Op het eerste gezicht een in New York gevestigde ontwerper Aldon ChenZijn werk bestaat uit grafisch ontwerp – dat is natuurlijk wat hij heeft gestudeerd en het is het werk waar hij het meest publiekelijk over is, maar het is eigenlijk alleen maar een nuttige afkorting. Voor Aldon is zijn werk wat hij ‘georganiseerde intentie’ noemt, dat een scala aan praktijken omvat, van lettertypeontwerp, beeldhouwkunst, schrijven en interfaceconstructie. In feite is het schrijven waar Aldon het meeste uit haalt, en hoewel het schrijven grotendeels privé blijft, informeert het de context van zijn ontwerp.
“Ik ontdekte Wittgensteins idee van het onuitsprekelijke toen ik een tiener was, via de boeken van Maggie Nelson. Blauwtjes En De Argonautendie beide een diepgaande invloed op mij hadden”, zegt Aldon. “Het idee dat taal niet alleen niet in staat is de werkelijkheid vast te leggen en uit te drukken, maar ook de betekenis ervan aantast, keerde een veronderstelling om die ik had over taal waarvan ik geloofde dat die vanzelfsprekend deugdzaam was: dat meer taal, meer articulatie van de wereld, inherent een goede zaak was.” Dit leidde tot een langere, persoonlijke studie van postmoderne theorieën over keuzevrijheid, objectiviteit, subjectiviteit en macht, die samen met Aldon als leerling op school groeide – nu kunnen we de vruchten van zijn nieuwsgierigheid zien.
In zijn grafisch ontwerp transformeert Aldon periodieke tabellen en dichte hoeveelheden informatie in maximalistische ontwerpen, waarbij hij informatie uitdrukt en tegelijkertijd de onmogelijkheid uitdaagt om alles in zich op te nemen. Gegevens verspreiden zich over schermen en pagina’s, overlappen elkaar in overbelastingen en feedbackloops, communiceren meer de esthetiek van informatie dan de inhoud ervan, en spelen met beelden die we allemaal hebben gezien in wetenschappelijke lessen of kleurenpaletten. Dit zijn geëxplodeerde infographics.
“Ik werd erg gevoelig voor de manieren waarop taal en design bepaalde vormen van interactie en interpretatie van de wereld teweegbrachten, waardoor design en taal niet alleen een kwestie van macht werden, maar ook een inherent politieke activiteit”, zegt Aldon. “Dit is waar mijn ethische en esthetische affiniteiten overeenkomen. Daarom denk ik dat ik de neiging heb om een of ander soort systeem te ontwerpen: interfaces, tools en meer.” Het zal geen verrassing zijn dat Aldons belangrijkste creatieve invloeden afkomstig zijn van denkers buiten de ontwerptraditie: de autofictieromans van Chris Kraus, de essays van Ursula Le Guin, de ideeën van Ludwig Wittgenstein en ook de bredere sector van de vrije kunsten en de geesteswetenschappen die hem leerde design te begrijpen als ‘geplaatst in een groter continuüm van het menselijk denken’. Het is precies het soort verheven filosofie dat grensverleggend ontwerp aanstuurt, waarbij de capaciteiten van ons eigen begrip worden verweven met prettige, klinische gegevenspresentaties en de poëtica van berekeningen.
Aldon Chen maakt deel uit van It’s Nice That’s Ones to Watch 2025 – een samengestelde lijst van creatief talent van de volgende generatie van over de hele wereld. Ontdek hier alle 65 creatieven in onze directory.
