Spelers van beide partijen botsen nadat een controversiële strafschop laat werd toegekend aan Marokko tijdens de finale van de Africa Cup of Nations tussen Senegal en Marokko in Rabat, Marokko, zondag 18 januari 2026.
Youssef Loulidi/AP
onderschrift verbergen
onderschrift wisselen
Youssef Loulidi/AP
KAAPSTAD, Zuid-Afrika – De Afrikaanse voetbalorganisatie heeft boetes ter waarde van meer dan 1 miljoen dollar opgelegd en de coach van Senegal en spelers van Senegal en Marokko woensdag verboden na een sjofele Afrika Cup-voetbalfinale deze maand, waarbij een van de teams een walk-off-protest inhield, fans die het veld probeerden te bestormen en ruzies tussen journalisten.
De verboden gelden alleen voor Afrikaanse wedstrijden en niet voor het WK dat in juni van start gaat, waarvoor Senegal en Marokko zich beide hebben gekwalificeerd.
De door de Confederation of African Football aangekondigde sancties omvatten boetes van in totaal 615.000 dollar voor de Senegalese voetbalfederatie en 315.000 dollar voor de Marokkaanse federatie wegens onder meer onsportief en ongepast gedrag van hun spelers, technische staf en supporters.
Het pronkstuk van het Afrikaanse voetbal van 18 januari werd ontsierd door Senegalese spelers die wegliepen onder leiding van coach Pape Thiaw uit protest tegen een strafschop die laat in de reguliere speeltijd werd toegekend aan gastland Marokko. Thiaw werd verboden voor vijf Afrikaanse spelen en kreeg een individuele boete van $100.000 voor het in diskrediet brengen van het spel, aldus de Afrikaanse confederatie.
De wedstrijd werd na een onderbreking van ongeveer een kwartier hervat, Marokko miste de strafschop en Senegal won na verlenging de Afrikaanse titel met 1-0.
In de verhitte finale in Rabat probeerden ook supporters het veld te bestormen, spelers uit Marokko en Senegal stonden aan de zijlijn te schuifelen, verslaggevers uit de twee landen vochten in de persruimtes, en een bizarre scène waarin Marokkaanse ballenjongens probeerden een handdoek te grijpen die werd gebruikt door Senegal-doelman Edouard Mendy – in een kennelijke poging om hem af te leiden en hun team te helpen de continentale titel te winnen.
Dat gedrag van de ballenjongens van de thuisploeg leidde tot een boete van 200.000 dollar voor de Marokkaanse federatie, die naast Spanje en Portugal mede-gastheer zal zijn van het WK 2030 en onder de loep is genomen vanwege de chaotische Afrikaanse finale.
Marokko hoopte de WK-finale van 2030 te organiseren in het in aanbouw zijnde Hassan II Stadion, dat na de geplande voltooiing in 2028 de grootste voetbalarena ter wereld zou worden met een capaciteit van 115.000. Maar de Afrikaanse finale van deze maand had daar een slechte weerslag op.
Marokko-coach Walid Regragui zei dat de wedstrijd het Afrikaanse voetbal een ‘beschamend’ imago heeft gegeven.
De Senegalese spelers Iliman Ndiaye en Ismaila Sarr werden geschorst voor twee Afrikaanse wedstrijden, de Marokkaanse Achraf Hakimi werd ook geschorst voor twee wedstrijden, waarvan één geschorst, en de Marokkaanse Ismael Saibari werd voor drie wedstrijden geschorst en kreeg een boete van $ 100.000 wegens onsportief gedrag.
Sadio Mane uit Senegal houdt de trofee omhoog terwijl hij feest viert met teamgenoten na het winnen van de finale van de Africa Cup of Nations tussen Senegal en Marokko in Rabat, Marokko, zondag 18 januari 2026.
Youssef Loulidi/AP
onderschrift verbergen
onderschrift wisselen
Youssef Loulidi/AP
De Afrikaanse voetbalbond verwierp een beroep van Marokko om de uitslag te annuleren en Marokko riep de winnaar uit vanwege de Senegalese walk-off.
Het spel zette zelfs de diplomatieke banden tussen Senegal en Marokko onder druk, waardoor politieke functionarissen in beide landen beloofden vrienden te blijven en op te roepen tot kalmte. In Marokko hekelden rechtengroepen wat zij haatzaaiende uitlatingen noemden tegen inwoners van Afrika bezuiden de Sahara in het land.
De Senegalese premier Ousmane Sonko zei tijdens een investeringsreis naar Marokko dagen na de wedstrijd dat de reactie daarop moet worden gezien als “emotionele uitbarstingen veroorzaakt door hartstocht en niet als politieke of culturele kloven.”
