Dit zoals verteld-essay is gebaseerd op een gesprek met Luke Breen, mede-eigenaar van de fietsenspeciaalzaak Perennial Cycle in het centrum van Minneapolis. Het volgende gesprek is aangepast voor beknoptheid en duidelijkheid.
Perennial is een fietsenspeciaalzaak. Wij maken bakfietsen, stadsfietsen en woon-werkfietsen en zijn al 33 jaar een nichebedrijf.
Perennial richt zich op gemeenschapsevenementen. Vorig jaar hebben we 35 georganiseerde gemeenschapsritten georganiseerd. Dus hoewel we afhankelijk zijn van de verkoop van fietsen, zijn we erg gemeenschapsgericht. Dat is altijd een groot deel van de Perennial Cycle geweest.
Je kunt niet binnen zijn Minneapolis zonder de aanwezigheid van ICE die invloed hebben op uw dagelijkse leven. Dat kun je gewoonweg niet. Stel je voor: we moesten wel onze scholen sluiten om kinderen veilig te houden. Het is krankzinnig wat er nu gebeurt.
Als fietsenwinkel hebben we bijeenkomsten gehad, zodat we op de hoogte kunnen zijn van elkaars angstniveaus. Hoe gaat het met ons, gaat het met iedereen? Voor sommige mensen zal het een iets andere uitwerking op hen hebben, en we hebben een plan bedacht voor als ICE in de buurt is.
Vrijdag 23 januari zijn wij gesloten vanwege de ICE OUT-protest. Voor mij is het een grote vraag om te hebben kleine bedrijven gaan stakenen later hoorde ik dat het de eerste was algemene staking over 80 jaar. Ik ben echt blij dat Perennial dat heeft gedaan.
Ik ging afgelopen vrijdagmiddag ook naar de mars in het centrum van Minneapolis en werd een beetje overweldigd door emoties. Ik had geen idee hoe groot het was. Als je zo’n mars doet, kun je de paar duizend mensen om je heen een beetje zien. Pas later zie je die overheadvideo’s online verschijnen, en het is zoiets als: ‘Oh mijn God.’
Het had een geweldige sfeer. Er was niet veel om over te juichen, en toch is er veel om samen over te praten. Er was heel wat geweldige organisatie voor nodig om dat voor elkaar te krijgen. Er waren restaurants die eten uitdeelden. Er waren tafels met koffers en koffers en koffers met handwarmers. Het was min 10 toen ik daarheen ging en de wind waaide. Ik had niet zoveel mensen verwacht omdat het zo koud was.
Nadat Alex Pretti was neergeschoten, kwamen we samen om geld in te zamelen en gemeenschap te vinden
Wij hielden stand een inzamelingsactie voor HEMELVAARTeen lokale organisatie voor immigrantenrechten, gepland voor zondag. Ik sprak met Brieanna, de kunstenaar en zeefdrukker waarmee ik werk. Wij hebben overwogen om te annuleren. Brieanna en ik besloten dat annuleren precies is wat ICE van ons verwacht. Wij hebben het evenement niet geannuleerd.
Er stond een rij buiten de deur die op een gegeven moment een half blok lang was. Er kwamen heel veel mensen opdagen. Iedereen was gewoon blij om deel uit te maken van de gemeenschap. Een paar juridische waarnemers legde uit hoe het is om waarnemer te zijn, wetende dat veel mensen er erg nieuwsgierig naar zijn, maar het is behoorlijk intimiderend als je gewoon afgaat op wat je ziet op het nieuws en op Instagram. Dat was onderdeel van het doel van de inzamelingsactie: gesprekken met waarnemers bevorderen.
We hebben ruim 4.000 euro opgehaald. We hebben, ik weet het niet, waarschijnlijk zo’n 20 boodschappentassen met voedsel binnengebracht voor een voedselplank. Al die dingen waren geweldig, maar de meeste waardering kwam van mensen die zeiden dat ze blij waren om samen te zijn, blij dat ze een plek hadden waar ze naartoe konden gaan en in de buurt waren van andere mensen die een beetje in de rouw waren.
We hadden kleine spiekbriefjes met informatie over het evenement die we uitdeelden als bezoekers binnenkwamen. Eén van de dingen was: “Ja, we zijn van maandag tot en met zaterdag een fietsenwinkel, maar vandaag niet. Stel ons alsjeblieft geen vragen over fietsen.” We hadden gewoon niet de capaciteit om fietsdingen te doen.
Er waren veel mensen bij de inzamelingsactie die de fietsenwinkel niet kenden. Maar veel mensen zeiden: “Wauw, dit is een beetje raar. Waarom gebeurt dit in een fietsenwinkel?” En dat was best leuk om uit te leggen dat dit eigenlijk heel normaal is, omdat we ons richten op gemeenschapsevenementen. Voor het serveren van koffie aan 100 personen beschikken wij over Cambros containers. Wij hebben dienbladen voor lekkernijen. Wij hebben alles in huis wat nodig is om een evenement als dit te organiseren. De fietsenwinkel heeft eigenlijk al muzikanten die aan het zingen waren.
Voor mij is het buiten het seizoen. Ik ben erg blij dat ik een plek heb gevonden om in te pluggen om nuttig te zijn tijdens wat er is gebeurt in Minneapolis nu. Talloze mensen kwamen naar me toe en bedankten me voor het openen van de winkel en het doen van de inzamelingsactie. De meeste vriendelijke woorden gingen over de gemeenschap en niet over het inzamelen van geld.
ICE betekent, naast tarieven, dat mijn bedrijf met meerdere crises te maken heeft
Hopelijk redt de winkel het, maar eerlijk gezegd is het een echte uitdaging.
Onze stad wordt belegerd, maar in werkelijkheid weten we allemaal dat ons land wordt belegerd. Wij weten het veel mensen worden enorm uitgedaagd door wat er nu aan de hand is. Ik verkoop behoorlijk dure fietsen. Deze bakfietsen zijn niet goedkoop. Dus voor mij, de tarieven hebben mijn leven compleet op zijn kop gezet. Ik leer dat er een meervoud is voor het woord crisis, en dat is crises. En dat is waar ik naar kijk: de ene crisis bovenop de andere.
Ik heb hoogseizoenen en laagseizoenen. Het is laagseizoen, dus ik moet nu heel voorzichtig zijn met mijn geld. Elk inkomensverlies is een groot probleem, omdat we de uitgaven voor de maand nauwelijks kunnen dekken. Dit is een typische cyclus voor a zaken in Minnesotaeen zeer seizoensgebonden bedrijf, dus dat is allemaal niet overweldigend. Maar ja, daarom was de staking absoluut een grote vraag, en ik ben zo blij dat ik het heb gedaan. Ik geloof dat de winkel aan de andere kant hiervan de vruchten zal plukken.
