen worden beschouwd.
Deze garanties behoren tot de belangrijkste veranderingen waar buitenlandse investeerders naar op zoek zijn bij het betreden van de Venezolaanse markt.
‘Laat het licht schijnen in de olie-industrie’, zei Ecarri.
Lees meerRubio beschrijft het plan van de regering-Trump om de verkoop van Venezolaanse olie te controleren
Oliearbeiders, gekleed in rode overalls en harde hoeden, vierden de goedkeuring van het wetsvoorstel, zwaaiden met een Venezolaanse vlag in het wetgevende paleis en sloten zich vervolgens aan bij wetgevers in een demonstratie met aanhangers van de regeringspartij.
De wet is twintig jaar geleden voor het laatst gewijzigd MaduroZijn mentor en voorganger, wijlen Hugo Chávez, maakte zware staatscontrole over de olie-industrie tot een pijler van zijn socialistisch geïnspireerde revolutie.
In de eerste jaren van zijn ambtstermijn maakte een enorme meevaller aan oliedollars dankzij de recordhoge mondiale olieprijzen PDVSA tot de belangrijkste bron van overheidsinkomsten en de ruggengraat van de Venezolaanse economie.
De wijzigingen van Chávez in de koolwaterstoffenwet uit 2006 vereisten dat PDVSA de belangrijkste belanghebbende moest zijn in alle grote olieprojecten.
Door de contracten die buitenlandse bedrijven in de jaren negentig ondertekenden te verscheuren, nationaliseerde Chávez enorme bezittingen van Amerikaanse en andere westerse bedrijven die weigerden hieraan te voldoen, waaronder ExxonMobil en ConocoPhillips. Ze wachten nog steeds op miljarden dollars aan arbitrage-uitspraken.
Na die onstuimige dagen van overdadige staatsuitgaven keerde het fortuin van de PDVSA – samen met dat van het land – toen de olieprijzen daalden en het wanbeheer van de overheid de winsten erodeerde en de productie schaadde, eerst onder Chávez en daarna onder Maduro.
Het land met de grootste bewezen ruwe oliereserves ter wereld onderging een ernstige economische crisis die sinds 2014 meer dan zeven miljoen Venezolanen ertoe heeft aangezet te vluchten. Sancties opgelegd door opeenvolgende Amerikaanse regeringen heeft de olie-industrie verder lamgelegd.
(FRANKRIJK 24 met AP)
