Wat betekent het om een verhaal van de gedrukte pagina naar het scherm ‘aan te passen’? Het is een vraag die fans voor altijd heeft vermaakt (en geplaagd). Neem de ‘Foundation’-boeken van Isaac Asimov, die ooit als bijzonder onaanpasbaar werden beschouwd. Toen mede-maker David S. Goyer de tv-serie ‘Foundation’ voor Apple TV pitchte, slaagde hij daar zelfs in door Het ongelooflijk complexe en inconsistente verhaal van Asimov in één zin samenvatten. (Hij beschreef het eigenlijk als een galactisch schaakspel.)
Brother Day-acteur Lee Pace ging in een interview dieper in op de kwestie van het overweldigende bronmateriaal van de show Bedraad. Hij legde ook uit hoe de creatievelingen van de show opzettelijk hebben vermeden om één-op-één fanfictie te creëren, en verklaarde:
“Ik vind het geweldig hoe we in deze show het maken van de serie niet als fanfictie hebben behandeld, waarbij we zouden zeggen: ‘Oké, nu doen we de scène waarin dit gebeurt, en nu doen we de scène waarin dit gebeurt, en dit gebeurt, en dit gebeurt.'”
In plaats daarvan hebben de cast en crew van de ‘Foundation’ ervoor gekozen om op een creatieve en unieke manier de wereld te verkennen die Asimov heeft gebouwd. Tempo vervolgde:
“We laten de grootsheid van het verhaal dat Isaac Asimov ons naliet op tafel liggen, en we kunnen de verhaallijnen verkennen die hij schreef, verhaallijnen waarnaar wordt verwezen, verhaallijnen die zich buiten het podium afspelen, de verhaallijnen die hij later ontdekte tijdens het schrijven en beseffen van het verhaal.”
Asimovs ‘Foundation’-saga omspant eeuwen en doorkruist de melkweg. Personages komen en gaan, soms binnen een paar pagina’s. Gaal Dornick (Lou Llobell) komt bijvoorbeeld op slechts een handvol pagina’s in het eerste boek voor. In plaats van die ronde pin in een vierkant gat te forceren, Goyer, Pace en co. hebben de romans gebruikt om hun eigen verhaal te vertellen – een verhaal dat rijmt op dat van Asimov zonder het volledig te spiegelen.
Er is nog veel meer ruimte voor de Apple TV Foundation
Een deel van wat deze unieke benadering van het aanpassen van ‘Foundation’ zo fascinerend maakt, is dat het de vraag oproept: waar zal de serie uiteindelijk naartoe gaan? Tijdens de eerste drie seizoenen creëerde de show zijn eigen versies van cruciale Asimoviaanse elementen: de First Foundation bloeit, het Galactic Empire brokkelt af en de genetische dynastie (die heel anders dan die in de “Foundation” -boeken) is zo goed als voorbij. De Tweede Foundation is op dit moment ook in beeld, en de dreiging van de Muilezel is gekomen en gegaan (opnieuw, met een grote draai aan het bronmateriaal van Asimov).
Vooruitblikkend is het toneel klaar om een episch verhaal te vertellen terwijl het tv-programma ‘Foundation’ richting het hoogtepunt van Asimovs zevendelige boekenreeks snelt, en Pace weet dat. Dit is wat hij erover te zeggen had de verhaallijnen van het boek die mogelijk in seizoen 4 zouden kunnen gebeuren en verder:
“Ik hoop dat we de kans krijgen om het verhaal op die manier uit te breiden (wat betreft de reikwijdte). Ik heb het gevoel dat we dat hebben gedaan. Er is een grote kans voor het verhaal om te groeien, en er zijn dingen die David (Goyer) gedurende de eerste drie seizoenen heeft geschreven en dat als we door kunnen gaan, er zeker enkele zaden zijn die kunnen groeien.”
Dat is het vertrouwen van een man die weet dat het verhaal niet zal worden beperkt door een onverbiddelijk strikte naleving van bronmateriaal dat niet voor een verfilming is geschreven. “Foundation” heeft ruimte om te draaien naarmate het verhaal groter wordt en de toekomst van de mensheid wordt beslist.
Asimov verkende ook het Foundation-universum
Voor alle fans die van streek zijn door de gedachte aan een boekgetrouwe aanpassing die de show in de richting van ‘fanfictie’ trekt, hoor ik je. Als iemand die de ‘Foundation’-romans van Asimov meerdere keren heeft gelezen, is het gemakkelijk om verwachtingen te scheppen en deze vervolgens te laten ondermijnen naarmate de tv-aanpassing in verschillende richtingen evolueert en creatieve vrijheden neemt.
Het is echter nuttig om te onthouden dat Asimov zelf de toon en het tempo van het verhaal gaandeweg veranderde. De vroege ‘Foundation’-boeken zijn zeer gefundeerd en lezen bijna als een chronologie of annal van de geschiedenis. Hun wetenschap lijkt plausibel of blijft onverklaard, terwijl de nadruk ligt op geopolitieke verhalen.
Maar tegen de tijd dat de volgende boeken decennia later uitkwamen, was Asimovs verhaal karaktergedreven en wetenschappelijk zwaar geworden. Lee Pace sprak feitelijk over deze evolutie en merkte op:
“(Asimov) heeft gedurende zoveel verschillende decennia aan dit verhaal gewerkt, door de ‘Foundation’-boeken te schrijven, ze samen met medewerkers te schrijven en manieren te vinden om andere korte verhalen en verhaallijnen die hij in andere boeken en series had geschreven, aan elkaar te koppelen, en deze wereld van ‘Foundation’ uit te breiden.”
Asimov heeft zijn universum ontwikkeld tot de wereld die zoveel fans kennen en liefhebben, met een gevoel van aanpassing en creativiteit dat decennia overspande. Met het risico cliché te klinken, zou je kunnen zeggen dat hij een ‘stichting’ heeft opgericht die de geesten achter de tv-serie ‘Foundation’ in staat heeft gesteld hetzelfde te doen terwijl de show doorgaat. Als fans is het prima om te genieten van deze unieke kijk op het universum van Asimov. De originele versie is er tenslotte nog steeds, niet beïnvloed door de serie of enig ander project dat probeert deel te nemen aan de interpretatie en uitbreiding van dit ontzagwekkende, baanbrekende sciencefictionwerk.
Je kunt ‘Foundation’ streamen op Apple TV.
