Spoilers want “Star Trek: Starfleet Academy” aflevering 4, “Vox in Excelso”, volgt.
“Star Trek: Starfleet Academy” is absoluut niet bang om te omarmen dat het een schoolshow is. De derde aflevering, “Vitus Reflux”, concentreerde zich op atletiek op de campus (inclusief enkele passende mascottes) en een grapoorlog. Nu heeft de vierde aflevering, “Vox in Excelso”, de aandacht verlegd naar iets dat nog spannender is: een debatteam, gecoacht door de dokter (Robert Picardo).
De dokter introduceert de kracht van retoriek bij zijn studenten door een citaat aan te halen van rechter Aaron Satie, blijkbaar een van de grote juridische geesten van de 24e eeuw. Zoals de geachte rechter schreef:
“Met de eerste schakel wordt de ketting gesmeed. De eerste toespraak die wordt gecensureerd, de eerste gedachte die wordt verboden, de eerste vrijheid die wordt ontzegd, ketent ons allemaal onherroepelijk.”
Trekkies herkennen deze woorden misschien wel, want dat waren ze ook Eigenlijk geschreven voor een aflevering van “Star Trek: The Next Generation” – specifiek “The Drumhead”, geschreven door Jeri Taylor. Tijdens die aflevering onthult een explosie op de Enterprise dat de Klingon-wetenschapper J’Dan (Henry Woronicz) als spion voor de Romulans werkt. Rechercheur admiraal Norah Satie (Jean Simmons), de dochter van wijlen rechter Satie, wordt naar de Enterprise gestuurd om onderzoek te doen, maar geleidelijk begint ze haar macht te misbruiken, op zoek naar bewijs van een grotere samenzwering die niet bestaat.
Satie’s paranoia wordt zo groot dat ze uiteindelijk vermoedt (of zichzelf voor de gek houdt) dat kapitein Picard (Sir Patrick Stewart) zelf met de Romulanen samenwerkt en hem op de getuigenbank zet. Om haar de mond te snoeren, reciteert Picard enkele woorden die hij voor het eerst leerde als schooljongen. Die woorden? Die van rechter Satie, wat admiraal Satie aanvankelijk woedend maakt voordat ze beseft hoe ver ze is afgedwaald van het voorbeeld van haar gerespecteerde vader.
Star Trek: TNG’s The Drumhead volgt een heksenjacht op de Enterprise
“The Drumhead” is een van de meest spannende en (trouw aan de titel) strak gewikkelde afleveringen van “Star Trek: The Next Generation.” Als je de beste rechtszaal- of procesafleveringen van ‘Star Trek’ zou rangschikken, zou deze absoluut bovenaan staan. Satie is misschien geen fysiek imposante slechterik zoals een Klingon-krijger of Borg-drone, maar het is verontrustend hoe ze langzaam de Enterprise overneemt en het ruimteschip in een kangoeroe-hof verandert.
Het is des te enger omdat ze gewoon een vrouw van de wet is die haar werk doet als ze begint. Het is gemakkelijk in te zien waarom Worf (Michael Dorn), een van de meer autoritaire bemanningsleden van de Enterprise, de kruistocht van Satie tot bijna het einde steunt. Zoals Picard en Worf aan het einde van de aflevering bespreken, vergt het waarborgen van de vrijheid voortdurende waakzaamheid, wat betekent dat je op meer moet letten dan alleen de voor de hand liggende gevaren.
Door een rechtszaaldrama te combineren met een verkenning van een gemeenschap die wordt verscheurd door paranoïde autoriteiten, vloeit ‘The Drumhead’ vaak voort als een riff uit Arthur Millers toneelstuk ‘The Crucible’ uit 1953. Dat stuk, een fictionalisering van de Salem Witch Trials (en later een film uit 1996 met Daniel Day-Lewis en Winona Ryder in de hoofdrollen), onderzocht de anticommunistische paranoia die door allegorieën de toenmalige hedendaagse VS overspoelde.
Deze ‘Red Scare’ werd op beruchte wijze aangewakkerd door senator Joseph McCarthy uit Wisconsin, wiens naam nog steeds voortduurt als ‘McCarthyism’ – dat wil zeggen, het onderdrukkende vertrappen van de vrijheid om ingebeelde gevaren te vinden (net zoals Satie doet in ‘The Drumhead’). Miller zelf had de hoofdrol in het spel; in 1952 noemde filmmaker Eliza Kazan hem als communist in de House Un-American Activiteiten Committee (HUAC).
De Drumhead blijft de Star Trek-franchise beïnvloeden
Een vermoedelijk communist zijn, en op de zwarte lijst (in Hollywood of anderszins) hierdoor zouden de levens van mensen in het Amerika van Joe McCarthy kunnen worden verwoest. Het McCarthyisme zou een levende herinnering zijn geweest voor Jeri Taylor (ze werd geboren in 1938), en “The Drumhead” onderzoekt de zwarte lijst. Enterprise-bemanningslid Simon Tarses (Spencer Garret), die in zijn Starfleet Academy-aanvraag had beweerd een Vulcan-grootouder te hebben, wordt door Satie ontmaskerd als iemand die feitelijk een Romulan-grootouder heeft. Natuurlijk had Tarses niets met de spionage te maken, maar zijn afkomst veroordeelt hem. (Nog een voorbeeld van “Star Trek” gebruikt fictieve buitenaardse rassen om echte vooroordelen te onderzoeken.)
In “The Drumhead” beschrijft Picard Satie’s “eerste schakel” -toespraak als “wijsheid en waarschuwing”. Het is een werkelijk tijdloze boodschap, omdat de vrijheid van meningsuiting een principe is dat je moet respecteren kan niet uitzonderingen voor bedenken. Als degenen met macht dat beslissen, of iemand, niet gratis is, dan is niemand dat werkelijk.
Het is ook waar dat burgerlijke vrijheden vaak geleidelijk worden uitgehold. Hevige repressie in één keer kan tot terugslag leiden, maar een langzame wegglijden van de vrijheid kan onopgemerkt blijven door apathische mensen. Als je vervolgens accepteert dat één recht wordt weggenomen, ontstaat er ruimte voor meer om te worden gestolen. Het smeden van de eerste schakel komt dus neer op een hele keten.
“Starfleet Academy” die de wijze woorden uit “The Drumhead” laat vallen is fanservice, ja, maar het is nooit een slecht moment om die woorden te horen. Zoals Picard opmerkte, moeten we waakzaam zijn, zodat we niet merken dat er een ketting om ons heen wordt gesmeed totdat deze te strak is vastgebonden om te ontsnappen.
“Star Trek: Starfleet Academy” wordt gestreamd op Paramount+, met nieuwe afleveringen die op donderdag in première gaan.
